Lamentations 4

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Вай-вай-вай! Алтын бозулды, энъ яхшы алтын къара олды; азиз ташлар эр сокъакъ бою тёкип-сачылды.

2Сион огъуллары энъ яхшы темиз алтын киби къыйметли эди; насыл этип, оларнынъ къыймети балчыкъ бардакъкъа, чёльмекчининъ япкъанына тенъ олды?

3Шакъаллар биле меме берип, кучелеклерини эмиздирелер, халкъымнынъ къызы исе, сахрадаки девекъушу киби, мераметсиз олды.

4Къундакъ балаларнынъ тили сувсузлыкътан тамакъларына япыша; балалар отьмек сорай, береджек сою ёкъ.

5Бир вакъыт яхшы ашларны ашагъанлар шимди сокъакъларда бакъымсыз юрелер; бир вакъыт паалы урба кийип оськенлер шимди кубре обаларында яталар.

6Халкъымнынъ джезасы Содомнынъ гунасы ичюн джезадан буюктир; Содом бирден гъайып олды, адам къолу онъа токъунмады.

7Аллагъа багъышлангъанлар къардан темиз, сюттен беяз эдилер; тенлери — гульден ал-гульгюлидир, корюнишлери кок якъут киби темиз эди.

8Шимди исе бетлери комюрден къара, сокъакъларда оларны танымайлар; терилери кемиклерине япышты, терекнинъ къабугъы киби, къуру олды.

9Къылычнен ольдюрильгенлер ачлыкътан ольгенлерден бахтлыдыр; тарла берекети олмагъанындан чекишип, ирип кетелер.

10Мераметли къадынлар озь балаларыны пиширелер; сабийлер ашкъа чевирильди, халкъым гъайып ола.

11РАББИ бутюнлей гъазабыны тёкти, къызгъын ачувыны ёллады; темелини якъып ташлагъан атешни Сионда туташтырды.

12Ер юзюнинъ падишалары, дюньяда яшагъан эр кес Ерусалимнинъ къапудан душман киреджегине инанмай эдилер.

13Бунынъ эписи — пейгъамберлернинъ гунасы, руханийлернинъ къабааты ичюн джезадыр, чюнки олар шеэрнинъ ортасында догъру адамларнынъ къаныны тёктилер.

14Шимди, кёрлар киби, сокъакълар бою юрелер, къаннен арамлангъанлары ичюн, урбаларына биле токъунмагъа олмаз.

15«Кетинъиз мындан, арамлар!» — деп къычыралар оларгъа; «Кетинъиз! Кетинъиз мындан! Токъунманъыз!» ве олар салланып къачалар. Халкълар арасында: «Олар мында къалмасын!» — дейлер.

16РАББИ Озю оларны къачакъ этти, энди оларгъа бакъмайджакъ; олар руханийлерни урьмет этмедилер, къартларгъа мерамет косьтермедилер.

17Козьлеримиз кёр олды, ярдымны бошуна бекледик; къаравул къуллесинден бакъып, бизни къорчалайджакъ халкъны бекледик, олар исе бизни къорчалап оламады.

18Олар сакъланып, бизлерни тутмакъ ичюн беклейлер, сокъакълар бою юрмеге къоркъамыз; сонъумыз якъынлашты, куньлеримиз битти, бизим сонъумыз кельди.

19Бизни къувалагъанлар кок къарталларындан чабик эди; дагълар бою артымыздан къуваладылар, сахрада бизге къапкъан къойдылар.

20Омюримизнинъ нефеси, РАББИнинъ Месихи чукъурда тутулды; бизлер исе: «Халкъларнынъ арасында, онынъ колеткесинде яшайджакъмыз», — дедик.

21Уц топрагъында яшагъан Эдом къызы, шенълен ве къуван! Санъа да къаде келеджек, сархошланып, союнаджакъсынъ.

22Эй, Сион къызы! Гуналарынъ ичюн джеза битти, Рабби сени бир даа сюргюн этмейджек. Эдом къызы исе! Къабаатларынъ ичюн Рабби сени джезалайджакъ, гуналарынъны мейдангъа чыкъараджакъ.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →