bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
Jeremiah 31
Jeremiah 31
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 32 →
1
Daadl bin i aft, sait dyr Trechtein, dyr Got von allsand Isryheelerstämm, und sö gaand mein Volk sein.
2
Yso spricht dyr Trechtein: Isryheel, dös Volk, wo yn n Krieg entrunnen ist, haat in dyr Wüestn Gnaad gfunddn. Es kimmt eyn Ort hin, daa wo s sein Rue haat.
3
Von weit wögg haat si dyr Herr yn Isryheel kundtaan: I haan di allweil liebghaat; drum haan i aau so vil Geduld mit dir ghaat.
4
I richt di wider ganz neu auf, Isryheel. Aufzieghn gaast wider mit deine Trummln und auszieghn in n Rai'n, und ayn Morddsgaudi ist.
5
Und wider lögst auf de Samreiter Berg deine Weinleittnen an und gniesst d Frücht dyrvon, wie ys si ghoert.
6
Iewet rueffend d Wächter eyn n Effreimbirg obn: "Auf geet s, kirchfarn myr auf Zien zo n Trechtein, ünsern Got!"
7
Dös sait dyr Trechtein: Jubltß yn de Jaaggner voller Freud zue; juchetztß über s Haaupt von de Völker! Verkünddtß is, singtß is aus: Dyr Trechtein haat sein Volk grött, allss, was überblibn ist von Isryheel!
8
Haim bring i s von Nordn her; von n End der Welt klaub i s zamm. Blinde und Krüppln seind drunter, Schwangerne und Kindbötterinnen; ayn Risngmain kimmt daaher zrugg.
9
Wainet und fleehet kemmend s dyrher, und i hilf ien weiter. I zaig ien Bäch mit gnueg Wasser und aynn gscheidn Wög, daa wo myn aau +geen kan. Denn i bin yn Isryheel sein Vater wordn, und Effreim ist mein Eerstling.
10
Lostß, ös Völker, auf n Herrn sein Wort, und verkünddtß is non yn de ferrstn Insln: Er, wo Isryheel verstraeut haat, gaat s aau wider sammln und hüettn wie ayn Hirt sein Herdd.
11
Denn dyr Herr gaat Jaaggen erloesn und befreien umbb de Mächtigern.
12
Kemmen gaand s und eyn n Zienhugl obn jubln; straaln gaand s über n Herrn seine guetn Gaabn, önn Traid, Wein und s Öl, über d Lämpln und Rinder. Sein gaand s wie ayn gwässerter Gartn und nie meer dürstn.
13
Dann tantznd d Mädln voller Freud, und Junge wie Alte habnd ayn Morddshötz. I wandlt iener Trauer in Jubl, troest s und laaß ien ienern Kummer vergössn.
14
De Priester lab i mit Opferfäistn, und mein Volk satt si mit meine Gaabn, spricht dyr Trechtein.
15
Yso sait dyr Herr: Schrein hoert myn s z Rämy; klagnd und wainen tuend s. D Rachl reert um ire Kinder und laasst si glei gar niemer troestn, denn aus ist s mit ien.
16
Daa spricht dyr Trechtein: Gee, ietz hoer aynmaal mit n Pflenen auf; dös werd schoon wider! Däßst so lang glitn haast, dös werd dyr aft vergoltn, sait dyr Herr: Deine Kinder kemmend aus n Feindsland wider zrugg!
17
Ja, dein Naachgschlächt haat ayn Zuekumft, spricht dyr Trechtein; die gaand iener Haimet wider seghn.
18
I haan s schoon ghoert, wie Effreim gjaemert: Mein, haast mi du einhinlaassn, wie ayn bännigs Kälbl; und i haan myr s gfalln laassn! Bring mi diend zrugg zo dir, dann *kimm* i zrugg zo dir, denn du bist dyr Trechtein, mein Got!
19
Ja, ietz segh i s ein, was i für aynn Schmarrn gmacht haan, und i schlag myr vor lautter Reu an de Brust. Schamen tue i mi, grad root werd i ob de Sünddn von meiner Juget auf.
20
Effreim ist wirklich nit mein Kinneinzl, mit dönn was i mein hoehste Freud haet. Aber allweil wenn i s züchtig, tuet myr dös Kind glei wider laid aau. Mir dyrbarmt s, weil i s doch so lieb haan, sait dyr Herr.
21
Stöll dyr Wögweiser auf und hau Stempn ein, däßst auf dönn Wög bleibst, daa wost drauf geen sollst! Kimm zrugg, Isryheel; auf geet s eyn d Haimet!
22
Also, werd s ietz bald, Büffl, bainiger?! Dyr Trechtein füert öbbs ein, wasß ös in enkern Land non gar nit kennt habtß: Isryheel gaat önn Herrn wirklich liebn.
23
Yso spricht dyr Hörerherr, dyr Got von Isryheel: Bal i sein Gschick wendd, gaat wider in n gantzn Judau überall bett werdn: Dyr Trechtein sögn di, Hort der Grechtet, o heiliger Berg!
24
Dös gantze Judau gaat wider bevölkert sein, von Bauern grad yso wie von Schwaiffer.
25
I lab de Lassn und Fratn und richt de Verzagtn wider auf. -
26
Mein, haet i ietz schoen gschlaaffen, und netty daa mueß i aufwachen! -
27
Es kimmt ayn Zeit, spricht dyr Trechtein, daa wo i Isryheel und Judau wider richtig bevölkert und aynn Hauffen Vih waidnen laaß.
28
I kunnt s gar nit dyrwartn, die auszreissn und abzbröchen, zo n Zstürn, z vernichtn und ien z schadn, wo s geet; ietz aber kan i s niemer dyrwartn, däß i s aufbau und einpflantz, sait dyr Trechtein.
29
Daa haisst s aft niemer: D Vätter habnd sauerne Börl gössn; ietz werdnd yn de Kinder de Zöndd stumpf.
30
Ayn Ieder stirbt wögn seiner aignen Sündd. Wer grüene Traubn abropft und isst, mueß s grad +selbn büessn.
31
Daa kimmt ayn Zeit, spricht dyr Trechtein, daa wo i mit de Isryheeler und de Judauer aynn neuen Bund schließ,
32
nit aynn sölchern wie dönn mit ienerne Vätter, wie i mi um ien annaam, wo i s aus Güptn aushergfüer. Dönn habnd s ja brochen, obwol i ien allweil treu blibn war, sait dyr Herr.
33
Nän, nän, der Bund, dönn wo i daadl mit de Isryheeler schließ, schaut ganz andert aus, sait dyr Trechtein: I praech ien mein Gsötz eyn s Hirn ein und schreib s ien eyn s Hertz einhin. I gaa iener Got sein und sö mein Volk.
34
Kains braucht meer dös Ander beleern und auffordern, däß s önn Herrn dyrkennen sollt, weil s allsand, Minste wie Maiste, dös von Haus aus drinn habnd, spricht dyr Trechtein. Denn i verzeih ien d Schuld und vergiß auf iener Sündd.
35
Yso spricht dyr Herr, was bei n Tag d Sunn scheinen laasst und bei dyr Nacht önn Maand und d Stern, der was s Mör ungstüemen sacht, däß s grad rauscht, und als Hörerherr bekannt ist:
36
Eerst wenn all dös aynmaal niemer ist, sait dyr Trechtein, naacherd eerst hoert aau s Naachgschlächt von n Isryheel auf, vor mir für allzeit ayn Volk z sein.
37
Yso spricht dyr Herr: Grad wenn öbber önn Himml obn ausmössn und s Pflötz von dyr Erdn erforschn kännt, dann verwurff aau i de gantzn Isryheeler allsand wögn alln, was s yso angstöllt habnd, sait dyr Herr.
38
Es kimmt ayn Zeit, spricht dyr Trechtein, daa wo dö Stat für mi wider aufbaut werd, von n Hänyneelturm hinst eyn n Öggturm.
39
Weiter laaufft d Schnuer von daadl zo n Hugl Gäreb umhin und auf Gohy.
40
Dös gantze Tal mit de Leichenn und yn n Fäistnaschn und die Leittnen alle hinst eyn n Kidron, hinst eyn s Rooßtoorögg in n Oostn, gaand yn n Trechtein heilig sein. Die werdnd nie wider zstürt und eingrissn.
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 32 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52