Isaiah 43

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →

1اما ای اسرائيل، خداوند كه تو را آفريده است اينک چنين می‌فرمايد: «نترس! زيرا من بهای آزادی تو را پرداخته‌ام. من تو را به نام خوانده‌ام. تو مال من هستی.

2هنگامی كه از آبهای عميق بگذری من با تو خواهم بود. هنگامی كه سيل مشكلات بر تو هجوم آورد، نخواهم گذاشت غرق شوی! هنگامی كه از ميان آتش ظلم و ستم عبور كنی، شعله‌هايش تو را نخواهد سوزاند!

3زيرا من خداوند، خدای مقدس تو هستم و تو را نجات می‌دهم. مصر و حبشه و سبا را فدای آزادی تو می‌كنم.

4تمام ممالک جهان را فدای تو خواهم كرد، زيرا تو برای من گرانبها و عزيز هستی و من تو را دوست دارم.

5«نترس، زيرا من با تو هستم. فرزندانت را از مشرق و مغرب،

6از شمال و جنوب جمع خواهم كرد. پسران و دخترانم را از گوشه و كنار جهان برخواهم گردانيد.

7تمام كسانی كه مرا خدای خود می‌دانند، خواهند آمد، زيرا ايشان را برای جلال خود آفريده‌ام.»

8خداوند می‌گويد: «قوم مرا كه چشم دارند، اما نمی‌بينند و گوش دارند، ولی نمی‌شنوند، به حضور من فرا خوانيد.

9همۀ قومها را جمع كنيد و به آنها بگوييد از آن همه بتهايی كه دارند، كدام يک هرگز چنين رويدادهايی را پيشگويی كرده است؟ كدام يک می‌تواند بگويد فردا چه می‌شود؟ چه كسی ديده است كه آنها يک كلمه حرف بزنند؟ هيچ كس گواهی نمی‌دهد، پس بايد اعتراف كنند كه تنها من می‌توانم از آينده خبر دهم.»

10خداوند می‌فرمايد: «ای اسرائيل، شما شاهدان و خدمتگزاران من هستيد. شما را انتخاب كرده‌ام تا مرا بشناسيد و ايمان بياوريد و بفهميد كه تنها من خدا هستم و خدايی ديگر هرگز نبوده و نيست و نخواهد بود.

11من خداوند هستم و غير از من نجات دهنده‌ای نيست.

12من بودم كه از آينده خبر می‌دادم و به كمک شما می‌شتافتم. خدای ديگری نبوده كه اين كارها را برای شما انجام داده است. شما شاهدان من هستيد.

13من خدا هستم و هميشه نيز خدا خواهم بود. كسی نمی‌تواند از دست من بگريزد و هيچ كس نمی‌تواند مانع كار من بشود.»

14خدای مقدس كه خداوند و نجات دهندۀ اسرائيل است می‌فرمايد: «ای اسرائيل، برای نجات شما، سپاهی به بابل می‌فرستم تا بابلی‌ها را اسير كرده، آنان را در كشتی‌هايی بريزند كه به آنها فخر می‌كردند و از وطنشان دور كنند.

15ای اسرائيل، من خدای مقدس شما هستم. من آفريننده و پادشاه شما هستم.

16من همان خداوندی هستم كه آبها را كنار زده، از ميان دريا راهی باز كردم

17و سربازان قوی مصر را با همۀ عرابه‌ها و اسبهايشان بيرون آوردم تا زير امواج دريا فرو روند و شمع زندگيشان تا ابد خاموش شود.

18«اما آن را فراموش كنيد، زيرا در برابر آنچه كه می‌خواهم انجام دهم هيچ است!

19می‌خواهم كار تازه و بی‌سابقه‌ای انجام دهم. همين الان آن را انجام می‌دهم، آيا آن را نمی‌بينيد؟ در بيابان جهان برای قومم جاده‌ای می‌سازم تا به سرزمين خود بازگردند. برای ايشان در صحرا نهرها بوجود می‌آورم!

20حيوانات صحرا، شغالها و شترمرغ‌ها از من تشكر خواهند كرد كه در بيابان به آنها آب می‌دهم. بلی، چشمه‌ها در بيابان جاری می‌سازم تا قوم برگزيده‌ام را سيراب كنم.

21ای بنی‌اسرائيل، شما را برای خود بوجود آوردم تا دربرابر قومهای ديگر مرا ستايش كنيد.

22«ولی ای قوم من، شما مرا ستايش نمی‌كنيد و از من خسته شده‌ايد.

23گوسفند برای قربانی سوختنی به من تقديم نكرده‌ايد. با قربانی‌های خود مرا احترام ننموده‌ايد. من از شما نخواسته‌ام هديه و بخور برای من بياوريد، تا باری بر شما نگذاشته باشم و شما را خسته نكرده باشم.

24نه بخور خوشبو برای من خريده‌ايد و نه با تقديم پيه قربانی‌ها خشنودم كرده‌ايد. بجای آنها بار گناهانتان را به من تقديم كرده‌ايد و با خطاهايتان مرا خسته كرده‌ايد.

25با وجود اين من خدايی هستم كه بخاطر خودم گناهان شما را پاک می‌سازم و آنها را ديگر هرگز به ياد نخواهم آورد.

26«آيا دليل قانع كننده‌ای داريد كه به من ارائه دهيد و ثابت كنيد كه شما بی‌گناه هستيد؟

27اجدادتان از ابتدا نسبت به من گناه ورزيدند و رهبران شما احكام و قوانين مرا شكستند.

28به همين علت من كاهنانتان را بركنار نمودم و شما را دچار مصيبت ساختم و گذاشتم تا رسوا شويد.

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →