Amos 9

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 8 Jump to:

1Nakita ko ang Ginoo nga nagatindog sa tupad sang altar. Nagmando sia: “Lampusi sing tudo ang uloulo sang mga haligi sang Templo agod ang bug-os nga sadsaran magtay-og. Pamuk-a ini kag patup-a sa mga ulo sang mga tawo. Ang nabilin nga mga tawo pagapamatyon ko sa inaway. Wala sing may makalikaw, ukon makapalagyo.

2Bisan magkutkot sila pakadto sa lugar sang mga patay, pagadakpon ko sila. Bisan magsaka sila pa langit, pagadalhon ko sila paidalom.

3Kon manago sila sa putokputokan sang Bukid sang Carmel, pagapangitaon ko sila kag dakpon. Kon manago sila sa akon sa kaidadalman sang dagat, pagasugoon ko ang dragon sa pagkagat sa ila.

4Kon madakpan sila sang ila mga kaaway kag pagabihagon, magamando ako nga pamatyon sila paagi sa espada. Nagpamat-od ako nga indi ko sila pagbuligan, kundi laglagon.”

5Ang Ginoo, ang Dios sang mga hangaway nagatandog sang duta, kag nagalinog ini, ang tanan nga nagaestar dira magalalaw. Ang bug-os nga kalibutan magaawas kag magahubas kaangay sang Suba sang Nilo.

6Ang Ginoo nagahimo sang iya ilistaran sa mga langit, kag nagabutang sang kahawaan sang langit sa ibabaw sang duta. Ginatawag niya ang mga tubig sang dagat, kag ginabubo niya ini sa duta. Ang iya ngalan amo ang Ginoo!

7Ang Ginoo nagasiling, “Mga pumoluyo sang Israel, ginakabig ko kamo kag ang mga Etiopiahanon sing alangay. Gindala ko ang mga Filistinhon gikan sa Creta, kag ang mga Sirianhon gikan sa Kir, subong sang pagdala ko sa inyo pa gwa sa Ehipto.

8Ako, ang Ginoo nga Gamhanan, nagabantay sining makasasala nga ginharian sang Israel, kag akon pagalaglagon ini sa ibabaw sang duta. Pero indi ko gid paglaglagon ang bug-os nga kaliwatan ni Jacob. “Amo ini ang siling sang Ginoo.

9“Magamando ako kag pagaayagon ang mga pumoluyo sang Israel kaangay sang uyas sa ayagan. Pagaayagon ko sila sa mga kapungsoran sa pagkuha sang mga wala sing pulos.

10Ang mga makasasala sa akon mga katawhan pagapamatyon sa inaway—ang tanan nga nagasiling, ‘Ang Dios indi magtugot nga ang kapahamakan mag-abot sa aton.’”

11Ang Ginoo nagasiling, “Sa sadto nga adlaw pagapatindugon ko liwat ang ginharian ni David, nga kasubong sang isa ka balay nga napukan. Pagakaayuhon ko ang iya mga pader, kag patindugon ini. Pagapatindugon ko ini liwat kaangay sang iya kahimtangan sang una.

12Gani ang mga pumoluyo sang Israel magaagaw sang nabilin nga duta sang Edom kag sang tanan nga mga pungsod nga akon sadto anay,” ang siling sang Ginoo nga magahimo sini.

13Ang Ginoo nagasiling, “Ang mga adlaw magaabot, nga samtang ang mga manug-ani nagaani pa, ang mga mangungoma nagaarado na, kag samtang ang mga manughimo sing bino nagahimo pa sing bino, ang mga manugpanggas nagasugod na sa pagpanggas sang binhi. Ang mga bukid magatubod sing matam-is nga bino, kag ang bino magailig gikan sa mga bakulod.

14Dalhon ko pabalik sa ila duta ang akon mga tawo. Pagakaayuhon nila ang ila nagkalaguba nga mga siudad kag ila pagaestaran ini, magatanom sila sing mga ubas kag magainom sing bino, magahimo sila sing mga hardin kag magakaon sang ila tinamnan.

15Itanom ko ang akon mga tawo sa duta nga akon ginhatag sa ila, kag indi na sila paggabuton liwat.” Ang Ginoo nga inyo Dios ang naghambal sini.

← Chapter 8 Jump to: