bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Persian
/
Persian TPV (مژده برای عصر جدید)
/
Job 22
Job 22
Persian TPV (مژده برای عصر جدید)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 23 →
1
آیا انسان فانی میتواند فایدهای به خدا برساند؟ حتّی عاقلترین انسان، نمیتواند برای او مفید باشد.
3
هرقدر که صالح و درستکار باشی، باز هم برای خدا مفید نیستی و بیعیب بودن تو برای او سودی ندارد.
4
او تو را بهخاطر تقوی و خداترسی تو، مجازات نمیکند.
5
گناهان تو بیشمار و شرارت تو بسیار زیاد است،
6
زیرا لباسهای دوستانت را که به تو بدهکار بودند، گرو گرفتی و آنها را برهنه گذاشتی.
7
به تشنگانِ خسته آب ندادی و نان را از گرسنگان دریغ کردی.
8
با استفاده از قدرت و مقامت صاحب زمین شدی.
9
تو نه تنها به بیوه زنان کمک نکردی، بلکه مال یتیمان را هم خوردی و به آنها رحم ننمودی.
10
بنابراین در دامهای وحشت گرفتار شدهای و بلای ناگهانی بر سرت آمده است.
11
در ظلمت و ترس به سر میبری و بزودی سیلاب فنا تو را در خود فرو میبرد.
12
خدا بالاتر از آسمانهاست. ستارگان را بنگر که چقدر دور و بلند هستند.
13
با اینهمه تو میگویی که خدا چطور میتواند، از پس ابرهای تیره و غلیظ شاهد کارهای من باشد و مرا داوری کند.
14
ابرهای ضخیم او را احاطه کرده است و از بالای گنبد آسمان که بر آن میخرامد، نمیتواند مرا ببیند.
15
آیا میخواهی راهی را دنبال کنی که گناهکاران در گذشته از آن پیروی میکردند؟
16
آنها به مرگ نابههنگام گرفتار شدند و اساس و بنیادشان را سیلاب فنا ویران کرد.
17
زیرا آنها به قادر مطلق گفتند: «با ما کاری نداشته باش. تو نمیتوانی به ما کمک کنی.»
18
درحالیکه خدا خانههایشان را از هرگونه نعمت پر کرده بود. به همین جهت، من خود را از راه ایشان دور میکنم.
19
وقتی شریران هلاک میشوند، اشخاص صالح و بیگناه شادی میکنند و میخندند
20
و میگویند: «بدخواهان ما از بین رفتند و دارایی و مالشان در آتش سوخت.»
21
پس ای ایّوب، با خدا آشتی کن و از دشمنی با او دست بردار؛ تا از برکات او برخوردار شوی.
22
تعالیم او را بپذیر و کلام او را در دلت حفظ کن.
23
اگر به سوی خدا بازگردی و بدی و شرارت را در خانهات راه ندهی، آنگاه زندگی گذشتهات به تو بازمیگردد.
24
طلایت را دور بینداز، طلای نابت را در بستر خشک رودخانه بینداز.
25
آن وقت خود خداوند طلای خالص و نقرهٔ تو خواهد بود.
26
آنگاه پیوسته به او اعتماد خواهی نمود و از وجود او لذّت خواهی برد.
27
وقتی به حضور او دعا کنی، دعایت را میپذیرد و میتوانی نذرهایت را بجا آوری.
28
هر تصمیمی که بگیری، در انجام آن موفّق میشوی و راههایت همیشه روشن میباشند.
29
خدا مردمان حلیم و فروتن را سرفراز و اشخاص متکبّر را خوار و ذلیل میسازد.
30
پس اگر درستکار بمانی و گناه نکنی، او تو را نجات خواهد داد.
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42