John 21

Balochi Arabic

← Chapter 20 Jump to:

1اے چیزّان و رَند، تِبِریَهئے مَزَن‌گوَرمئے لَمبا ، پدا ایسّایا وتا مُریدانی دێما زاهر کرت. آییئے زاهر بئیگ اے ڈئولا اَت:

2شَمون‌پِتْرُس و توما که آییئے دومی نام دیدیموس اَت و نَتْناییل که چه جَلیلئے مێتگ کانایا اَت و زِبْدیئے چُکّ و دگه دو مُرید یکجاه اَتنت.

3شَمون‌پِتْرُسا گۆن آیان گوَشت: ”من ماهیگیریا رئوان.“ آیان گوَشت: ”ما هم کاێن گۆن.“ گڑا در آتکنت و بۆجیگا سوار بوتنت، بله آ شپا هچِّش نگپت.

4سَباه که بوت، ایسّا گوَرمئے لَمبا اۆشتاتگ‌اَت، بله مُریدان پَجّاه نئیاورت.

5ایسّایا گۆن آیان گوَشت: ”چُکّان! شمارا ماهیگ گۆن نێست؟“ آیان پَسّئو دات: ”نه.“

6گوَشتی: ”داما بۆجیگئے راستێن نێمگا دئور دئیێت، اۆدا ماهیگ درَ کئیت.“ آیان اَنچُش کرت و همینکدر ماهیگِش گپت که دامِش دێم په بۆجیگا کَشّت نکرت.

7گڑا هما مُرید که ایسّایا باز دۆست اَت، آییا گۆن پِتْرُسا گوَشت: ”اے هُداوند اِنت!“ شَمون‌پِتْرُس جاندر اَت. وهدے اے هبری اِشکت، وتی کباهی گوَرا کرت و آپا دئوری کرت.

8آ دگه مُرید بۆجیگا سوار، هُشکیئے نێمگا آتکنت و چه ماهیگا پُرّێن دامِش کَشّان کرت، چێا که چه هُشکیا سَد گاما دورتر نه‌اتنت.

9وهدے هُشکیا رستنت، چه بۆجیگا اێر آتکنت. رۆکێن اِشکرِش دیست و اِشکرانی سرا ماهیگ اێر اَت. نگن هم هست‌اَت.

10ایسّایا گۆن آیان گوَشت: ”چه همے ماهیگان کَمُّکے بیارێت که انّون شما گپتگ‌اَنت.“

11شَمون‌پِتْرُس بۆجیگا شت و دامی دێم په هُشکیا کَشّت. دام چه ماهیگا پُرّ اَت، یکّ سَد و پنجاه و سئے مزنێن ماهیگی مان اَت، بله ماهیگان دام ندِرتگ‌اَت.

12ایسّایا گوَشت: ”بیاێت ناشتا کنێت!“ چه مُریدان یکّێا هم جُریَت نکرت که چه ایسّایا جُست بگیپت: ”تئو کئے ائے؟“ آیان زانت که اے هُداوند اِنت.

13گڑا ایسّا آتک، نگنی زرت و آیانا داتی، همے ڈئولا ماهیگی هم بهر کرتنت.

14چه وتی جاه جنَگا پد، اے سئیمی رَند اَت که ایسّا مُریدانی دێما زاهر بوت.

15ناشتها رند، ایسّایا گۆن شَمون‌پِتْرُسا گوَشت: ”او شَمون، یوهَنّائے چُکّ! اینچُک که اے منا دۆستَ دارنت، تئو منا گێشتر دۆستَ دارئے؟“ پِتْرُسا گوَشت: ”جی هئو، او هُداوند! تئو زانئے که من ترا دۆستَ داران.“ ایسّایا گوَشت: ”گڑا منی گوَرگان بچارێن.“

16دومی رَندا گوَشتی: ”او شَمون، یوهَنّائے چُکّ! بارێن، منا دۆستَ دارئے؟“ پِتْرُسا گوَشت: ”جی هئو، او هُداوند! تئو زانئے که تئو منا دۆست ائے.“ ایسّایا گوَشت: ”گڑا منی پَسانی دلگۆشا بدار.“

17سئیمی برا گوَشتی: ”او شَمون، یوهَنّائے چُکّ! بارێن، منا دۆستَ دارئے؟“ ایسّایا که سئیمی برا جُست کرت که منا دۆستَ دارئے، پِتْرُس گمیگ بوت. گوَشتی: ”او هُداوند! تئو هر چیزَّ زانئے، تئو زانئے که من ترا دۆستَ داران.“ ایسّایا گوَشت: ”گڑا منی پَسان بچارێن.

18ترا راستێنَ گوَشان، وهدے تئو وَرنا اَتئے، تئو سْرێن بستگ‌اَت و هر جاه که لۆٹت، شتئے. بله وهدے پیرَ بئے، دستان پَچَ کنئے و دگرے تئیی سْرێنا بندیت و ترا اَنچێن جاهے بارت که اۆدا رئوگَ نلۆٹئے.“

19گۆن اے هبران، ایسّایا پِتْرُسئے مَرکئے نێمگا اِشاره کرت، که پِتْرُس چۆنَ مریت و هُدائے شان و شئوکتا زاهرَ کنت. پدا گوَشتی: ”منی رَندگیریا بکن.“

20پِتْرُسا چپّ و چاگرد چارِت و دیستی که هما مُرید که ایسّایا باز دۆست اِنت چه پُشتا پێداک اِنت، هما که شامئے وهدا ایسّائے نزّیکترا کِنزتگ‌اَت و چه آییا جُستی کرتگ‌اَت: ”او هُداوند! کئے ترا دْرۆهیت و دژمنانی دستا دنت؟“

21وهدے پِتْرُسئے چمّ په آ مُریدا کپتنت، چه ایسّایا جُستی کرت: ”او هُداوند! اِشیئے آسر و آکبت چے بیت؟“

22ایسّایا گوَشت: ”اگن منی رَزا همے ببیت که اے تان منی آیگئے وهدا زندگ بمانیت، تئیی چِه کارے هرابَ بیت؟ تئو منی رَندگیریا بکن.“

23گڑا مُریدانی نیاما اے هبر شِنگ بوت که آ مُرید هچبرَ نمریت. بله ایسّایا نگوَشتگ‌اَت که آ نمریت، تهنا گوَشتگ‌اَتی: ”اگن منی رَزا همے ببیت که اے تان منی آیگئے وهدا زندگ بمانیت، تئیی چِه کارے هرابَ بیت؟“

24اے هما مُرید اِنت که اے چیزّی نبشته کرتگ‌اَنت و اِشانی راستی و پکّاییئے شاهدیا دنت. ما زانێن که اِشیئے شاهدی راست اِنت.

25البت، ایسّایا دگه بازێن کارے کرت. اگن یکّ یکّا نبیسگ بوتێننت، منی هئیالا سجّهێن دنیایا په آ کتابان جاگه نبوتگ‌اَت.

← Chapter 20 Jump to: