Hebrews 8

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Amo ini ang buot silingon sang amon ginahambal: may Pinakamataas nga Pari kita nga nagapungko sa tuo sang trono sang Dios sa langit.

2Nagaalagad sia subong pinakamataas nga pari sa Labing Balaan nga Duog nga amo ang matuod nga tolda nga ginpatindog sang Ginoo, kag indi sang tawo.

3Ang tagsa ka pinakamataas nga pari ginapili sa paghalad sa Dios sing mga dulot kag mga halad nga sapat. Gani ang aton Pinakamataas nga Pari dapat nga may ihalad man.

4Kon yari sia sa duta, kuntani indi gid sia manginpari, bangod kay may mga pari na nga nagahalad sang mga dulot suno sa Kasugoan sang mga Judio.

5Ang bulohaton nila subong mga pari larawan kag landong gid lamang sang yara sa langit. Kaangay man ini sang iya ni Moises. Sang manugpatindog na sia sang Balaan nga Tolda, ang Dios nagsiling sa iya, “Pat-ura nga mahimo mo ang tanan suno gid sa sulondan nga ginpakita sa imo didto sa bukid.”

6Pero karon, si Jesus gintugyanan sang bulohaton sang pagkapari nga labaw pa sang sa ila, subong nga ang kasugtanan nga iya ginpatigayon sa tunga sang Dios kag sang iya mga tawo labi pa kaayo, tungod kay napasad ini sa mga saad sang labi pa kaayo nga mga butang.

7Kon wala sing kakulangan ang nahauna nga kasugtanan, wala na kuntani sing kinahanglan sang ikaduha.

8Pero ang Dios may nakita nga kakulangan sa iya katawhan sang iya pagsiling: “Magaabot ang mga inadlaw, siling sang Ginoo, nga ako magahimo sing bag-o nga kasugtanan sa mga tawo sang Israel, kag sa mga tawo sang Juda.

9Ini nga kasugtanan indi manginkaangay sang ginhimo ko sa ila mga katigulangan sadtong adlaw nga gintuytoyan ko sila sa paggwa sa duta sang Ehipto. Indi sila matutom sa kasugtanan nga ginhimo ko sa ila, gani wala ako magsapak sa ila.

10Karon, amo ini ang kasugtanan nga akon himuon sa mga tawo sang Israel sa palaabuton nga mga inadlaw, siling sang Ginoo: Itanom ko sa ila panghunahuna ang akon mga kasugoan, kag akon ini isulat sa ila mga tagipusoon. Ako mangin-ila Dios, kag sila mangin-akon mga katawhan.

11Wala sing isa sa ila nga kinahanglan magtudlo sang iya kasimanwa, ukon magsiling sa iya mga kadugo, ‘Kilalaha ang Ginoo.’ Kay sila tanan magakilala sa akon, halin sa labing kubos tubtob sa labing daku.

12Pagapatawaron ko sila sa ila mga paglapas, kag indi ko na pagdumdomon ang ila mga kasal-anan.”

13Sa iya paghambal nahanungod sa bag-ong kasugtanan, ginpakadaan sang Dios ang nahauna. Karon ang bisan ano nga nagadaan kag nagakadunot madali madula.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →