1 Kings 17

Welsh BCND (Beibl Cymraeg Newydd Diwygiedig 2004)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Dywedodd Elias y Thesbiad o Thisbe yn Gilead wrth Ahab, "Cyn wired bod ARGLWYDD Dduw Israel yn fyw, yr hwn yr wyf yn ei wasanaethu, ni bydd na gwlith na glaw y blynyddoedd hyn ond yn l fy ngair i."

2Wedyn daeth gair yr ARGLWYDD ato:

3"Dos oddi yma a thro tua'r dwyrain ac ymguddia yn nant Cerith, sydd i'r dwyrain o'r Iorddonen.

4Cei yfed o'r nant, a pharaf i gigfrain dy borthi yno."

5Aeth yntau a gwneud yn l gair yr ARGLWYDD ac aros yn nant Cerith i'r dwyrain o'r Iorddonen.

6Bore a hwyr di cigfrain bara a chig iddo, ac yfai o'r nant.

7Ond ymhen amser sychodd y nant o ddiffyg glaw yn y wlad,

8a daeth gair yr ARGLWYDD ato:

9"Cod a dos i Sareffath, sydd yn perthyn i Sidon, ac aros yno; wele, yr wyf yn peri i wraig weddw yno dy borthi."

10Cododd a mynd i Sareffath, a phan gyrhaeddodd borth y dref, yno'r oedd gwraig weddw yn casglu priciau; galwodd arni a dweud, "Estyn imi gwpanaid bach o ddu373?r, imi gael yfed."

11Pan aeth i'w 'mofyn, galwodd ar ei hl, "A thyrd thamaid o fara imi yn dy law."

12Ond meddai hi, "Cyn wired bod yr ARGLWYDD dy Dduw yn fyw, nid oes gennyf yr un dorth, dim ond llond dwrn o flawd yn y celwrn a diferyn o olew yn y stn; casglu ychydig briciau yr oeddwn er mwyn eu paratoi i mi a'm mab i fwyta, ac yna trengi."

13Dywedodd Elias wrthi, "Paid ag ofni; dos a gwna fel y dywedaist, ond gwna ohono yn gyntaf deisen fach i mi, a thyrd hi ataf, a pharatoi i ti dy hun a'th fab wedyn.

14Oherwydd fel hyn y dywed ARGLWYDD Dduw Israel: 'Nid 'r celwrn blawd yn wag na'r stn olew yn sych hyd y dydd y bydd yr ARGLWYDD yn rhoi glaw ar wyneb y tir.'"

15Gwnaeth hithau yn l gair Elias, a chafodd ef a hi a'i theulu fwyd am amser.

16Nid aeth y celwrn blawd yn wag na'r stn olew yn sych, yn l gair yr ARGLWYDD drwy Elias.

17Ymhen ysbaid clafychodd mab y wraig oedd biau'r tu375?; aeth yn ddifrifol wael, fel nad oedd anadl ar l ynddo.

18A dywedodd hi wrth Elias, "Beth sydd gennyt yn f'erbyn, u373?r Duw? Ai dod ataf a wnaethost i dynnu sylw at fy nghamwedd, a lladd fy mab?"

19Meddai yntau wrthi, "Rho dy fab i mi." Cymerodd ef o'i mynwes a'i gludo i'r llofft lle'r oedd yn byw, a'i osod i orwedd ar ei wely.

20Galwodd ar yr ARGLWYDD a dweud, "O ARGLWYDD, fy Nuw, a wyt yn dwyn drwg hyd yn oed ar y weddw y cefais lety ganddi, ac yn lladd ei mab?"

21Yna ymestynnodd ar y bachgen dair gwaith, a galw ar yr ARGLWYDD a dweud, "O ARGLWYDD, fy Nuw, bydded i einioes y bachgen hwn ddod yn l iddo."

22Gwrandawodd yr ARGLWYDD ar lef Elias, a daeth einioes y bachgen yn l iddo, ac adfywiodd.

23Cymerodd Elias y bachgen, a mynd ag ef i lawr o'r llofft i mewn i'r tu375? a'i roi i'w fam, a dweud, "Edrych, y mae dy fab yn fyw."

24Dyw-edodd y wraig wrth Elias, "Gwn yn awr dy fod yn u373?r Duw, a bod gair yr ARGLWYDD yn wir yn dy enau."

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →