1 Timothy 6

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 5 Jump to:

1Ang tanan nga ulipon magbilang sang ila mga agalon nga takus sa bug-os nga kadungganan, agud nga indi mapasipalahan ang ngalan sang Dios kag ang pagtolon-an.

2Ang may mga agalon nga matinoohon dili magdimatinahoron bangud nga mga mag-ulutud sila; kondi mag-alagad sila sing maayo pa kay ang mga nagapulus sang ila pag-alagad amo ang mga tomoloo kag hinigugma. Itudlo kag ilaygay ining mga katungdanan.

3Kon bisan sin-o nagatudlo sing tuhay kag wala nagasugut sa maayong mga polong sang aton Ginoong Jesu-Cristo kag sa pagtolon-an nga sono sa pagkadiosnon,

4napahabok sia sa padayaw, walay nahibaloan sia; may balatian sia nga sa kasuayon kag sa binanggianay nahanungud sa mga polong, nga nagapatubas sang kahisa, pagpinuyasay, pasipala, malaut nga mga pagpasibangud,

5kag pagpinuyasay sa tunga sang mga tawo nga dunut sing painoino kag nawad-an sang kamatooran, nga nagahunahuna nga ang pagkadiosnon isa ka kalalangan sa pagdaug.

6May dakung pagdaug sa pagkadiosnon nga may pagkacontento;

7kay wala kita sing nadala sa kalibutan, kag wala gid kita sing makuha pa gowa sa kalibutan;

8apang kon kita may kalan-on kag panapton, contento kita sini.

9Apang ang mga buut magmanggaranon nagakaholog sa panulay, sa siod, sa madamung kailigbon nga binuang kag makahalalit nga nagatugdang sang mga tawo sa kadulaan kag kalaglagan.

10Kay ang gugma sa cuarta amo ang gamut sang tanan nga kalainan; paagi sa sining mainit nga handum ang iban nagtalang gikan sa pagtoo kag nagsuntok sang ila mga tagiposoon sing madamung kasakitan.

11Apang nahanungud sa imo, tawo sang Dios, palagyo ka sa sini tanan; tinguhaa ang pagkamatarung, pagkadiosnon, pagtoo, gugma, pagkalig-on, pagkalolo.

12Pakig-away sang maayong pag-away sang pagtoo; panguyat sa kabuhi nga walay katapusan nga sa sini gintawag ka sang nagtu-ad ka sing maayo sa atubangan sang madamung saksi.

13Sa atubangan sang Dios nga nagahatag sing kabuhi sa tanan nga butang, kag ni Cristo Jesus nga sa iya pagpamatuud sa atubangan ni Poncio Pilato nagtu-ad sing maayo,

14nagatulin ako nga bantayan mo ang sogo sing walay dagta kag hilway sa kasawayan tubtub sa pagpahayag sang aton Ginoong Jesu-Cristo;

15kag ini ipahayag sa nagakaigo nga tion sang bulahan kag isa lamang nga Makagagahum, ang Hari sang mga hari kag Ginoo sang mga ginoo,

16nga amo lamang ang may pagkadimamalatyon kag nagapuyo sa kapawa nga dimapalapitan, nga walay tawo nga nakakita ukon makakita. Sa iya ang kadungganan kag kagamhanan nga dayon. Kabay pa.

17Tulini ang mga manggaranon sa sining kalibutan, nga indi sila magmatinaastaason, ukon magbutang sang ila paglaum sa dimasaligan nga mga manggad kondi sa Dios nga nagahatag sa aton sing bugana sang tanan nga butang nga pagkalipayan.

18Maghimo sila sing maayo, magmanggaranon sila sa maayong mga buhat, magmaalwan kag magmahinatagon,

19nga nagatigana sa ila kaugalingon sing maayong sadsaran sa palaabuton, agud nga makapanguyat sila sa kabuhi nga amo ang kabuhi nga totoo.

20O Timoteo, bantayi ang natugyan sa imo. Likawi ang dibalaan nga mga pagwakal kag mga pagsumpung sang ihibalo nga dimatuud,

21kay ang iban nga nagapamatuud sini nagtalang nahanungud sa pagtoo. Ang bugay manginkaupud nimo.

← Chapter 5 Jump to: