Psalms 146

Persian Dari Bible - Afgan Dialect - Version Good News for a New Age (GNN) == 2007

← Chapter 145 Jump to: Chapter 147 →

1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!ای جان من خداوند را ستایش کن!

2تا زنده هستم، خداوند را حمد خواهم گفت و تا وقتیکه وجود دارم برای خدای خود خواهم سرائید.

3بر رؤسا توکل مکنید و نه بر آدم فانی که نزد او اعانتی نیست.

4روح او بیرون می رود و او به خاک خود بر می گردد و در همان روز فکرهایش نابود می شود.

5خوشا به حال کسی که خدای یعقوب مددگار اوست، که امید او بر خداوند، خدای وی می باشد.

6او آسمان و زمین را آفرید و بحر و آنچه را که در آنهاست؛ که راستی را تا به ابد نگاه می دارد.

7او مظلومان را دادرسی می کند و گرسنگان را نان می بخشد. خداوند اسیران را آزاد می سازد.

8خداوند چشمان نابینایان را باز می کند و خم شدگان را بر می افرازد. خداوند عادلان را دوست می دارد.

9خداوند بیگانگان را محافظت می کند و از یتیمان و بیوه زنان نگهداری می نماید، لیکن طریق شریران را کج می سازد.خداوند تا به ابد سلطنت می کند و خدای تو ای سهیون، نسل اندر نسل.هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!

10خداوند تا به ابد سلطنت می کند و خدای تو ای سهیون، نسل اندر نسل.هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!

← Chapter 145 Jump to: Chapter 147 →