Micah 7

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 6 Jump to:

1Kailo ako! Kay subong ako sang napamopo na nila ang mga bunga sa tingadlaw, subong sang nasaghaw na ang patubas sang uvas: walay pinungpung nga kaonon, ang akon kalag nagahandum sang nahaunang luto nga igos.

2Ang diosnon nga tawo nawala sa duta, kag wala gid sing matadlong sa tunga sang mga tawo; tanan sila nagapuut tungud sa dugo, ang tagsa ka tawo nagapangayam sang iya utud sa batong.

3Ang ila mga kamut yara sa malaut, sa paghimo sini sing makugi; ang principe nagapamangkot kag ang hukom handa sa hamham, kag ang dakung tawo nagabungat sia sang malaut nga handum sang iya kalag; sa amo ginatalaud nila ini sing tingub.

4Ang labi gid kaayo sa ila subong sang sapinit, ang labi gid katadlong malaut pa sa tunukon nga habong. Ang adlaw sang imo mga manugbantay, ang pagsilot sa imo, nag-abut; karon amo ang ila palaligban.

5Dili kamo magsalig sa isigkatawo, dili pagsaligi ang abyan; takpi ang mga ganhaan sang imo baba sa nagasaliay sa imo sabak;

6kay ang anak nga lalaki nagapakahuya sang amay, ang anak nga babayi nagabato sa iya iloy, ang umagad nga babayi batok sa iya ugangan nga babayi; ang mga kaaway sang tawo amo ang mga tawo sang iya kaugalingon nga balay.

7Apang ako, magatolok ako sa Ginoo, magahulat ako sa Dios sang akon kaluwasan; ang akon Dios magapamati sa akon.

8Dili kamo magkalipay batok sa akon, O akon kaaway; kon mapukan ako, magatindug ako; kon maglingkod ako sa kadudulman, ang Ginoo manginkapawa sa akon.

9Antuson ko ang kaalipungut sang Ginoo, bangud nga nakasala ako batok sa iya, tubtub nga apinan niya ang akon kasaba kag maghikot sing paghukom tungud sa akon. Pagowaon niya ako sa kapawa; magatan-aw ako sang iya pagkamatarung.

10Niyan makita ini sang akon kaaway, kag ang kahuya magtabon sa iya nga nagsiling sa akon, “Diin bala ang Ginoo nga imo Dios?” Ang akon mga mata makakita sang akon handum sa iya; karon tapakon sia subong sang lunang sang mga dalan.

11Adlaw sa pagpatindug sang imo mga kuta! Sa sadtong adlaw paiswagon sa unhan ang imo dulunan.

12Sa sadtong adlaw magaabut sila sa imo, kutub sa Asiria kag sa kabanwaanan sang Egipto, kag kutub sa Egipto tubtub sa Suba, kutub sa dagat pa dagat kag kutub sa bukid pa bukid.

13Apang ang duta magamingaw bangud sang mga nagapuyo sa iya, tungud sang bunga sang ila mga hinimoan.

14Pahalba ang imo katawohan sa imo sungkud, ang panong sang imo panublion, nga nagapuyo sing mamingaw sa talon sa tunga sang Carmelo; pahalba sila sa Basan kag sa Galaad subong sang sa mga adlaw nga dumaan.

15Subong sang sa mga adlaw sang imo paggowa sa duta sang Egipto magapakita ako sa ila sing makatilingala nga mga butang.

16Ang mga pungsud makakita kag magakahuya sang bug-os nila nga kagamhanan; itabon nila ang ila kamut sa ila mga baba; magabungol ang ila mga idulungug;

17magadilap sila sang yab-ok kaangay sang man-ug, kaangay sang nagasaug nga mga butang sang duta; magagowa sila nga nagakurug sa ila masiput nga mga duug, magakadto sila nga may kahadluk sa Ginoo nga aton Dios, kag magakahadluk bangud sa imo.

18Sin-o bala ang Dios ang kaangay sa imo, nga nagapatawad sang kalautan kag nagaligad sa paglalis sang nabilin sang iya panublion? Wala sia nagahuput sing dayon sang iya kaakig bangud nga nagakahamuut sia sa malig-on nga paghigugma.

19Sia magakaawa pa sa aton, sia magatapak sang aton mga kalautan. Itagbong mo sa kadadalman sang dagat ang tanan nilang sala.

20Himoon mo ang kamatooran kay Jacob kag ang malig-on nga paghigugma kay Abraham, ang ginsumpa mo sa amon mga ginikanan kutub sa mga adlaw nga dumaan.

← Chapter 6 Jump to: