bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Genesis 30
Genesis 30
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 31 →
1
Wie d Rachl saah, däß s yn n Jaaggenn kaine Kinder gebar, wurd s auf ir Schwöster eifersüchtig. Si gsait zo n Jaaggenn: "Sün müessnd her, sunst stirb i!"
2
Daa wurd dyr Jaaggen ganz schoen zornig auf d Rachl: "Ja, bin i n öbbenn bei dir dyr Herrgot? +Er haat dyr doch ayn Frucht für deinn Leib gwaigert."
3
Si gantwortt: "Daa, schaug, mein Dirn Bilhy! Dö nimmst; si sollt auf meine Knie gebern, naacherd kimm i durch is auf Kinder."
4
Si gaab iem also ir Dirn Bilhy zo n Weib, und dyr Jaaggen schlief irer bei.
5
De Bilhy wurd schwanger und gebar yn n Jaaggenn aynn Sun.
6
D Rachl gsait: "Dyr Herrgot haat mein Sach grichtt und mein Stimm ghoert und mir aynn Sun gschenkt." Dösswögn gnennt s n Dänn - Richter.
7
De Bilhy, yn dyr Rachl ir Dirn, empfieng non aynmaal und gebar yn n Jaaggenn non aynn Sun.
8
Daa gsait d Rachl: "Grimmig haan i kömpfen müessn mit meiner Schwöster, und i haan mi durchgsötzt." Drum gnennt s n Näftl - Kampf.
9
Wie d Lehy saah, däß s kaine Kinder meer gakriegt, naam s ir Dirn Silpy und gaab s yn n Jaaggenn als Weib.
10
Yn dyr Lehy ir Dirn Silpy gebar yn n Jaaggenn aynn Sun.
11
Daa spraach d Lehy: "Glücklich bin i!" Drum gnennt s n Gäd - Glück.
12
Wie yn dyr Lehy ir Dirn Silpy yn n Jaaggenn aynn zwaittn Sun gebar,
13
daa gsait d Lehy: "Mein, bin i glücklich! Allsand Weiberleut werdnd dös von mir sagn." Und si gnennt n Äscher - Glückskind.
14
Iewet gieng dyr Rub in dyr Zeit von dyr Waitzärn danhin und fandd eyn Ort Liebsöpfl. Er brang yn seiner Mueter Lehy ain mit. Daa gsait d Rachl zo dyr Lehy: "Gib myr diend ayn Par von deinn Sun seine Liebsöpfl!"
15
Is aber gerwidert irer: "Glangt s dyr n nit, däßst myr meinn Man wöggnimmst? Ietz mechst myr aau non d Liebsöpfl von meinn Sun nemen." Daa gengögnt d Rachl: "Also guet, dann sollt heint Nacht dyr Jaaggen für d Liebsöpfl von deinn Sun bei dir schlaaffen."
16
Wie dyr Jaaggen auf Nacht von n Feld zueherkaam, gieng iem d Lehy schoon zgögn und gsait: "Also, heint kimm i +dran! I haan di nömlich erworbn um d Liebsöpfl von meinn Sun." Also schlief yr sele Nacht mit irer.
17
Dyr Herrgot gerhoert d Lehy. Si empfieng und gebar yn n Jaaggenn aynn fümftn Sun.
18
Daa gsait d Lehy: "Dyr Herrgot haat myr s gloont, däß i yn meinn Man de Dirn göbn haan." Si gnennt n Isyhär - Loon.
19
Non aynmaal empfieng d Lehy und gebar yn n Jaaggenn aynn söxtn Sun.
20
Daa gsait d Lehy: "Dyr Herrgot haat myr öbbs ganz Schoens gschenkt. Ietz enddlich werd myr mein Man aau bleibn, wo i iem doch söx Sün geborn haan." Si gnennt n drum Zebylon - Bleib.
21
Aau ayn Tochter gakriegt s non, und dö gnennt s Diny.
22
Ietz gerinnert si dyr Herrgot an d Rachl. Dyr Herrgot gerhoert s, und er göffnet ir Mueterschooss.
23
Si empfieng und gebar aynn Sun. Daa gsait s: "Dyr Herrgot haat myr mein Schandd gnummen."
24
Si gnennt n Joseff - non Ainn -, weil s gsait: "Dyr Trechtein göb myr non aynn Sun dyrzue."
25
Wie d Rachl önn Joseff geborn hiet, gsait dyr Jaaggen zo n Läbän: "Entlaaß mi! I mech eyn mein Haimet tröchen.
26
Gib myr meine Weiber und Kinder, um die was i dyr dient haan, dyrmit i geen kan. Du waisst ja diend, was i allss für di glaistt haan."
27
Dyr Läbän gantwortt iem: "Dös ist ja dös, weilst myr du so vil bedeuttst. Mainst, i kennet dös nit, däß mi dyr Herr zwögns deiner gsögnt haat?"
28
Weiters gsait yr: "Bestimm deinn Loon selbn, und dönn gib i dyr, wennst myr dyrfür bleibst."
29
Daa gsait dyr Jaaggen zo iem: "Du waisst, wie i für di gwerklt haan und mi um dein Vih umtaan.
30
Dös Bissleyn, wost hietst, wie i herkaam, haat si närrisch vermeert, und dyr Herr haat di zwögns meiner gsögnt. Ja, und wann kan ietz aau aynmaal i öbbs für +mein Heiwisch tuen?"
31
Daa gsait dyr Läbän: "Was soll i n dyr göbn?" - "Nix weiter", gantwortt dyr Jaaggen, "brauchst myr göbn, wennst mit dönn Vorschlag daader ainverstanddn bist: Also, i hüett und schwaig aau fürbaß dein Vih.
32
I schaug myr heint aynmaal deine Schaaf und Gäiss allsand durch. Allss, was bei de Schaaf schwarzgschegget, spregglet older dunkl ist, und bei de Hetn allss mit öbbs Weissn, dös allss sei mein.
33
Aftn kimmt s auf, ob i rödlich bin, wennst dyr meinn Loon anschaugst: Alle Hetln, wo nit öbbs Weisss dran habnd, und alle Schaaf, wo ni gschegget older gspregglt older dunkl seind, sollnd als von mir gstoln geltn."
34
"Guet", gsait dyr Läbän, "mach myr s yso, wie ys gsait haast."
35
Non eyn n selbn Tag gsundert dyr Läbän de hellgstraifftn und weißscheggignen Gaißböck und alle weißspreggletn und weißscheggignen Gäiss aus, allss mit öbbs Weissn, und allss mit öbbs Dunkln bei de Schaaf, und übergaab s yn seine Sün.
36
Aft troch yr drei Tagsraisn vonhin von n Jaaggenn, der was dös ander Vih von n Läbän gschwaigt.
37
Ietz gholt syr dyr Jaaggen frische Gärtn von Weißpappln, Mandlbaeum und Pflantnen und gschölt weisse Sträiff ausher, däß s Weisse blooßlaag.
38
Die gschöltn Gärtn glögt yr eyn de Bärm einhin, wo d Vicher drinn gwässert wurdnd, verder ien hin, yso däß s dort gsprungen werdnd und aufnemend.
39
Hietnd ietz die Vicher vor de Gärtn aufgnummen, wurdnd d Lämpln gschegget, gspregglt und gstraifft.
40
D Lämpln gatailt dyr Jaaggen auf. Er gschaugt gnaun auf dös Gsträifflte und Dunklne in n Läbän seiner Herdd. Yso glögt yr syr selbn Herddn zue und taat s nit zo derer von n Läbän dyrzue.
41
Ayn ieds Maal, wenn de starchn Vicher tribnd, glögt dyr Jaaggen de Gärtn eyn de Trög einhin, yso däß s is bei n Treibn vor de Augn hietnd.
42
Bei de Bütling aber taat yr s nit einhin. Yso wurdnd de Bütling schoen staet yn n Läbän sein Aign, de kräftignen dyrgögn yn n Jaaggenn de seinn.
43
Er wurd ganz schoen reich und bsaaß aynn Hauffen Schaaf und Gäiss, Dirnen und Knecht, Kemmln und Ösln.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50