Nehemiah 1

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

Jump to: Chapter 2 →

1Ang mga polong ni Nehemias nga anak ni Hakalias. Karon nahanabu sa bulan nga Cislev, sa tuig nga ikaduha ka pulo, sang didto ako sa Susan nga palacio,

2nga si Hanani, isa sang akon mga kauturan, nag-abut upud sang pila ka mga lalaki gikan sa Juda; kag ginpamangkot ko sila nahanungud sa mga Judio nga nakapalagyo, nga nabilin sang kabihagan, kag nahanungud sa Jerusalem.

3Kag nagsiling sila sa akon, “Ang nabilin nga salin sang kabihagan didto sa puud yara sa dakung kapipit-an kag kahuluy-an; ang kuta sang Jerusalem man nalumpag, kag ang iya mga gawang nasonog sa kalayo.”

4Sang pagkabati ko sining mga polong naglingkod ako kag naghibi, kag naglalaw sing pila ka adlaw; kag nagpuasa kag nangamuyo ako sa atubangan sang Dios sang langit.

5Kag nagsiling ako, “Ginapakilooy ko sa imo, O Ginoong Dios sang langit, ang daku kag makakulugmat nga Dios nga nagabantay sang katipan kag sang malig-on nga paghigugma sa mga nagahigugma sa iya kag nagabantay sang iya mga sogo;

6magtalupangud karon ang imo idulungug, kag magmuklat ang imo mga mata, agud nga makabati sa pangamuyo sang imo alagad nga ginapangamuyo ko sa imo atubangan sa sining tion sa adlaw kag gab-i tungud sa katawohan sang Israel nga imo mga alagad, samtang nagatu-ad ako sang mga sala sang katawohan sang Israel, nga amon ginpakasala batok sa imo. Hoo, ako man kag ang panimalay sang akon amay nakasala.

7Naggawi kami sing dunut gid batok sa imo, kag wala magbantay sang mga sogo, sang mga palatukuran, kag sang mga pagsolondan nga ginsogo mo kay Moises nga imo alagad.

8Dumduma ang polong nga ginsogo mo kay Moises nga imo alagad, nga nagasiling, ‘Kon maglapas kamo, paaplaagon ko kamo sa mga katawohan;

9apang kon kamo magbalik sa akon kag magbantay sang akon mga sogo kag magbutang sa ila sa buhat, bisan ang mga sinobol sa inyo didto sa ukbung sang mga langit, walay sapayan gikan didto tiponon ko sila kag dalhon sila sa duug nga ginpili ko, sa pagpapuyo didto sang akon ngalan.’

10Ini sila amo ang imo mga alagad kag imo katawohan, nga gintubus mo sa imo dakung gahum kag sa imo makusug nga kamut.

11O Ginoo, magtalupangud karon ang imo idulungug sa pangamuyo sang imo alagad, kag sa pangamuyo sang imo mga alagad nga nagakalipay sa pagkahadluk sa imo ngalan; kag pauswaga ang imo alagad sining adlaw, kag kalooyi sia sa itololok sining lalaki.” Karon manugtagay ako sang hari.

Jump to: Chapter 2 →