James 2

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Браты маі! Не на аблічча ўзіраючыся, мейце веру ў Госпада нашага Ісуса Хрыста услаўленага.

2Бо калі на сабраньне вашае ўвойдзе чалавек з залатым пярсьцёнкам, у багатай вопратцы, дый увойдзе і бедны ў мізэрнай вопратцы,

3і вы паўзіраецеся на адзетага ў багатую вопратку і скажаце яму: табе добра сесьці тут, а беднаму скажаце: ты стань там, ці сядай тут, ля падножжа майго, —

4дык ці-ж не перасуджваеце вы ў сабе і ня робіцеся судзьдзямі з нягоднымі думкамі?

5Паслухайце, браты маі ўмілаваныя: ці-ж ня бедных сьвету гэтага выбраў Бог быць багатымі вераю і ўзяць у спадчыну Царства, якое Ён абяцаў тым, што любяць Яго?

6А вы пагардзілі бедным. Ці-ж не багатыя прыгнятаюць вас, і ці-ж не яны цягаюць вас па судох?

7Ці-ж не яны зьняслаўляюць добрае імя вашае, якім вы называецеся?

8Калі вы выпаўняеце царскі закон паводле пісаньня: палюбі бліжняга твайго, як самога сябе, добра робіце;

9але калі на аблічча ўзіраецеся, дык робіце грэх і праступнікамі аказваецеся перад законам.

10Бо хто выпаўняе ўвесь закон, ды саграшыць у нечым адным, той робіцца вінаватым у-ва ўсім.

11Бо Той, хто сказаў: не чужалож! сказаў такжа: не забі, дык калі ты не чужаложыш, але забеш, то ты таксама праступнік закону.

12Гэтак гаварэце і гэтак рабеце, як тыя, што маюць быць суджаны па закону свабоды.

13Бо ня мае суд ласкі для таго, хто не зрабіў ласкі; ласка па-над суд вывышшаецца.

14Што за карысьць, браты маі, калі хто кажа, што ён мае веру, ды ўчынкаў ня мае? Ці можа гэтая вера збавіць яго?

15Калі брат ці сястра неадзетыя і ня маюць стравы штодзеннае,

16і нехта з вас скажа ім: ідзеце ў супакоі, грэйцеся і карміцеся, але ня дасьць ім патрэбнага для цела: што за карысьць?

17Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.

18Але хто-небудзь скажа: ты маеш веру, а я маю ўчынкі: пакажы мне веру тваю з учынкаў тваіх, і я з маіх учынкаў пакажу табе маю? веру.

19Ты верыш, што Бог адзін: добра робіш; і злыя духі вераць і дрыжаць.

20Але ці хочаш ведаць, чалавеча нікчэмны, што вера бяз учынкаў мёртвая?

21Ці-ж ня ўчынкамі апраўдаўся Аўраам, бацька наш, узьвёўшы на ахвярнік Ізаака, сына свайго?

22Ці бачыш, што вера дапамагала ўчынкам яго, і ўчынкамі вера завяршылася?

23I выпаўнілася Пісаньне, якое кажа: Паверыў Аўраам Богу, і залічана яму за праведнасьць, і — другам Божым быў ён названы.

24Ці бачыце, што чалавек апраўдываецца ўчынкамі, а ня вераю толькі?

25Гэтак сама й Рааб блудніца ці ня ўчынкамі апраўдалася, прыняўшы пасланцоў і адправіўшы іх другой дарогай?

26Бо, як цела бяз духа мёртвае, гэтак і вера мёртвая бяз учынкаў.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →