bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Irish
/
Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))
/
Mark 12
Mark 12
Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
1
Agus thosaigh sé ar labhairt leo i bhfáithscéalta. “Fear a bhí ag cur fíonghoirt, agus thóg sé fál ina thimpeall, agus thochail sé an poll le haghaidh cantaoir an fhíona, agus thóg sé túr, agus lig sé amach ar chíos do thionóntaí é, agus thug sé an choigrích air féin.
2
Ansin, nuair a tháinig an t‑am, chuir sé duine dá sheirbhísigh chuig na tionóntaí, lena chuid de thoradh an fhíonghoirt a fháil.
3
Agus rug siad air agus bhuail siad é, agus chuir siad ar shiúl é agus a lámha folamh.
4
Chuir sé seirbhíseach eile chucu athuair, agus ghortaigh siad sa cheann é agus thug siad íde bhocht dó.
5
Agus chuir sé duine eile chucu, agus rinne siad a mharú; agus thug siad an íde chéanna do mhórán eile, agus cuid á mbualadh agus cuid á marú acu.
6
Ní raibh fágtha aige ansin ach aon duine amháin, mac muirneach; agus faoi dheireadh thiar thall chuir sé chucu é, á rá, ‘Beidh meas acu ar mo mhac.’
7
Ach is é a dúirt na tionóntaí úd le chéile, ‘Seo chugainn an t‑oidhre; tagaigí go maraímid é, agus is linn an oidhreacht.’
8
Agus rug siad air agus mharaigh siad é, agus chaith siad amach as an bhfíonghort é.
9
Cad é a dhéanfas an té ar leis an fíonghort? Tiocfaidh sé agus cuirfidh sé deireadh leis na tionóntaí, agus tabharfaidh sé an fíonghort do dhaoine eile.
10
An é nár léigh sibh an scrioptúr seo: ‘An chloch chéanna dár dhiúltaigh na saoir tá sí mar chloch chinn sa chúinne;
11
is é sin an gníomh a rinne an Tiarna, agus is iontach é inár súile?’”
12
Agus dʼfhéach siad lena ghabháil, ach bʼeagal leo an slua, mar thuig siad gur chucu a dʼinis sé an fáithscéal; agus mar sin de dʼfhág siad é agus dʼimigh siad leo.
13
Agus chuir siad cuid de na Fairiséigh agus cuid de lucht leanúna Iorua lena cheapadh ina chaint.
14
Agus tháinig siad agus dúirt siad leis, “A Oide, is feasach dúinn gur fírinneach tú, agus nach mbíonn aird agat ar aon duine; mar is cuma leat faoi chéimíocht dhaonna, agus tugann tú teagasc fíor uait faoi shlí Dé. An ndlitear nó nach ndlitear cíos a íoc le Caesar?
15
An ceart é nó nach ceart dúinn a íoc?” Ach dʼaithin sé a gcuid fimínteachta agus dúirt sé leo, “Cad chuige daoibh bheith do mʼfhéachaint mar sin? Tabhair bonn airgid chugam, agus lig dom amharc air.”
16
Agus tugadh an bonn chuige agus dúirt sé leo, “Cé leis an chosúlacht seo agus cé a ainmnítear san inscríbhinn seo?” Dúirt siad leis, “Caesar.”
17
Agus dúirt Íosa leo, “Tugaigí do Chaesar an méid atá ag dul dó, agus tugaigí do Dhia an méid is leis.” Agus rinne siad iontas de.
18
Agus tháinig Saducéigh chuige, an dream a deir nach bhfuil aon aiséirí ann; agus dʼfhiafraigh siad de, agus dúirt siad,
19
“A Oide, is é a scríobh Maois dúinn más rud é go bhfaigheann duine bás agus go bhfágann sé bean ina dhiaidh, agus gan clann eatarthu, go gcaithfidh a dheartháirsean a bheansan a phósadh le clann a thógáil dá dheartháir.
20
Anois bhí ann mórsheisear deartháir; agus phós duine acu bean go bhfuair bás gan clann a fhágáil;
21
agus ghlac an dara deartháir í, go bhfuair bás uaithi gan clann a fhágáil; agus an tríú duine mar an gcéanna;
22
go dtí nár fhág aon duine den mhórsheisear aon chlann. Agus ba é an deireadh a bhí air go bhfuair an bhean bás freisin.
23
Anois san aiséirí cé acu a fhaigheann í mar chéile pósta? Mar bhí sí mar bhean ag an mórsheisear.”
24
Is é a dúirt Íosa leo, “Nach é seo a chuir ar seachrán sibh, bhur n‑aineolas ar an scrioptúr agus bhur neamhfhios ar chumhacht Dé?
25
Mar an dream a éiríos ó na mairbh ní bhíonn cleamhnas ná pósadh acu, agus iad mar na haingil i bhflaitheas.
26
Agus i dtaobh aiséirí na marbh, nach bhfuil léite agaibh i leabhar Mhaois, san alt sin faoin tom, faoin ní a dúirt Dia leis, ‘Is mise Dia Abrachaim, agus Dia Íosóig, agus Dia Iácóib?’
27
Ní Dia na marbh é ach Dia na mbeo; tá sibh ar seachrán ar fad.”
28
Agus tháinig duine de na scríobhaithe aníos gur chuala iad ag díospóireacht le chéile, agus nuair a dʼaithin sé feabhas a fhreagra, dʼfhiafraigh sé de, “Cé acu an phríomhaithne de na haitheanta?”
29
Is é a dʼfhreagair Íosa, “Is í an chéad aithne, ‘Éist, a Iosrael: Is é an Tiarna ár nDia, agus is aon Dia amháin an Tiarna;
30
agus bíodh grá agat do do Thiarna Dia le do chroí ar fad, agus le dʼanam ar fad, agus le dʼintinn ar fad, agus le do chumas ar fad.’
31
Is í seo an dara haithne, ‘Bíodh grá agat do do chomharsa mar a bhíonn agat duit féin.’ Níl aithne eile ann is mó ná iad seo.”
32
Agus dúirt an scríobhaí leis, “Tá an ceart agat, a Oide; is fíor mar a dúirt tú gur aon Dia amháin é, agus gan ann ach é;
33
agus is fearr go mór grá an chroí uile, agus na tuisceana uile, agus an chumais uile a thabhairt dó, agus grá a thabhairt don chomharsa mar a thabharfá duit féin, is fearr go mór sin ná íobairtí iomlána loiscthe agus ofrálacha.”
34
Agus nuair a dʼaithin Íosa gliceas a fhreagra, dúirt sé leis, “Níl tú i bhfad ó ríocht Dé.” Agus ina dhiaidh sin ní raibh de dhánacht ag aon duine ceist ar bith a chur air.
35
Agus dúirt Íosa agus é ag teagasc sa teampall, “Conas a fhéadann na scríobhaithe a rá gur mac Dháibhí é Críost?
36
Agus nár fhoilsigh Dáibhí é féin, agus é faoi anál an Spioraid Naoimh, ‘Dúirt an Tiarna le mo Thiarna, Suigh ag mo láimh dheas, go gcuire mé do naimhde faoi do chosa.’
37
Tugann Dáibhí féin Tiarna air; agus conas a fhéadann sé a bheith ina mhac aige?” Agus dʼéist an mórshlua leis go fonnmhar.
38
Agus dúirt sé ina theagasc, “Seachnaígí na scríobhaithe, an dream arb aoibhinn leo fallaingeacha fada a chaitheamh, agus daoine ag beannú dóibh i sráideanna an mhargaidh
39
agus na suíocháin is fearr sna sionagóga agus na háiteanna is onóraí ar na fleánna,
40
an dream a shlogas teaghlaigh bhaintreach ina gcraos agus ar leithscéal leo a síorphaidreoireacht. Is amhlaidh is mó a dhaorfar iad.”
41
Agus shuigh sé os coinne an chiste, ag amharc ar an slua ag cur airgid isteach sa chiste. Is iomaí duine saibhir a chuir mórán isteach.
42
Agus tháinig an bhaintreach bhocht a chuir isteach an dá bhonn rua, a dhéanann pingin.
43
Agus ghlaoigh sé a dheisceabail chuige, agus dúirt sé leo, “Is fírinneach a deirim libh, gur mó a chuir an bhaintreach bhocht seo isteach ná na síntiúis uile don chiste.
44
Mar níor thug siad ach an beagán amach as an mórán; ach is é rud a thug sise uaithi as a bochtanas a raibh aici, a cuid den saol.”
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16