James 3

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Nac ewch yn llawer o ddysgawdwyr, fy mrodyr, gan wybod mai barnedigaeth fwy a dderbyniwn,

2canys llawer tripiad a wnawn, yr oll o honom; ac os ar air na thripia neb, hwnw sydd ŵr perffaith, yn gallu ffrwyno’r holl gorph hefyd.

3Ac os ffrwynau’r meirch a roddwn yn eu safnau fel yr ufuddhaont i ni, eu holl gorph hefyd a drown o amgylch.

4Wele, y llongau hefyd, a hwy mor fawr, ac yn cael eu gyrru gan wyntoedd cryfion, a droir o amgylch â llyw bychan iawn, lle y mae tuedd y llywydd yn ewyllysio.

5Felly hefyd y tafod, aelod bychan yw, a phethau mawrion a ffrostia. Wele, gan mor ychydig dân cymmaint coed a gynneuir.

6A’r tafod sydd dân; y byd o anghyfiawnder, y tafod, sydd yn ein haelodau, yr hwn sy’n halogi’r holl gorph, ac yn gosod troell naturiaeth yn fflam, ac yn cael ei osod yn fflam gan Gehenna.

7Canys pob math o wyllt-filod ac ehediaid, ac o gropiedyddion, a phethau yn y môr, sy’n cael eu dofi, ac wedi cael eu dofi,

8gan natur ddynol; ond y tafod, nid oes neb o ddynion a all ei ddofi ef: drwg diorphwys yw, gorlawn yw o wenwyn angeuol.

9Ag ef y bendithiwn yr Arglwydd a Thad; ac ag ef y melldithiwn ddynion, y rhai ar gyffelybiaeth Duw y’u gwnaed.

10O’r un genau, dyfod allan y mae bendithiad a melldithiad! Ni ddylai, fy mrodyr, y pethau hyn fod felly.

11A ydyw ffynnon, o’r un llygad, yn tywallt allan yr hyn sydd felus a’r hyn sydd chwerw?

12A all, fy mrodyr, pren ffigys ddwyn olifaid; neu winwydden, ffigys? Ni all chwaith yr hallt roddi dwfr melus.

13Pwy sydd ddoeth a deallus yn eich plith? Dangosed, trwy ei ymarweddiad da, ei weithredoedd mewn mwyneidd-dra doethineb.

14Ond os eiddigedd chwerw a chynnen sydd genych yn eich calon, nac ymffrostiwch, a chelwyddu,

15yn erbyn y gwirionedd: nid yw’r doethineb hwn yn disgyn oddi uchod; eithr daearol, anfeilaidd, cythreulig yw;

16canys lle y mae eiddigedd a chynnen, yno y mae afreolaeth a phob gweithred ddrwg.

17Ond y doethineb oddi uchod, yn gyntaf pur yw, a chwedi’n yn heddychlawn, addfwyn, hawdd ei berswadio, gorlawn o drugaredd a ffrwythau da, heb ammeuaeth,

18ac yn ddiragrith: a ffrwyth cyfiawnder, mewn heddwch yr heuir i’r rhai sy’n gwneuthur heddwch.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →