Colossians 3

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Uime sin, má tá sibh aiséirghthe i n‐éinfheacht le Críost, loirgidh na neithe atá thuas mar a bhfuil Críost ’n‐a shuidhe ar dheaslaimh Dé.

2Cuiridh bhur ndúil ins na neithibh atá thuas, ní ins na neithibh atá ar talamh.

3Óir d’éagabhar, agus atá bhur mbeatha foluighthe mar aon le Críost i nDia.

4Nuair foillseochar Críost, ár mbeatha‐na, foillseochar sibh‐se, chómh maith, mar aon leis i nglóir an t‐am sin.

5Uime sin marbhuighidh bhur mbaill atá ar talamh; striapachas, neamh‐ghlaine, ainmhianta, droch‐chlaonta, agus sainnt — íodhal‐adhradh is eadh í;

6óir is de dheascaibh a leithéidí sin thig díbheirg Dé ar chlainn na h‐easumhlachta;

7’n‐ár shiubhail sibh‐se roimhe seo, an tráth ’n‐a raibh sibh ag caitheamh bhur saoghail ins na neithibh úd.

8Acht anois cuiridh uaibh na neithe seo go léir, leis; fearg, buirbe, droch‐rún, bíodán, droch‐chainnt as bhur mbéal.

9Ná labhraidh bréag le chéile; ó tá an seanduine agus a ghníomhartha curtha dhíbh agaibh,

10agus ó tá an nua‐dhuine curtha umaibh agaibh, agus é d’á athnuadhadh i n‐eolas do réir íomháighe an té do chruthuigh é.

11Ní fhuil Gréagach ná Iúdach ann, ní fhuil timcheall‐ghearradh ná neamh‐thimcheall‐ghearradh, barbarach, Scitidheach, daor ná saor ann, acht is é Críost an t‐iomlán, agus é san iomlán.

12D’á bhrigh sin, mar dhéanfadh clann toghtha Dé, naomhtha agus ionmhain, cuiridh umaibh croidhe trócaire, muinntearas, umhlacht, macántacht, fad‐fhulang;

13ag foidhneamh le chéile, agus ag maitheamh d’á chéile, má bhíonn cúis ar bith ag aoinneach ar dhuine eile; fá mar thug Críost maitheamhnas daoibh‐se,

14déanaidh‐se mar an gcéadna: agus thar gach nidh eile, cuiridh umaibh an grádh, óir is é snaidhm na ndeagh‐shubháilce é.

15Agus síothcháin Chríost, chum ar glaodhadh sibh i n‐aon chorp amháin, bíodh sí ag riaghlú ’n‐bhur gcroidheachaibh; agus bidhidh buidheach.

16Déanadh briathar Críost cómhnaidhe go fairsing san uile eagna ionnaibh; ag múineadh agus ag spreagadh a chéile le salmaibh, agus le h‐iomnaibh, agus le dántaibh spioradálta, ag cantaireacht do Dhia le grása ’n‐bhur gcroidheachaibh.

17Agus cibé nidh do‐ghní sibh, i mbriathar béil nó i ngníomh, déanaidh an uile nidh i n‐ainm an Tighearna Íosa, ag tabhairt buidheachais do Dhia tríd.

18A mhná, bidhidh umhal do bhur bhfearaibh, mar is cóir san Tighearna.

19A fheara, tabhraidh grádh do bhur mnáibh, agus ná bidhidh searbh ’n‐a n‐aghaidh.

20A chlann ó, bidhidh umhal do bhur n‐aithreachaibh agus do bhur máithreachaibh san uile nidh, óir taithneann sin leis an Tighearna.

21A aithreacha, ná brostuighidh bhur gclann chum feirge, ar eagla mí‐mheisneach do chur ortha.

22A sheirbhíseacha, bidhidh umhal do bhur máighistribh do réir na feola, ní le súil‐sheirbhís, mar bhéadh sibh d’iarraidh daoine do shásamh, acht le deagh‐thoil croidhe,

23i n‐eagla an Tighearna: cibé nid do‐ghní sibh déanaidh ó’n anam é, mar dhéanfadh sibh do’n Tighearna,

24agus ní do dhaoinibh é; agus a fhios agaibh go bhfaighidh sibh an oidhreacht mar luaigheacht ó’n Tighearna: is do’n Tighearna Críost atá sibh ag déanamh seirbhíse.

25Óir an té do‐ghní an éagcóir, cúiteochar leis do réir na h‐éagcóra atá déanta aige,

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →