Psalms 119 — Ilonggo (Ang Biblia (1982))

1Bulahan ang mga himpit sa dalanon, nga nagalakat sa kasogoan sang Ginoo!

2Bulahan ang mga nagabantay sang iya mga pagpamatuud, nga nagapangita sa iya sa bug-os nga tagiposoon,

3nga wala man nagahimo sing pagkadimatarung, kondi nagakalat sila sa iya mga dalanon!

4Ginsogo mo kami sang imo mga sogo nga pagbantayan namon sila sing makugihon.

5Kabay kuntani nga ang akon mga dalanon malig-on sa pagtuman sang imo mga palatukuran!

6Niyan indi ako mahuy-an, kon may pagtalupangud ako sa tanan mo nga sogo.

7Magapasalamat ako sa imo nga may pagkatadlong sa tagiposoon, kon maton-an ko ang imo matarung nga mga paghukom.

8Tumanon ko ang imo mga palatukuran; O indi ako pagbayai sing bug-os!

9Sa ano bala ang pamatan-on nga lalaki magpaninlo sa iya dalanon? Sa pagtalupangud dira sono sa imo polong.

10Sa bug-os ko nga tagiposoon ginapangita ko ikaw; O indi ako pagpatalanga gikan sa imo mga sogo!

11Ang imo polong gintipigan ko sa akon tagiposoon, agud nga indi ako makasala batok sa imo.

12Bulahan ikaw O Ginoo; tudloi ako sang imo mga palatukuran!

13Sa akon mga bibig ginpahayag ko ang tanan nga pagsolondan sang imo baba.

14Nagkalipay ako sa dalanon sang imo mga pagpamatuud subong sang sa tanan nga manggad.

15Magapamalandong ako sa imo mga sogo, kag may pagtalupangud sa imo mga dalanon.

16Magakalipay ako sa imo mga palatukuran; indi ko pagkalipatan ang imo polong!

17Maghisayo sing bugana sa imo alagad, agud nga mabuhi ako kag tumanon ko ang imo polong.

18Buksi ang akon mga mata, agud nga makakita ako sing makatilingala nga mga butang gikan sa imo kasogoan.

19Manlulugayaw ako sa duta; indi pagtagoa gikan sa akon ang imo mga sogo!

20Ang akon kalag nagakaboong tungud sang handum nga yara sa iya tungud sa imo mga pagsolondan sa tanan nga tion.

21Ginsabdong mo ang bugalon nga pinakamalaut, nga nagatalang gikan sa imo mga sogo;

22kuhaa sa akon ang kahuluy-an kag pagtamay, kay ginbantayan ko ang imo mga pagpamatuud.

23Ang mga principe man naglingkod kag naghambal batok sa akon, apang ang imo alagad nagpamalandong sa imo mga palatukuran.

24Ang imo mga pagpamatuud man akon kalipay, akon sila mga manuglaygay.

25Ang akon kalag nagatapik sa yab-ok; buhia ako sono sa imo polong!

26Ginpahayag ko ang akon mga dalanon, kag ginsabat mo ako; tudloi ako sang imo mga palatukuran!

27Pahangpa ako sang dalanon sang imo mga sogo, sa amo magapamalandong ako sa imo makatilingala nga mga binuhatan.

28Ang akon kalag nagakatunaw tungud sa kabug-atan; pabaskuga ako sono sa imo polong!

29Kuhaa sa akon ang dalanon sang kabutigan; kag hatagi ako sing mainayohon sang imo kasogoan!

30Ginpili ko ang dalanon sang pagkatutum, ang imo mga pagsolondan ginabutang ko sa akon atubangan.

31Nagakapyot ako sa imo mga pagpamatuud, O Ginoo; indi ako pagpakahuy-i!

32Dalaganon ko ang dalanon sang imo mga sogo kon padakuon mo ang akon tagiposoon!

33Tudloi ako, O Ginoo, sang dalanon sang imo mga palatukuran; kag bantayan ko ini tubtub sa katapusan.

34Hatagi ako sing paghangup, agud nga bantayan ko ang imo kasogoan kag tumanon ko ini sa bug-os ko nga tagiposoon.

35Palakta ako sa banas sang imo mga sogo, kay dira may kalipay ako.

