Job 34

Persian TPV (مژده برای عصر جدید)

← Chapter 33 Jump to: Chapter 35 →

1الیهو به کلام خود ادامه داده گفت:

2ای مردان دانا، به سخنان من گوش بدهید و ای عاقلان بشنوید!

3همان‌طور که زبان مزهٔ غذای خوب را می‌فهمد، گوش هم سخنان خوب را تشخیص می‌دهد.

4پس ما باید چیزهای درست و خوب را اختیار نماییم.

5ایّوب ادّعا کرد: «من بی‌گناه هستم و خدا مرا از حق من محروم کرده است.

6با وجود اینکه تقصیری ندارم، دروغگو ‌شمرده می‌شوم. هرچند خطایی از من سر نزده، ولی زخمهای علاج ناپذیر در بدن خود دارم.»

7آیا کسی را دیده‌اید که مثل ایّوب حرفهای مسخره بزند؟

8او همنشین مردم شریر است و با اشخاص گناهکار سر و کار دارد.

9او می‌گوید: «چه فایده که انسان دنبال رضای خدا باشد؟»

10ای کسانی‌که دارای عقل و شعور هستید، سخنان مرا بشنوید. خدا هرگز ظلم و بدی نمی‌کند.

11او هرکسی را مطابق کارهایش مکافات می‌دهد و به طوری که سزاوار است، مجازات می‌کند.

12خدای قادر مطلق بدی را نمی‌پسندد و بی‌عدالتی نمی‌کند.

13اختیار تمام دنیا در دست اوست و با قدرت خود جهان را اداره می‌کند.

14اگر خدا اراده کند و روح و نَفَس خود را از انسان پس بگیرد،

15همهٔ انسانها هلاک می‌شوند و به خاک برمی‌گردند.

16اگر شعور داری به آنچه می‌گویم گوش کن.

17آیا کسی‌که از عدالت نفرت دارد، می‌تواند حکمرانی کند؟ آیا می‌خواهی خدای عادل و با عظمت را محکوم کنی؟

18خدا پادشاهان و حاکمان را اگر بدکار و شریر باشند محکوم می‌سازد.

19او از فرمانروایان طرفداری نمی‌کند و ثروتمندان را بر فقرا ترجیح نمی‌دهد، زیرا همگی را دست توانای او خلق کرده است.

20انسان ناگهان در نیمهٔ شب می‌میرد و خدا در یک لحظه جان او را می‌گیرد و به راحتی قدرتمندترین انسانها را به دیار نیستی می‌فرستد.

21چشمان تیزبین او همهٔ کارهای بشر را می‌بیند و هر قدم او را زیر نظر دارد.

22هیچ تاریکی نمی‌تواند اشخاص گناهکار را از نظر خدا پنهان کند.

23لازم نیست خدا برای داوری انسان زمانی را تعیین کند.

24زورمندان را بدون تحقیق از بین می‌برد و دیگران را جانشین آنها می‌سازد.

25زیرا او از تمام کارهایشان آگاه است و شبانگاه آنها را سرنگون می‌کند.

26آنها را در حضور همهٔ مردم به‌خاطر کارهای بدشان مجازات می‌کند،

27چون آنها از راه خدا منحرف شده و از دستورات او پیروی نمی‌کنند.

28آنها چنان ظلمی در حق مردم مسکین و فقیر نمودند که خدا فریاد نالهٔ آنها را شنید.

29اگر خدا نخواهد به کمک آنها برسد، چه کسی می‌تواند از او ایراد بگیرد؟ اگر او روی خود را بپوشاند، چه کسی یا قومی می‌تواند او را ببیند؟

30ملّتها هیچ‌کاری نمی‌توانند بکنند که بی‌خدایان بر آنها حکومت کنند.

31ایّوب، تو باید به گناهان خود در حضور خدا اعتراف نمایی و قول بدهی که دیگر گناه نکنی.

32از خدا بخواه که گناهانت را به تو نشان بدهد و باید از کارهای بدی که کرده‌ای، دست بکشی.

33تو با کارهای خدا مخالفت می‌‌کنی و بازهم انتظار داری که او آنچه را که می‌خواهی برایت انجام بدهد. حالا خودت تصمیم بگیر نه من، و بگو که چه فکر می‌کنی.

34کسی‌که عاقل است و شعور دارد و حرف مرا می‌شنود، تصدیق می‌کند

35که حرفهای تو همه احمقانه و بی‌معنی هستند.

36تو مانند اشخاص شریر حرف می‌زنی و باید جزا ببینی.

37تو با نافرمانی خود بر گناهانت می‌افزایی و در حضور همگی به خدا اهانت می‌کنی.

← Chapter 33 Jump to: Chapter 35 →