Hebrews 2

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Gani dapat pa gid naton huptan sing malig-on ang mga kamatuoran nga aton nabatian, agod indi kita maanod.

2Ang mensahe nga ginhatag sang mga anghel sa aton mga katigulangan napamatud-an, kag ang tagsatagsa nga wala nagsunod ukon nagtuman sini, nagbaton sang silot nga bagay gid sa iya.

3Karon, paano bala ang aton pagpalagyo, kon wala naton ginasapak ining tama ka daku nga kaluwasan? Ang Ginoo mismo ang una nga nagpahibalo sini nga kaluwasan, kag ginpamatud-an ini sa aton sang mga nakabati sa iya.

4Kag ang Dios man nagdugang sang ila pagpanaksi paagi sa tanan nga sahi sang mga tanda, katingalahan nga mga buhat kag mga milagro. Ginpanagtag man niya ang mga hiyas sang Espiritu Santo suno sa iya kabubot-on.

5Ang Dios wala naghimo sang mga anghel nga manuggahom sang bag-o nga kalibutan nga iya pagatugahon—ining kalibutan nga amo ang aton ginahambalan.

6Sa baylo, may bahin sang mga Kasulatan nga nagasiling: “O Dios, ano bala ang tawo, nga dapat mo sia dumdomon? Ang ahaw nga tawo nga dapat mo sia atipanon?

7Sa malip-ot nga tion ginhimo mo sia nga kuboskubos lamang sang sa mga anghel, ginkoronahan mo sia sing gahom kag kadungganan,

8kag ginpadumala mo sia sang tanan nga mga butang.” Ginasiling nga ang Dios naghimo sang tawo nga “manugdumala sang tanan nga mga butang,” kag ini maathag nga nagalakip sang tanan nga mga butang. Ugaling karon, wala pa kita sing may nakita nga tawo nga nagadumala sang tanan nga mga butang.

9Pero karon makita naton si Jesus. Kay sa malip-ot nga tion ginhimo sia nga kuboskubos lamang sang sa mga anghel, agod nga paagi sa kaayo sang Dios dapat sia mapatay para sa tanan nga mga tawo. Karon makita naton sia nga nakoronahan sang gahom kag kadungganan tungod sang kamatayon nga iya gin-antos.

10Nagakabagay gid man nga ang Dios, nga nagatuga kag nagatipig sang tanan nga mga butang, dapat maghimpit kay Jesus paagi sa mga pag-antos, agod madala ang madamo nga mga anak sa pag-ambit sang iya kadungganan. Kay si Jesus amo ang nagapangulo sa ila padulong sa kaluwasan.

11Ginapaputli niya ang mga tawo sa ila mga sala, kag sia kag ang mga tawo nga ginpaputli may isa lamang ka Amay. Tungod sini si Jesus wala mahuya sa pagtawag sa ila nga iya mga utod.

12Nagasiling sia: “O Dios, isugid ko sa akon mga sumolunod ang imo mga hinimuan, dayawon ko ikaw sa atubang sang bug-os nga katilingban.”

13Nagasiling man sia, “Magasalig ako sa Dios.” Kag nagasiling man sia, “Yari ako kaupod sa mga anak nga ginhatag sang Dios sa akon.”

14Tungod kay ang iya ginatawag nga mga anak, mga tawo nga may lawas kag dugo, si Jesus man nanginkaangay nila kag nagsuklob sang tawhanon nga kinaugali. Ginhimo niya ini agod nga paagi sa iya pagkamatay malaglag niya ang Yawa nga may gahom sang kamatayon,

15kag sa sini nga paagi mahilway niya ang mga nangin-ulipon sa bug-os nila nga kabuhi tungod sang ila kahadlok sa kamatayon.

16Kay maathag gid nga indi ang mga anghel ang iya ginabuligan, kundi ginabuligan niya ang mga kaliwat ni Abraham.

17Ini nagakahulogan nga dapat manginkaangay sia sang iya mga katawhan sa tanan nga bagay, agod sia mangin-ila matutom kag maluloy-on nga Pinakamataas nga Pari sa iya pag-alagad sa Dios, agod nga mapatawad ang mga sala sang mga tawo.

18Kag karon sarang sia makabulig sa mga ginasulay, tungod kay sia mismo ginsulay kag nag-antos.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →