bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Genesis 15
Genesis 15
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
1
Wie dös allss gscheghn war, erschin dyr Trechtein yn n Abram durch ayn Gesicht: "Fircht di nit, Abram, i beschirm di; dein Loon gaat gro grooß sein."
2
Dyr Abram gantwortt: "Mein, Herr, was kanst myr du gar göbn? I gaa kinderloos sterbn, und örbn tuet allss aynmaal dyr Eliser, dyr Zwötscher."
3
Weiters gsait yr: "Naachkemmen haast myr ja kain göbn; also gaat ayn Heiwischknecht mein Örb sein."
4
Daa spraach aber dyr Trechtein: "Nän, nän, sundern dein leiblicher Sun gaat dein Örbnem sein."
5
Er gweist n aushin und spraach: "Ietz schaug aynmaal eyn n Himml aufhin und zöl d Stern, wennst ys zöln kanst." Und er gsait weiters: "So närrisch vil gaand aynmaal deine Naachkemmen sein."
6
Dyr Abram gaglaaubt yn n Herrn dös, was iem dyr Herr hooh angrechnet.
7
Er spraach zo iem: "I bin dyr Trechtein, der was di aus Ur z Kaldau aushergfüert haat, um dyr dös Land daader als Aigntuem z göbn."
8
Daa gsait dyr Abram: "Herr, mein Herr, an was soll i dös kennen, däß i s z Aign krieg?"
9
Dyr Herr gantwortt iem: "Hol myr ayn Kalbn, ayn Gaiß und aynn Schaafbok mit ie dreu Jaar, ayn Holztaub und ayn Haustaub!"
10
Dyr Abram brang iem die Vicher allsand, gaztailt s und glögt d Hölftnen gögnaynand hin. D Vögl aber gaztailt yr nity.
11
Daa wärnd Gramvögl auf d Fleishstücker loosgangen, aber dyr Abram gverscheucht s.
12
Wie d Sunn untergieng, schlief dyr Abram ganz tief ein; es wurd iem närrisch Angst.
13
Dyr Herrgot grödt önn Abram an: "I sag dyr dös: Deine Naachfarn gaand Fremdling in aynn Land sein, dös wo ien nit ghoert. Dort gaand s als Bsaessn dienen, und vierhundert Jaar lang gaat myn s hübsch schinddn.
14
Aber dös Volk, yn dönn wo s als Bsaessn dienen müessnd, gaa i straaffen; und aft gaand s mit aynn Hauffen Sach furtzieghn.
15
Und du gaast in Frid zo de Vätter haimkeern und als ayn ganz Alter begrabn werdn.
16
Eerst naach vier Menschnöltter gaand s daaher zruggkemmen; denn non ist s Maaß von dyr Schuld bei de Ämaurer nit voll."
17
D Sunn war schoon untergangen, und es war dunkl wordn. Mittndrinn warnd ayn raaucheter Ofen und ayn lohete Tortzn daa und fuernd zwischn de seln Fleishstücker durchhin.
18
Eyn dönn Tag daadl schloß dyr Herr mit n Abram dönn Bund: "Yn deine Naachkemmen gib i dös Land von n Güptnbach hinst eyn n groossn Stroom, yn n Euffret,
19
s Land von de Kener, Kenster, Kädmannen,
20
Hettn, Pereiser, Räfeitter,
21
Ämaurer, Käninger, Girgäscher, Hiber und Iebser."
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50