Hebrews 13

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 12 Jump to:

1CAriad broduraidd triged.

2Na ollyngwch tros gof roddi lletty‐ i ddiethred: can ys trwy hynny ir erbyniodd rrai yn ddiarwybod Angylion yw tai.

3Meðyliwch am y rrai sy mewn rrwymay, val pe baech yn rrwym gidag wynt: ar rai y ddydis yn y drygu, val pe ych drygid ych hunain yn y corph.

4Vrddasawl yvv priodas ym hob dyn, ar gwely dilwgr: eithyr y putteinwyr ar ei godinabus Dyw ay barn a.

5Bid digybydd ych ymwreðiad, ac ymfodlonwch ac y sydd tan ych llaw, cans ef a ddyvod, ni phallaf yti, ac nis gadawa di chwaith:

6Hyd val y gallō ðoydyt yn hy, Yr Arglwyð ysy yn gymhorth ym, ac nid ofna beth a wnel dyn ymy.

7Meddyliwch am ych preladiaid, rrain a draythason i chwi air Dyw: calynwch y ffydd hwynt, trwy ystyr pa vn yw diweð y ymwreðiad hwynt.

8Iesu Christ doy, a heddiw, yr vn hefyt ysydd yn dragwyddol.

9Nedwch ych dwyn o amgylch ac amryw, ac a dieithyr ddysceidiaythay: can ys da ydiw cadarnhau yr galon a gras, ac nid a bwydydd, rain ni thyciasont ir rrai a fu yn ymarfer ac wynt.

10May kenymi allor or hon ni does audurdod yddyntwy y fwytta rrai sy yn gwasneuthur yn y Tabernacl.

11Can ys yr enifeilaid gwaed yr rrain a ddwg yr archeffeiriad ir santeiddle tros bechod, kyrff y y rrain a loskir y tu ollan ir lluestai.

12Ac am hynny ac Iesu, ir yddo santeiddior bobl trwy y waed y hun, or tu allan ir porth y dioddefodd ef.

13Am hynny awn atto ef or tu allan ir lluestai, gā ddwyn y ddirmig ef.

14O blegid ni does i ni yma ddynas a bery, eithr hon a ddaw y ddym yn i cheisio.

15Offrymmwn o blegid hynny yn estig trwyddo ef y Ddyw aberth moliant, hynny yw, ffrwyth gwefusay, yn cyfadday y Enw ef.

16Nedwch tros gof fod yn gywaithas a chyfrannu: can ys a chyfryw aberthay y boddheir Dyw.

17Vfyddhewch ych preladiaid, ac ymddarostyngwch: o blegid gwilio y maent tros ych eneidiau chwi, megis rrai a fydd rraid vddynt roi kyfri, mal i gallon wneuthyr hynny yn llawen, ac nid yn drist: can ys dibroffid yw hynny i chwi.

18Gweddiwch trosom ni: can ys may yn siccr kenym, fod y n i gydwybod dda ym‐hob peth, yn chwenychu byw yn onest.

19Y ddwy yn disif arno c h wneuthur hynny beth difrifach, ir mwyn cael yn ebrwyðach fyngollwng attoch.

20Dyw yr heddwch rrwn a ddug trachefn o ddiwrth y meirw eyn harglwyð Iesu, y bigael mawr y defaid, trwy waed yr Amod tragwyddol,

21Ach gwnel yn berffaith ym hob gwaithred ða, y wneuthyr y wollys ef, drwy weithio ynochi yr hyn a fo cymradwy yn y olug ef trwy Iesu grist, ir hwn y bo gogoniant yn oes oesoedd, Amen.

22Y Ddwy yn wir yn disif arno c h, ymrodyr, goðefwch y gair cyngor, o blegid ac ychydig eiriau ydd yscrifenais attoch.

23Gwybyddwch fod ein brawd Tymotheus y ollwng yn rrydd, gidar hwn (odaw e ar fyrder) y do y ymweled a chwi.

24Anherchwch ych preladiaid oll, ar sentiau y gyd. May gwyr Ital yn erchi ych annerch,

25Gras a fo gida chwi oll achlan, Amen: At yr Ebraiaid yr yscrifenwyd yr ebystl hon or Ital trwy Tymotheus. Xx.iiij.

← Chapter 12 Jump to: