Mark 6 — Turkmen 2002 Инжил

1Иса ол ери терк эдип, Өз өнүп-өсен меканына гитди. Шәгиртлери хем Онуң ызына дүшүп гитдилер.

2Сабат гүни геленде, синагога барып, сапак бермәге дурды. Онуң айдянларыны эшиден көп адамлар геңиргенишип: «Бу Адам бу затлары ниреден алды? Муңа берлен бу акылдарлык нәме? Бейле мугҗызалары нәхили эдйәркә? дийдилер.

3Бу агач уссасы дәлми? Бу Меръемиң оглы, Якуп, Иосес, Иуда ве Симуның доганы дәлми? Мунуң аял доганлары бизиң янымызда дәлми?» Шейлеликде, өйке-кине билен Оны рет этдилер.

4Иса олара: «Пыгамбер өз юрдундан, гарындашларының арасындан, өз өйүнден башга хич ерде гадырсыз дәлдир» дийди.

5Ол бирнәче сыркавы үстлерине эллерини гоюп сагалтмакдан башга ол ерде хич бир мугҗыза эдип билмеди.

6Оларың имансыздыгына гең галды. Шондан соң Иса төверекдәки обалара айланып сапак берерди.

7Ол Онкилери янына чагырып, олары ики-икиден ёлламага башлады, олара ал-арвахлары ковмага ыгтыяр берди.

8Ёл үчин янларына бир таякдан башга хич бир зат алмазлыгы табшырды. Не чөрек, не торба, не-де гушакларында пул болмалыды.

9Олар диңе чарык геймелидилер, ики көйнек геймели дәлдилер.

10Иса олара шейле дийди: «Хайсы ерде бир өе барсаңыз, ол ерден гидйәнчәңиз шол өйде болуң.

11Хайсы ер сизи кабул этмесе, сизи диңлемесе, ол ерден чыкып баряркаңыз, олара гаршы гүвәлик болар ялы, аякларыңызың тозуны какың».

12Шунлук билен, олар ёла дүшүп, адамларың тоба этмек герекдигини вагыз этмәге башладылар.

13Олар көп җынлары ковуп чыкардылар, көп сыркавлары яг чалып сагалтдылар.

14Хиродес патыша-да болуп-гечйән затлары эшитди. Чүнки Исаның ат-овазасы ил арасына яйрапды. Хиродес хем: «Чокундырыҗы Яхя өлүмден дирелендир. Бу мугҗызаларың ондан чыкмагының себәби будур» диййәрди.

15Бейлекилер болса: «Бу — Ыляс», кәбирлери-де: «Бу шол өңки пыгамберлериң бири ялы пыгамбердир» дийишйәрдилер.

16Хиродес булары эшидип: «Мениң башыны кесен Яхям дирелипдир!» дийди.

17[17-18] Чүнки Хиродесиң өзи адам иберип Яхяны тутдурып, эл-аягыны багладып, оны зындана салдырыпды. Ол муны өз доганы Филипусың аялы Хиродияның хатырасына эдипди. Чүнки Хиродес бу аяла өйлененде, Яхя оңа: «Сениң өз доганыңың аялыны алмагың догры дәл» дийипди.

19Шейлеликде, Хиродия Яхя гаршы йүрегинде кине саклап, оны өлдүрмек ислейәрди, йөне бу элинден гелмейәрди.

20Чүнки Хиродес Яхяның догры хем мукаддес адамдыгыны билип, ондан хедер эдерди, оны горарды. Оны диңледигиче, ховсала дүшерди, муңа гарамаздан, гуванч билен Оны диңләрди.

21Йөне велин Хиродес өз доглан гүни мынасыбетли көшк эмелдарларыны, мүңбашылары ве Җелиләниң улы адамларыны чагырып, той тутанда, аматлы пурсат хем гелип етди.

22Хиродияның гызы ичерик гирип, танс эдип, Хиродесиң ве онуң мыхманларының гөвнүни чаглады. Патыша гыза: «Нәме дилесең диле, саңа берейин» дийди.

23Оңа: «Менден нәме дилесең, патышалыгымың ярысы-да болса, саңа берерин» дийип ант ичди.

24Гыз хем дашарык чыкып эҗесине: «Нәме диләйин?» дийди. Ол хем: «Чокундырыҗы Яхяның башыны» дийип җогап берди.

25Гыз деррев патышаның янына ылгап гелди-де: «Хәзириң өзүнде Чокундырыҗы Яхяның башыны бир табакда гоюп, маңа бермегиңи ислейәрин» дийди.

26Патыша гаты гамгын болды, йөне мыхманларың янында ант иченсоң, гызың дилегини ызына гайтармак ислемеди.

27Деррев бир җеллады ёллап, Яхяның башыны гетирмеги буюрды. Җеллат-да барып, зынданда Яхяның башыны кесди.

28Кесилен башы бир табакда гетирип, гыза берди. Гыз-да оны эҗесине берди.

29Яхяның шәгиртлери муны эшидип гелдилер-де, онуң җеседини әкидип, бир мазарда җайладылар.

30Ресуллар Исаның янына йыгнанып, өз эден ишлериниң, өвреден затларының барыны Оңа хабар бердилер.

31Иса олара: «Сизиң еке өзүңиз бир чола ере гелиң-де, бираз дем-дынч алың» дийди. Чүнки гелип-гидйәнлериң көпдүгинден яңа, нахар эдинмәге-де эллери етмейәрди.

32Олар-да еке өзлери гайыга мүнүп, бир чола ере гитдилер.

33Гидип барянларыны гөренлеринде, көп адамлар олары танап, бүтин шәхерлерден пай-пыяда ылгашып, оларың өзлеринден өң ол ере бардылар ве Исаның өңүнден чыкдылар.

34Иса гайыкдан дүшенде, улы мәрекәни гөрүп, олара хайпы гелди. Чүнки олар чопансыз гоюнлар ялыды. Шонуң үчин, олара көп затлары өвретмәге башлады.

35Вагт гиҗигенден соң, шәгиртлери Онуң янына гелип, шейле дийдилер: «Бу бир чола ер, вагт хем гиҗикди.

36Мәрекәни гойбер, төверекдәки экин мейданларына, обалара гидип, өзлерине иере зат сатын алсынлар».

37Эмма Иса: «Олара сиз иере зат бериң» дийди. Оңа: «Биз гидип, ики йүз динара чөрек сатын алып-да, олара ийдирелими?» дийдилер.

38Иса: «Нәче чөрегиңиз бар? Гидиң-де, гөрүң» дийди. Гөренлеринден соң: «Бәш чөрек билен ики балыгымыз бар» дийдилер.

39Шонда олара халайыгы топар-топар эдип, гөк отуң үстүнде отуртмагы буюрды.

40Шунлук билен, олар йүз-йүзден, элли-эллиден топар-топар болуп отурдылар.

41Иса бәш чөрек билен ики балыгы алып, Гөге бакып шүкүр этди-де, мәрекәниң өңүнде гояр ялы, бөлүшдирип шәгиртлерине берди. Ики балыгы-да оларың хеммесине пайлады.

42Хеммелер ийип дойдулар.

43Шәгиртлер артып галан чөрегиң дөвүмлерини, балыкларың овнукларыны йыгнап, он ики себеди долдурдылар.

44Чөреклери иенлер бәш мүң адамды.

45Иса мәрекәни ургадып дурка, шәгиртлерине деррев гайыга мүнүп, Өзүнден өң бейлеки кенардакы Бетсайда гечмеги буюрды.

46Мәреке билен хошлашанындан соң, Ол дога этмәге дага чыкды.

47Агшам дүшенде, гайык көлүң ортасында, Ол болса, еке Өзи ердеди.

48Иса оларың кынлык билен күрекләп баряндыкларыны гөрди. Чүнки ел оларың гаршысынданды. Гиҗәниң дөрдүнҗи нобаты учурларында көлүң йүзүнден йөрәп, олара тарап гелди ве янларындан гечип гитҗек болды.

49Эмма олар Онуң көлүң йүзүнден йөрәп гелйәнини гөренлеринде, гөзлерине гөрүнйәндир өйдүп гыгырышдылар.

50Чүнки хеммелер Оны гөрүп горкдулар. Эмма Иса деррев олара сөз гатып: «Батыр болуң! Бу — Мен, горкмаң!» дийди.

51Онсоң оларың янына гайыга мүнди, ел хем ятды. Олар хас бетер геңиргенишип, хайран галдылар.

52Чүнки чөрекли мугҗыза дүшүнмәндилер, себәби йүреклери гаташыпды.

53Көлүң аңырсына геченсоң, Җенесарет юрдуна барып, ол ерде лабыр ташладылар.

54Гайыкдан инен батларына халк Исаны танап,

55Ылгашып шол җелегайлара учдантутма айландылар. Исаның ниредедигини эшиденлер сыркавлары дүшеклери билен биле шол ере гетирмәге башладылар.

56Оба болсун, шәхер я дүз болсун, Ол нирә барса, сыркавлары базар еринде ятырып, диңе гейиминиң сыйнларына эллерини дегирмәге ругсат этсин дийип, Оңа ялбарярдылар. Эл дегренлериң хеммеси-де сагалды.