36Pahuyuga ang akon tagiposoon sa imo mga pagpamatuud, kag indi sa pagkamahamkonon!

37Ipalayo ang akon mga mata sa pagtan-aw sing kadayawan; kag buhia ako sa imo mga dalanon.

38Pamatud-i sa imo alagad ang imo polong, nga nagakaigo sa kahadluk sa imo.

39Kuhaa ang akon kahuya nga ginakahadlukan ko; kay ang imo mga pagsolondan maayo.

40Yari karon, nahandum ko ang imo mga sogo; buhia ako sa imo pagkamatarung!

41Palambuta sa akon ang imo malig-on nga paghigugma, O Ginoo, ang imo kaluwasan sono sa imo polong;

42sa amo may isabat ako sa nagapakahuya sa akon, kay nagasalig ako sa imo polong.

43Kag indi pagkuhaa sing bug-os sa akon baba ang polong sang kamatooran, kay naglaum ako sa imo mga pagsolondan.

44Sa amo tumanon ko ang imo kasogoan sing dalayon, sa gihapon kag sa gihapon;

45kag magalakat ako sa kahilwayan, kay ginpangita ko ang imo sogo.

46Magapamolong man ako sang imo mga pagpamatuud sa atubangan sang mga hari, kag indi mahuy-an;

47kay magakalipay ako sa imo mga sogo, nga akon ginhigugma.

48Bayawon ko ang akon mga kamut man sa imo mga sogo, nga ginhigugma ko, kag magapamalandong ako sa imo mga palatukuran.

49Dumduma ang polong sa imo alagad, bangud nga ginpalaum mo ako.

50Ini amo ang akon kalipay sa akon kapipit-an kay ang imo polong nagbuhi sa akon.

51Ang bugalon nagyubit sing daku sa akon, apang wala ako magbulag sa imo kasogoan.

52Gindumdum ko ang imo mga pagsolondan gikan sa dumaan, O Ginoo, ginlipay ko ang akon kaugalingon.

53Masingkal nga alipungut nagdakup sa akon bangud sang malauton, nga nagbiya sang imo kasogoan.

54Ang imo mga palatukuran akon mga ambahanon sa balay sang akon pagpanlakatan.

55Gindumdum ko ang imo ngalan, O Ginoo, sa kagab-ihon, kag gintuman ang imo kasogoan.

56Ini akon naagum, bangud nga ginbantayan ko ang imo mga sogo.

57Ang Ginoo amo ang akon bahin; nagsiling ako nga tumanon ko ang imo mga polong.

58Ginpangabay ko ang imo kahamuut sa bug-os ko nga tagiposoon; magmaloloy-on ka sa akon sono sa imo polong.

59Naghunahuna ako sa akon mga dalanon, nagliso sang akon mga tiil sa imo mga pagpamatuud;

60nagdalidali ako kag wala magpalantang sa pagtuman sang imo mga sogo.

61Ang mga lubid sang mga malauton naggapus sa akon, apang wala ako malipat sang imo kasogoan.

62Sa tunga sang gab-i magabangon ako sa pagpasalamat sa imo, bangud sang imo matarung nga mga pagsolondan.

63Kaupud ako sang tanan nga nagakahadluk sa imo, sang mga nagatuman sang imo mga sogo.

64Ang duta, O Ginoo, puno sang imo malig-on nga paghigugma; tudloi ako sang imo mga palatukuran!

65Naghisayo ka sing maayo sa imo alagad, O Ginoo, sono sa imo polong.

66Tudloi ako sang maayo nga paghukom kag ihibalo, kay nagtoo ako sa imo mga sogo.

67Sa wala pa ako pagpapioti nagtalang ako; apang karon nagatuman ako sang imo polong.

68Maayo ka kag nagahimo sing maayo; tudloi ako sang imo mga palatukuran.

69Ang bugalon nagpahito sing kabutigan batok sa akon, sa bug-os ko nga tagiposoon bantayan ko ang imo mga sogo;

70ang ila tagiposoon matambok subong sang sibo, apang nagakalipay ako sa imo kasogoan.

71Maayo sa akon nga ginpapiotan ako, agud nga makatoon ako sang imo mga palatukuran.

72Ang kasogoan sang imo baba maayo pa sa akon sang linibo nga bulawan kag pilak.

73Ang imo mga kamut naghimo sa akon kag naghuman sa akon; hatagi ako sing paghangup agud nga makatoon ako sang imo mga sogo.

74Ang mga nagakahadluk sa imo makakita sa akon kag magkasadya, bangud nga naglaum ako sa imo polong.

75Nakilala ko, O Ginoo, nga ang imo mga paghukom matarung, kag nga sa pagkatutum ginpapiotan mo ako.

76Ang imo malig-on nga paghigugma mangin-akon kalipay sono sa imo polong sa imo alagad.

77Palambuta sa akon ang imo mahinoklogon nga mga kalooy, agud nga mabuhi ako; kay ang imo kasogoan amo ang akon kalipay.

78Mahuy-an ang mga bugalon, kay gindaug nila ako sing binutig; apang ako magapamalandong sa imo mga sogo.

79Mag-atubang sa akon ang mga nagakahadluk sa imo, agud nga magakilala sila sang imo mga pagpamatuud.

80Maghimpit ang akon tagiposoon sa imo mga palatukuran, agud nga indi ako mahuy-an.

81Ginapunaw ang akon kalag tungud sang imo kaluwasan; nagalaum ako sa imo polong.

82Ginalapyo ang akon mga mata tungud sang imo polong; nagasiling ako, “San-o mo bala ako lipayon?”

83Kay nanginkaangay ako sang panit nga sa alak sa asohan, apang wala ako malipat sang imo mga palatukuran.

84Pila pa bala ang mga adlaw sang imo alagad? San-o ka bala magahimo sing paghukom sa mga nagahingabut sa akon?

85Ang mga bugalon nagkutkut sing mga boho nga sa akon, nga indi sono sa imo kasogoan.

86Ang tanan mo nga sogo matutum; ginahingabut nila ako sing sayup; tabangi ako!

87Dali na lamang mapapas nila ako sa duta; apang ako wala magbiya sang imo mga sogo.

88Buhia ako sono sa imo malig-on nga paghigugma, sa amo tumanon ko ang mga pagpamatuud sang imo baba.

89Sa gihapon, O Ginoo, ang imo polong malig-on sa langit.

90Ang imo pagkatutum tubtub sa tanan nga kaliwatan; ginpalig-on mo ang duta, kag nagapadayon ini.

91Sila nagapadayon sa sini nga adlaw sono sa imo mga pagsolondan; kay ang tanan nga butang imo mga alagad.

92Kon wala ang imo kasogoan nangin-akon kalipay, nawala na ako kuntani sa akon kapipit-an.

93Indi ako nga mas-a malipat sang imo mga sogo; kay sa ila ginbuhi mo ako.

94Imo ako, luwasa ako; kay ginpangita ko ang imo mga sogo.

95Ang mga malauton nagpuut sa akon sa paglaglag sa akon; apang patugsilingan ko ang imo mga pagpamatuud.

96Nakita ko ang katapusan sang bug-os nga kahimpitan, apang ang imo sogo lakas kasangkad.

97O daw ano ang paghigugma ko sang imo kasogoan! Pamalandongan ko ini sa bug-os nga adlaw.

98Ang imo mga sogo nagahimo sa akon nga maalam pa sa akon mga kaaway, kay sila yari sa akon sa gihapon.

99May labi pa ako nga paghangup sa tanan ko nga manunudlo, kay ang imo mga pagpamatuud amo ang akon pamalandongan.

100Nagahangup ako sing labi pa sa mga tigulang, bangud nga ginbantayan ko ang imo mga sogo.

101Ginpunggan ko ang akon tiil gikan sa tagsa ka malaut nga dalanon, agud nga matuman ko ang imo polong.

102Wala ako maglipas gikan sa imo mga pagsolondan, kay gintudloan mo ako.

103Daw ano katam-is sang imo mga polong sa akon idilimdim, matam-is pa sa dugus sa akon baba!

104Tungud sa imo mga sogo nakaagum ako sing paghangup; busa ginadumtan ko ang tagsa ka dalanon nga dimatuud.

105Ang imo polong suga sa akon mga tiil kag kapawa sa akon banas.

106Nagsumpa ako kag nagpamatuud sini, nga tumanon ko ang imo matarung nga mga pagsolondan.

107Napiotan ako sing tama gid; buhia ako, O Ginoo, sono sa imo polong!

108Batona ang mga halad nga kinabubut-on sang akon baba, O Ginoo, kag tudloi ako sang imo mga pagsolondan.

109Ang akon kalag yari sing dalayon sa akon kamut, apang wala ako malipat sang imo kasogoan.

110Ang mga malauton nagbutang sing siod nga sa akon, apang wala ako magtalang sa imo mga sogo.

111Ang imo mga pagpamatuud ginkuha ko subong nga panublion sa gihapon; kay sila kasadya sang akon tagiposoon.

112Ginhuyug ko ang akon tagiposoon sa paghimo sang imo mga palatukuran sa gihapon, tubtub sa katapusan.

113Ginadumtan ko ang mga maduhaduhaon sing hunahuna, apang ginahigugma ko ang imo kasogoan.

114Ikaw ang akon palanagoan kag akon taming; nagalaum ako sa imo polong.

115Palayo sa akon, kamo nga mga manughimo sing malaut, agud nga makabantay ako sang mga sogo sang akon Dios.

116Sakdaga ako sono sa imo polong, agud nga mabuhi ako, kag indi ako pagpakahuy-i sang akon paglaum!

117Itib-ong ako, kag manginmalig-on ako kag may pagtalupangud ako sa imo mga palatukuran sing dalayon!

118Ginhimo mo nga wala sing pulus ang tanan nga nagasayup sa imo mga palatukuran; kay ang ila paglimbong kabutigan.

119Ginasikway mo ang tanan nga malauton sang duta kaangay sang bu-ay; busa ginahigugma ko ang imo mga pagpamatuud.

120Ang akon unud nagakurug sa kahadluk sa imo, kag nahadluk ako sa imo mga paghukom.

121Nakahimo ako sing katarungan kag pagkamatarung; indi ako pagbaya-i sa akon mga manugpigus.

122Manginkalig-onan ka sa imo alagad tungud sa kaayohan; indi ako pag-ipapigus sa mga bugalon.

123Ang akon mga mata ginalapyo tungud sa imo kaluwasan, kag tungud sang imo polong nga matarung.

124Maghisayo ka sa imo alagad sono sa imo malig-on nga paghigugma, kag tudloi ako sang imo mga palatukuran.

125Ako imo alagad; hatagi ako sing paghangup, agud nga mahibaloan ko ang imo mga pagpamatuud!

126Tion na sang Ginoo sa paghikot, kay ginpakawala sing pulus nila ang imo kasogoan.

127Busa ginahigugma ko ang imo mga sogo labaw sa bulawan, labaw sa bulawan nga bus-og.

128Busa ginakabig ko nga matarung ang tanan mong sogo nahanungud sa tanan nga butang; ginadumtan ko ang tagsa ka dalanon nga dimatuud.

129Ang imo mga pagpamatuud makatilingala; busa ginabantayan sila sang akon kalag.

130Ang pagbukas sang imo mga polong nagahatag sing kapawa; nagahatag ini sing paghangup sa bunayag.

131Gin-nganga ko sing daku ang akon baba kag ginhagal, kay ginhandum ko ang imo mga sogo.

132Liso ka sa akon kag kalooyi ako, subong sang kinabatasan mo nga paghimo sa mga nagahigugma sa imo ngalan.

133Lig-ona ang akon mga tikang sa imo polong, kag indi pagpagahuma sa akon ang bisan ano nga kalautan.

134Tubsa ako sa pagpigus sang tawo, sa amo tumanon ko ang imo mga sogo.

135Pasilaka ang imo nawung sa imo alagad, kag tudloi ako sang imo mga palatukuran.

136Mga ilig sang tubig nagailig sa akon mga mata, bangud nga wala sila nagatuman sang imo kasogoan.

137Matarung ka, O Ginoo, kag matadlong ang imo mga paghukom.

138Ginsogo mo ang imo mga pagpamatuud sa pagkamatarung kag totoo nga pagkatutum.

139Ang akon kakugi nagpapas sa akon, bangud nga ang akon mga kasumpung nalipat sang imo mga polong.

140Ang imo polong putli gid, busa nagahigugma sini ang imo alagad.

141Diotay kag hilikayan ako, apang wala ako malipat sang imo mga sogo.

142Ang imo pagkamatarung dayon nga pagkamatarung, kag ang imo kasogoan kamatooran.

143Ang kalisdanan kag kapaitan nagdakup sa akon, apang ang imo mga sogo akon kalipay.

144Ang imo mga pagpamatuud matarung sa gihapon; hatagi ako sing paghangup agud nga mabuhi ako.

145Nagpanawag ako sa bug-os ko nga tagiposoon; sabta ako, O Ginoo! Bantayan ko ang imo mga palatukuran.

146Nagpanawag ako sa imo; luwasa ako, kag tumanon ko ang imo mga pagpamatuud.

147Nagpaabut ako sang pamanagbanag sang kaagahon kag nagtuaw; naglaum ako sa imo mga polong.

148Ang akon mga mata nagpaabut sang mga pagpulaw sa kagab-ihon, agud nga makapamalandong ako sa imo polong.

149Pamatii ang akon tingug sono sa imo malig-on nga paghigugma; buhia ako, O Ginoo, sono sa imo mga pagsolondan.

150Nagapalapit sila nga nagasonod sa pagkamalaut; malayo sila sa imo kasogoan.

151Malapit ka, O Ginoo, kag ang tanan mong sogo kamatooran.

152Kutub sa dumaan nakahibalo ako gikan sa imo mga pagpamatuud nga gintukud mo sila sing dayon.

153Patugsilingi ang akon kapipit-an kag luwasa ako, kay wala ako nagakalipat sang imo kasogoan.

154Apini ang akon kasaba kag tubsa ako; buhia ako sono sa imo polong!

155Malayo sa malauton ang kaluwasan, kay wala sila nagapangita sang imo mga palatukuran.

156Dalagku ang imo mahinoklogon nga mga kalooy, O Ginoo; buhia ako sono sa imo mga pagsolondan.

157Madamu ang akon mga manughingabut kag ang akon mga kasumpung, apang wala ako magbulag sa imo mga pagpamatuud.

158Natan-aw ko ang mga maluibon kag nagkasubo, bangud nga wala sila magtuman sang imo polong.

159Talupangda kon daw ano ang paghigugma ko sang imo mga sogo! Buhia ako, O Ginoo, sono sa imo malig-on nga paghigugma.

160Ang kabug-osan sang imo polong kamatooran; kag ang tagsatagsa sang imo matarung nga mga pagsolondan nagapadayon sa gihapon.

161Ang mga principe naghingabut sa akon sa wala sing kabangdanan, apang ang akon tagiposoon nagatahud sa imo mga polong.

162Nagakalipay ako sa imo polong subong sa isa nga nakakita sing daku nga inagaw.

163Ginadumtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan, apang ginahigugma ko ang imo kasogoan.

164Makapito sa isa ka adlaw ginadayaw ko ikaw bangud sang imo matarung nga mga pagsolondan.

165May daku nga paghidait ang mga nagahigugma sang imo kasogoan; wala sila sing kahigayonan sa pagkasandad.

166Naglaum ako tungud sang imo kaluwasan, O Ginoo, kag nakahimo sang imo mga sogo.

167Ang akon kalag nagtuman sang imo mga pagpamatuud; ginahigugma ko sila sing lakas.

168Gintuman ko ang imo mga sogo kag ang imo mga pagpamatuud, kay ang tanan kong dalanon yara sa atubangan mo.

169Magpalapit sa atubangan mo ang akon pagtuaw, O Ginoo; hatagi ako sing paghangup sono sa imo polong!

170Maglambut sa atubangan mo ang akon pag-ampo; luwasa ako sono sa imo polong.

171Magmitlang ang akon mga bibig sing pagdayaw kay ikaw nagatudlo sa akon sang imo mga palatukuran.

172Mag-amba ang akon dila sang imo polong, kay ang tanan mong sogo pagkamatarung.

173Maghanda ang imo kamut sa pagtabang sa akon, kay ginpili ko ang imo mga sogo.

174Ginhandum ko ang imo kaluwasan, O Ginoo, kag ang imo kasogoan akon kalipay.

175Magkabuhi ang akon kalag, agud nga magadayaw sia sa imo, kag magbulig sa akon ang imo mga pagsolondan.

176Nagtalang ako kaangay sang nadula nga carnero; pangitaa ang imo alagad, kay wala ako nagakalipat sang imo mga sogo.