bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian 2017
/
Job 29
Job 29
Belarusian 2017
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
1
І дадаў яшчэ Ёў, пачынаючы прыпавесць сваю, і сказаў:
2
«Хто мне дасць, каб стаўся я, як у даўнія месяцы, у тыя дні, калі Бог ахоўваў мяне,
3
калі светач Яго свяціў над галавой маёй і пры святле Яго хадзіў я ў цемры,
4
калі яшчэ жыў у днях юнацтва майго, калі Бог быў спагадным у палатцы маёй,
5
калі са мною быў Усемагутны і дзеці мае — вакол мяне,
6
калі малаком я мыў ногі свае і скала выдавала для мяне ручаі алею.
7
Калі я выходзіў да гарадской брамы і на плошчы рыхтаваў сабе сядзенне,
8
бачылі мяне юнакі і хаваліся, а старыя, падняўшыся, стаялі.
9
Князі пераставалі гаварыць і клалі палец на вусны свае.
10
Правадыры спынялі голас свой, і язык іх прыліпаў да іх паднябення.
11
Вуха, што чула мяне, дабраслаўляла мяне, і вока, якое бачыла, сведчыла за мяне,
12
бо я вызваляў гаротніка, які лямантаваў, і сірату, які не меў апекуна.
13
Дабраславенства таго, каму была наканавана смерць, сыходзіла на мяне, і сэрца ўдавы рабіў я радасным.
14
Я апрануўся ў справядлівасць і прыбраўся, як плашчом і вянцом, судом сваім.
15
Вокам быў я сляпому і нагой — кульгаваму.
16
Бацькам быў для беднага і справу незнаёмага чалавека пільна разбіраў.
17
Я раздзіраў пашчу злачынцу і вырываў з зубоў яго здабычу.
18
І гаварыў я: “У гняздзе сваім памру я і, як пальма, памножу дні.
19
Корань мой адкрыты каля вады, і раса будзе ляжаць на галінах маіх.
20
Слава мая заўсёды будзе аднаўляцца, і лук мой у руцэ маёй умацуецца”.
21
Тыя, хто мяне слухалі, захапляліся і з павагаю маўчалі на параду маю.
22
Да слоў маіх не асмельваліся нічога дадаць, і мова мая акроплівала іх.
23
Чакалі мяне, як дажджу, і адкрывалі вусны свае, як на дождж позні.
24
Калі часам усміхаўся я да іх, не верылі, і святло твару майго не падала на зямлю.
25
Калі хацеў прыйсці да іх, сядзеў першы і, хаця сядзеў, як кароль у атачэнні войска, аднак жа быў суцяшальнікам засмучаных.
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42