bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian 2017
/
Job 30
Job 30
Belarusian 2017
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
1
Цяпер жа смяюцца з мяне маладзейшыя за мяне гадамі, бацькоў якіх не лічыў я годнымі паставіць побач з сабакамі стада майго;
2
сіла рук іх мне была не патрэбная, і сіла іх юнацкая ўся звялася.
3
Бядой і голадам спустошаныя, яны марнелі ў пустыні, у позні час былі віхура і спусташэнне [для іх];
4
і жывіліся яны травой і карою дрэў, ежай іх быў корань ядлоўцу.
5
Са свайго асяродка іх выкідалі, крычалі на іх, як на злодзеяў.
6
І пражывалі яны на берагах рэк ды ў пячорах зямных і каменных.
7
Раўлі яны між кустоў і збіраліся пад цернямі.
8
Сыны неразумных і подлых, і выгнаныя прэч з зямлі.
9
Цяпер абярнуўся я песенькай іх і зрабіўся ім у прыказку.
10
Ненавідзяць яны мяне, і ўцякаюць далёка ад мяне, і не саромяцца пляваць мне ў твар,
11
бо Ён раскрыў калчан Свой, і паразіў мяне, і акілзаў вусны мае.
12
З правага боку паўсталі яны, збілі мяне з ног і нарыхтавалі супраць мяне сцежкі згубы.
13
Заблыталі яны дарогі мае, паставілі пасткі на мяне і адужалі, не было ніводнага, хто б прынёс дапамогу.
14
Як праз вылам і адтуліну мура, напалі на мяне і з-пад руінаў рынуліся.
15
Жахі павярнуліся да мяне; як вецер, прамінае веліч мая; і шчасце маё праляцела, як воблака.
16
І цяпер выліваецца ўва мне душа мая і дні гора апанавалі мяне.
17
Ноччу косці мае свідруюцца пакутамі, і тыя, што ядуць мяне, не спяць.
18
З сілаю дуба трымаецца адзенне маё, і, быццам карсетам, кашуляй аперазалі мяне.
19
Кінуў Ён мяне ў балота, і стаўся я падобны да пылу і попелу.
20
Я клічу Цябе, але Ты не чуеш мяне; стаю, але Ты не глядзіш на мяне.
21
І перамяніўся Ты для мяне ў жорсткага, і ў апантанасці рукі Сваёй варагуеш са мною.
22
Ты падняў мяне і, пусціўшы, быццам вецер, спустошыў мяне.
23
Ведаю, што Ты выдасі мяне на смерць, дзе ўсталяваны дом кожнаму жывому.
24
Ды ўсё ж не на знішчэнне Ён працягвае руку, і ў Яго зыходзе будзе збаўленне.
25
Ці не плакаў я калісьці над тым, хто пакрыўджаны быў, і ці душа мая не спагадала ўбогаму?
26
Чакаў я дабра, а прыйшло ліха, і чакаў святла, але прыйшла цемра.
27
Нутро маё кіпіць несупынна; нахлынулі на мяне дні пакуты.
28
Хадзіў я з агідным абліччам, без суцяшэння, падымаючыся ў грамадзе, крычаў.
29
Стаўся я братам драконам і сябрам страусам.
30
Мая скура пачарнела на мне, і косці мае высахлі ад спякоты.
31
Перамянілася ў жалобны лямант цытра мая, і дуда мая — у голас плачлівага.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42