bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian 2017
/
Job 14
Job 14
Belarusian 2017
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Чалавек, што народжаны з жанчыны, мае век кароткі і поўны трывог;
2
ён расце, быццам кветка, і вяне, і мінае, як цень, і не застаецца.
3
І Ты лічыш вартым на такога адкрываць вочы Свае і весці яго на суд з Сабою?
4
Хто ж можа нячыстага зрабіць чыстым? Хіба ніхто!
5
Калі дні яму вызначаны, і лік месяцаў яго вядомы Табе, і Ты вызначыў яму межы, якіх нельга яму перайсці,
6
дык адвярні вочы Свае ад яго, хай ён супачыне, хай пацешыцца днём, як той найміт.
7
Бо нават дрэва мае надзею: калі б было ссечанае, дык зноў адрасце і парасткі свае пускаць не пакіне,
8
і калі састарэе ў зямлі яго корань і пень яго ў пяску спарахнее,
9
ад вільгаці вады яно зазелянее і зацвіце як маладая расліна.
10
А чалавек, які слабее і памірае, адыходзіць, і я пытаюся: “Дзе ён?”
11
Знікаюць воды з мора, і рэкі высыхаюць да дна.
12
Так і чалавек: калі засне, не прачнецца, пакуль неба не знікне, не ўстане, і ад сну свайго не прачнецца.
13
О, каб Ты схаваў мяне ў апраметнай і захаваў мяне, пакуль не міне абурэнне Тваё, і вызначыў мне час, у які зноў мяне ўзгадаеш!
14
Ці памерлы чалавек зноў будзе жыць? Усе дні маёй службы чакаю, калі прыйдзе мая замена.
15
Ты паклічаш, і я адкажу Табе, і Ты засумуеш дзеля стварэння рук Тваіх.
16
Ты пералічыў бы нават крокі мае, але будзеш ласкавы адносна грахоў маіх.
17
Ты запячаткуеш, як у мяшку, злачынствы мае і выбеліш правіны мае.
18
Але як гара, падаючы, развальваецца і скала сыходзіць з месца свайго,
19
як вада сцірае камень і плынь падмывае глебу, так і Ты нішчыш надзею ў чалавеку.
20
Ты сціскаеш яго, і ён адыходзіць у вечнасць, змяняеш твар яго і адсылаеш.
21
Ці годна жывуць яго дзеці, ён не ведае, ці ў ганьбе — ён не разумее.
22
Адчувае ён боль свайго цела, і душа яго ў ім самім ные».
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42