John 20

Balochi Arabic

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1هپتگئے ائولی رۆچا، بزان یکشَمبِهئے سَباها ماهَلّه که اَنگت تهار اَت، مَریَم مَگدَلینی کَبرئے سرا شت و دیستی که هما ڈۆک که کَبرئے دپا اَت، چه کَبرا دور کنگ بوتگ.

2آ په مئیدان، شَمون‌پِتْرُس و ایسّائے هما دومی مُریدئے کِرّا آتک که ایسّایا باز دۆست اَت. گوَشتی: ”هُداوندِش چه کَبرا برتگ، بله نزانێن کجا اێرِش کرتگ.“

3گڑا پِتْرُس و آ دگه مُرید راه گپتنت و دێم په کَبرا شتنت.

4هر دوێنان مئیدان کرت، بله آ دگه مُرید چه پِتْرُسا گوَست و چه آییا پێسر کَبرئے سرا رَست.

5آ وت کَبرئے تها نَشُت، بله سرُکی کَشِّت و دیستی که لیلُمێن پَٹّی اێر اَنت.

6آییا رَند، شَمون‌پِتْرُس آتک و رَست و کَبرئے تها شت. آییا هم دیست که پَٹّی همۆدا اَنت.

7هما دَزمالی هم دیست که ایسّائے سرا بستگ‌اَت، بله دَزمال پَٹّیانی کِرّا نه‌اَت، پێتکگ‌اَت و کمّے دورتر یکّ کِرّێا اێر اَت.

8رندا، آ مُرید که پێسرا کَبرئے سرا رَستگ‌اَت، کَبرئے تها شت. اے چیزّی دیستنت و باوری کرت.

9چێا که تان آ وهدی پاکێن کتابئے اے هبرا سَرپد نبوتگ‌اَتنت که په ایسّایا اَلّمی اِنت که چه مُردگان جاه بجنت.

10رندا آ مُرید وتی لۆگان پِر ترّتنت.

11مَریَم چه کَبرا ڈنّ اۆشتاتگ‌اَت و گرێوگا اَت. همے وهدا که گرێوگا اَت، سری جَهل کرت و کَبرئے تها چارتی.

12همۆدا که ایسّائے جۆن اێر بوتگ‌اَت، دو اِسپێت‌پۆشێن پرێشتگی دیست. یکّے سَرونا نِشتگ‌اَت و آ دگه پادونا.

13آیان گوَشت: ”او بانُک! تئو چێا گرێوگا ائے؟“ پَسّئوی دات: ”منی هُداوندِش برتگ و نزانان کجا اێرِش کرتگ.“

14وهدے اے گپّی جت، چَکّی تَرّێنت و ایسّایی دیست که همۆدا اۆشتاتگ‌اَت، بله پَجّاهی نئیاورت.

15ایسّایا گۆن آییا گوَشت: ”او بانُک! چێا گرێوگا ائے؟ کئیی پدا گردئے؟“ مَریَما هئیال کرت بلکێن باگپان اِنت. گوَشتی: ”او واجه! اگن تئو برتگ، منا بگوَش کجا اێرِت کرتگ که من برئوان و آییا دست بگران.“

16ایسّایا گوَشت: ”او مَریَم!“ مَریَما چَکّ تَرّێنت و اَرَمایی زبانا گوَشتی: ”رَبّونی!“ (بزان: او منی استاد!)

17ایسّایا گوَشت: ”منا دست مجن، چێا که اَنگت پتئے کِرّا بُرزاد نشُتگان، بله منی براتانی کِرّا برئو و آیان بگوَش که نون من دێم په وتی پتا و شمئے پتا، وتی هُدایا و شمئے هُدایا بُرزادَ رئوان.“

18نون مَریَم مَگدَلینی مُریدانی کِرّا شت و هالی داتنت: ”من هُداوند دیست.“ پدا هما گپّی جتنت که ایسّایا گۆن آییا جتگ‌اتنت.

19هما یکشَمبِهئے شپا، وهدے مُرید چه یَهودیانی تُرسا لۆگێئے تها مُچّ اَتنت و لۆگئے دروازگ کُبل اَتنت، ایسّا آتک و آیانی نیاما اۆشتات و گوَشتی: ”اێمنی و سلامتی په شُما.“

20اے هبرئے گوَشگا رَند، وتی دست و پَهناتی آیانا پێش داشتنت. وهدے مُریدان هُداوند دیست، سکّ گَل بوتنت.

21ایسّایا پدا گوَشت: ”اێمنی و سلامتی په شما. هما ڈئولا که پتا منا راه داتگ، من شمارا راهَ دئیان.“

22چه اے هبرا رَند، ایسّایا مُرید دَم جتنت و گوَشتی: ” پاکێن روها بزورێت و وتی دلا جاگه بدئیێت!

23اگن کَسێئے گناهان ببَکشێت، بَکْشگَ بنت و اگن مبَکشێت، بَکْشگَ نبنت.“

24چه دوازدهێن کاسِدان یکّے، بزان توما که آییئے دومی نام دیدیموس اَت، ایسّائے آیگئے وهدا اۆدا نه‌اَت.

25آ دگه مُریدان گوَشت: ”ما هُداوند دیستگ.“ بله آییا گوَشت: ”من تانکه آییئے دستانی سرا مێهانی ٹَپّان مگِندان، تانکه وتی لَنکُکا مێهانی ٹَپّان و وتی دستا آییئے کَش و پَهناتئے ٹپّئے سرا اێر مکنان، باوَرَ نکنان.“

26هشت رۆچا رَند، وهدے مُرید پدا هما لۆگا یکجاه بوتنت، توما هم گۆن اَت. لۆگئے دروازگ کُبل اَتنت، بله اَنگت هم ایسّا آتک و آیانی نیاما اۆشتات و گوَشتی: ”اێمنی و سلامتی په شما.“

27نون گۆن تومایا گوَشتی: ”وتی لَنکُکا اِدا بیار، منی دستان بچار، وتی دستا منی کَش و پَهناتئے ٹپّئے سرا اێر کن و چه اِد و رند شکّ مکن، باور کن.“

28تومایا گوَشت: ”او منی هُداوند، او منی هُدا!“

29ایسّایا گوَشت: ”تئو پمێشکا باور کرت که منا دیستِت. بله بَهتاور هما اَنت که منا نگندنت و باورَ کننت.“

30ایسّایا وتی مُریدانی دێما، دگه بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی پێش داشتگ که اے کتابا نبیسگ نبوتگ‌اَنت.

31بله اے چیزّ نبیسگ بوتگ‌اَنت تانکه شما باور بکنێت که ایسّا، مَسیه اِنت و هُدائے چُکّ اِنت. اے هاترا هم نبیسگ بوتگ‌اَنت که شما چه ایمانئے راها، آییئے نامئے برکتا اَبدمانێن زِندئے واهند ببێت.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →