Micah 5

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Karon magtipon ka sa kinabon, O babayi nga anak sang kinabon; nagakibon sia batok sa aton; han-usan nila sing bilogon sa pisngi ang hukom sang Israel.

2Apang ikaw, Bet-lehem Efrata, nga diotay nga magpatunga sa mga linibo sang Juda, gikan sa imo magagowa sa akon ang isa nga manginmanugdumala sa Israel, nga ang iya mga gingikanan kutub pa sa dumaan, sa wala sing katapusan.

3Busa itugyan niya sila tubtub sa tion nga ang ginasakitan mag-anak; niyan ang nabilin sang iya mga utud magabalik sa katawohan sang Israel.

4Kag magapadayon sia kag magapahalab sang iya panong sa kusug sang Ginoo, sa pagkahalangdon sang ngalan sang Ginoo nga iya Dios. Kag magapabilin sila, kay karon mangindaku sia tubtub sa mga ukbung sang duta.

5Kag ini mangin-aton paghidait, kon mag-abut ang Asiriahanon sa aton duta kag kon magtapak sia sa aton mga palacio, niyan magabangon kita batok sa iya sing pito ka manugpahalab kag walo ka principe sa mga tawo;

6laglagon nila sa espada ang duta sang Asiria, kag ang duta sang Nimrod sa mga salamputan sini; kag hilwayon niya kita sa Asiriahanon kon mag-abut sia sa aton duta kag kon magtapak sia sa aton ginsakpan.

7Niyan ang nabilin ni Jacob manginsa tunga sang madamu nga mga katawohan subong sang ton-og gikan sa Ginoo, subong sang mga talithi sa hilamon, nga wala nagaanganangan sa tawo ukon nagahulat sa mga anak sang mga tawo.

8Kag ang nabilin ni Jacob manginsa tunga sang mga pungsud, sa tunga sang madamu nga mga katawohan, subong sang leon sa tunga sang kasapatan sang talon, subong sang bataon nga leon sa tunga sang mga panong nga mga carnero, nga, kon mag-agi sia, nagapanapak kag nagapangusnit, kag wala gid sing magaluwas.

9Bayawa ang imo kamut sa ibabaw sang imo mga kasumpung, kag papason ang tanan mo nga mga kaaway.

10Kag sa sadtong adlaw, nagasiling ang Ginoo, papason ko ang imo mga kabayo gikan sa tunga nimo kag laglagon ang imo mga kangga;

11kag papason ko ang kabanwaanan sang imo duta kag lumpagon ang tanan mo nga pamakud;

12kag papason ko sa imo kamut ang mga binabaylan, kag wala ka na sing mga manugpakot;

13kag papason ko ang imo mga larawan nga tinigban kag ang imo mga obelisco gikan sa tunga nimo, kag indi ka na magsimba sa binuhatan sang imo mga kamut;

14kag gabuton ko ang imo mga Ashera gikan sa tunga nimo kag laglagon ko ang imo kabanwaanan.

15Kag hikoton ko ang pagtimalus sa kaakig kag kasingkal sa mga pungsud nga wala magpamati.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →