1 Timothy 5

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1A un vello non o reprendas con dureza, senón exhórtao, coma a un pai; ós mozos, coma a irmáns;

2ás vellas, coma a nais; ás mozas, coma a irmás, con toda delicadeza.

3Honra as viúvas que o son de verdade.

4Se unha viúva ten fillos ou netos, que aprendan estes primeiro a respectar a propia familia e a corresponderlles ós seus pais, porque isto é o que lle agrada a Deus.

5A viúva de verdade, a que está desamparada, pon a súa esperanza en Deus e persevera nas oracións e súplicas noite e día.

6Pero a que se bota á vida do pracer, xa está morta en vida.

7Recoméndalles estas cousas, para que sexan irreprensibles.

8Se algún non coida dos seus e maiormente dos da propia familia, renega da fe, é peor ca un non crente.

9Inscribe coma viúva só a que teña máis de sesenta anos, que for muller dun só marido

10e con sona de boas obras: se educou ben os fillos, se foi hospitalaria, se lavou os pés dos santos, socorreu os que o estaban pasando mal e aproveitou todas as ocasións de facer o ben.

11Non inscribas as viúvas novas porque, cando o pracer contrario a Cristo as atrae, queren casar.

12Incorren así en culpa por teren faltado á primeira fidelidade.

13O mesmo tempo afanse a ser preguiceiras, andando polas casas; e non só preguiceiras senón tamén baralleiras e falando o que non convén.

14Quero, logo, que as máis mozas casen, críen fillos, gobernen a casa e non dean motivo ningún de discusión ó inimigo;

15porque, algunhas xa se extraviaron detrás de Satán.

16Se algunha crente ten viúvas ó seu cargo, que as asista, de xeito que non sexan un peso para a Igrexa, e así poida esta socorrer as que son de verdade viúvas.

17Os "presbíteros" que presiden ben son dignos dun dobre honor, maiormente os que se afanan na predicación e no ensino.

18Porque di a Escritura: non lle porás bozo ó boi que trilla o gran. E tamén: o obreiro ten dereito ó seu xornal.

19Contra un presbítero non escoites acusación, agás no caso de que dous ou tres testemuñas a sosteñan.

20Os culpables repréndeos diante de todos, para que os demais collan medo.

21Pídoche de corazón ante Deus e Cristo e os anxos escolleitos, que gardes estes consellos sen prexuízos e sen facer nada con parcialidade.

22Non impoñas de seguida as mans a ninguén, para non te faceres cómplice das faltas alleas. Consérvate limpo ti mesmo.

23Non bebas auga soa, toma un chisco de viño por mor do teu estómago e das túas frecuentes doenzas.

24Os pecados de certos homes logo se manifestan, xa antes de os levar a xuízo; os doutros, en cambio, só despois do xuízo se descobren.

25Do mesmo xeito, tamén as obras boas son públicas; e as que non o son tampouco non se poden agachar.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →