Job 33

Persian Dari Bible - Afgan Dialect - Version Good News for a New Age (GNN) == 2007

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1حالا ای ایوب به سخنان من گوش بده.

2و می خواهم آنچه را ضرور است بر زبان بیاورم.

3کلام من از صمیم دل و صادقانه است و هر کلمۀ آن حقیقت محض است.

4زیرا روح خدا مرا سرشته و نَفَس قادر متعال به من حیات بخشیده است.

5اگر توانستی جواب مرا بده و دلایل خود را ارائه کن.

6من و تو در نظر خدا فرقی نداریم. او هردوی ما را از گِل سرشته است.

7پس تو نباید از من ترس و وحشت داشته باشی و من بر تو فشار نمی آورم.

8من شنیدم که تو گفتی:

9«من پاک هستم و خطائی نکرده ام. بی عیبم و گناهی ندارم.

10خدا بهانه می جوید تا گناهی در من بیابد و مرا دشمن خود می شمارد.

11پاهایم را به زنجیر می بندد و در هر قدم مراقب من است.»

12اما ایوب، من ترا قانع می سازم که تو اشتباه می کنی. خدا بزرگتر از همه انسانها است.

13چرا از خدا شکایت می کنی و می گوئی که او کارهای را که می کند به انسان آشکار نمی سازد.

14خدا به راههای مختلف با انسان تکلم می کند، اما کسی به کلام او توجه نمی نماید.

15در شب وقتی انسان در خواب عمیق فرو می رود، در رؤیا با او حرف می زند.

16گوشهای او را باز می کند. او را می ترساند و به او هوشدار می دهد

17که گناه نکند و مغرور نباشد،

18تا از آتش دوزخ و هلاکت نجات یابد.

19خدا انسان را با درد و بیماری سرزنش می کند.

20در اثر مرض، انسان اشتهای خود را از دست می دهد و از هر گونه غذا بدش می آید.

21گوشت بدنش ضایع می گردد و آنقدر لاغر می شود که از او فقط پوست و استخوان بجا می ماند.

22پایش به لب گور می رسد و به دنیای مردگان نزدیک می شود.

23اما اگر یکی از هزاران فرشتۀ خدا حاضر باشد و از او شفاعت نموده و بگوید که بیگناه است،

24آنگاه خدا بر او رحم کرده می فرماید: «آزادش کنید و نگذارید که هلاک شود، زیرا کفاره ای برایش یافته ام.»

25آنوقت گوشت بدنش مثل گوشت بدن یک طفل تازه و شاداب شده دوباره جوان و قوی می گردد.

26و هر وقتیکه بحضور خدا دعا کند، خدا دعایش را می پذیرد و او با سُرُور و خوشی به پیشگاه او حضور می یابد و خدا سعادت گذشته اش را به او اعاده می کند.

27بعد او سرود می خواند و به مردم می گوید: «من گناه کردم و از راه راست منحرف شدم،

28اما خدا گناهان مرا بخشید و مرا از مرگ و هلاکت نجات داد.»

29خدا به مراتب این کارها را برای انسان انجام می دهد،

30تا جان او را از هلاکت برهاند و از نور حیات برخوردارش سازد.

31ایوب، سخنان مرا بشنو و خاموش باش و به آنچه می گویم توجه کن.

32اما اگر چیزی برای گفتن داری، بگو. من می خواهم بشنوم و مایلم که اگر گفتارت درست باشد تصدیق کنم.در غیر آن خاموش باش و به من گوش بده تا به تو حکمت بیاموزم.»

33در غیر آن خاموش باش و به من گوش بده تا به تو حکمت بیاموزم.»

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →