Mark 9 — Turkmen 2002 Инжил

1Ол олара шейле дийди: «Сизе догрусыны айдярын, бу ерде дуранларың арасында Худайың Патышалыгының гудрат билен геленини гөрмезден өң өлүми датмаҗак кәбир адамлар бар».

2Иса алты гүнден соң Петрусы, Якубы ве Яхяны янына алып, айратын олары бир бейик дагың үстүне чыкарды. Шол ерде оларың гөзлериниң алнында Онуң гөрнүши үйтгеди.

3Эгин-эшиги ялдырап, шейле бир агарды велин, ер йүзүнде хич бир ювуҗының оны бейле агардып билҗек гүманы ёкды.

4Олара Ыляс билен Муса гөрүнди. Олар Иса билен геплешип дурдулар.

5Петрус Иса: «Мугаллым! Бизе бу ерде болмак говы, үч чадыр гуралы: бири Саңа, бири Муса, бири Ыляса» дийди.

6Ол нәме дийҗегини билмейәрди, чүнки гаты горкупдылар.

7Бир булут гелип, олара көлеге салды. Булутдан: «Бу Мениң сөйгүли оглум! Оны диңләң» диен оваз гелди.

8Бирден, төвереклерине середенлеринде, янларында Исадан башга хич киме гөзлери дүшмеди.

9Дагдан инип гелйәркәлер, Иса олара Ынсан Оглы өлүмден дирелйәнчә гөрен затларыны хич киме айтмазлыгы буюрды.

10Олар бу сөзи йүреклеринде саклап, Онуң нәме диймек ислейәнини бири-бирлеринден сорашярдылар.

11Олар Исадан: «Нәме үчин канунчылар өңүрти Ыляс гелмелидир диййәрлер?» дийип сорадылар.

12Ол хем олара шейле дийди: «Догрудан-да, Ыляс өңүрти гелип, хемме зады дүзедер, йөне нәме үчин Ынсан Оглуның көп гөрги гөрүп-де, рет эдилмеги язылыпдыр?

13Мен сизе айдярын: Ыляс гелди, ол хакда язылышы ялы, оңа халанларыны этдилер».

14Бейлеки шәгиртлериң янларына геленлеринде, оларың дашыны алып дуран мәрекәни, олар билен җеделлешип дуран канунчылары гөрдүлер.

15Исаны гөренде, мәреке гаты геңиргенди, хеммелер деррев ылгашып гелип, Оңа салам бердилер.

16Иса олардан: «Булар билен нәме хакда җеделлешйәрсиңиз?» дийип сорады.

17Мәрекәниң ичинден бири Оңа шейле җогап берди: «Мугаллым, Саңа оглумы гетирдим, оңа бир дилсиз рух ёлугыпдыр.

18Оны тутан еринде ере уряр. Оглан агзыны көпүрҗикледип, дишлерини гыҗырдадып, гатап галяр. Сениң шәгиртлериңден рухы чыкармакларыны хайыш этдим, йөне олар башармадылар».

19Иса олара: «Эй, имансыз несил, Мен хачана ченли сиз билен биле болайын? Хачана ченли сизе чыдайын? Огланы Мениң яныма гетириң» дийди.

20Олар оны Исаның янына гетирдилер. Рух Исаны гөрен бадына, огланы гаты силтерледи. Оглан ере йыкылып, агзыны көпүрҗикледип, тогаланмага башлады.

21Иса огланың какасындан: «Мунуң бейле боланына нәче вагт болды?» дийип сорады. Какасы: «Чагалыгындан бәри шейле.

22Рух оны хеләклеҗек болуп, телим гезек ода, сува атды. Элиңден бир зат гелсе, бизе хайпың гелсин, көмек эт!» дийди.

23Иса оңа: «Иманың бар болса, иман эдйән үчин хемме зат мүмкиндир!» дийди.

24Шол бада огланың какасы аглап гыгырды: «Иман эдйәрин, имансыз болмазлыгым үчин маңа көмек эт!»

25Иса мәрекәниң ылгашып гелйәнини гөрүп: «Эй, гүң хем лал рух! Саңа буюрярын, огландан чык, оңа гайдып гирме!» дийип, арваха кәеди.

26Арвах-да гыгырып, огланы хас бетер силтерләп, дашына чыкды. Оглан өлене меңзейәрди, шонуң үчин мәрекәниң көпүси: «Ол өлди» дийишйәрди.

27Эмма Иса онуң элинден тутуп галдырды, ол хем өр турды.

28Иса өе гиренден соң, шәгиртлери өз-өзлерикә Ондан: «Биз нәме үчин рухы чыкарып билмедик?» дийип сорадылар.

29Иса олара: «Бу хили рухлары догадан, оразадан башга хич бир зат билен чыкарып болян дәлдир» дийди.

30Ол ерден чыкып, Җелиләниң үстүнден гечдилер. Иса муны хич кимиң билмегини ислемейәрди.

31Ол шәгиртлерине сапак берйәркә шейле дийипди: «Ынсан Оглы ынсан элине берлер, Оны өлдүрерлер, йөне өлдүренлеринден үч гүн соң Ол дирелер».

32Эмма олар бу сөзе дүшүнмедилер, сорамага-да чекиндилер.

33Олар Капернаума бардылар. Өе гиренден соң, Иса олардан: «Ёлда нәме хакда җеделлешйәрдиңиз?» дийип сорады.

34Эмма оларың хич биринден сес чыкмады. Чүнки ёлда бири-бирлери билен кимиң улудыгы хакда җеделлешйәрдилер.

35Иса отурып, Онкилери янына чагырды. Олара: «Бири илкинҗи болмак ислейән болса, хеммәниң соңкусы, хеммәниң хызматкәри болмалыдыр» дийди.

36Онсоң бир чаганы алып, оларың ортасында дурузды-да, оны гуҗаклап, олара шейле дийди:

37«Ким шунуң ялы чагаларың бирини Мениң адымдан кабул этсе, Мени кабул этдигидир. Ким-де Мени кабул этсе, Мени дәл, Мени Ёлланы кабул эдер».

38Яхя Оңа шейле дийди: «Мугаллым! Биз Сениң адың билен җынлары чыкарян, йөне бизиң ызымыза эермейән бир адамы гөрүп, оны бөкдедик, чүнки ол бизиң ызымыза эеренок».

39Иса оңа шейле дийди: «Оны бөкдемәң! Чүнки Мениң адым билен мугҗыза эдип-де, деррев ызысүре Мени яманлап билҗек адам ёкдур.

40Ким бизе гаршы болмаса, бизиң тарапдарымыздыр.

41Сизе догрусыны айдярын, Месихе баглыдыгыңыз үчин, ким Мениң адым билен сизе бир кәсе сув берсе, ол асла сылагсыз галмаз».

42Ким Маңа иман эден бу чагалардан бириниң гүнә этмегине себәп болса, бойнундан улы дегирмен дашы асылып, деңзе зыңылмак онуң үчин хас говы болар.

43Элиң сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны кес. Саңа чолак болуп яшайша говушмак, ики элли болуп сөнмез ода, довзаха гитмекден говудыр.

44Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.

45Эгер аягың сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны кес. Саңа агсак болуп яшайша говушмак, ики аяклы болуп довзаха, сөнмез ода зыңылмакдан говудыр.

46Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.

47Гөзүң сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны оюп чыкар. Саңа еке гөзли болуп Худайың Патышалыгына гирмек, ики гөзли болуп довзаха зыңылмакдан говудыр.

48Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.

49Чүнки хеммелер от билен дузланар, хемме гурбанлар дуз билен дузланар.

50Дуз говы затдыр, йөне дуз шорлугыны йитирсе, онда оңа нәме билен тагам берлер? Ичиңизде дуз болуп, араңызда парахатлык болсун».