Genesis 26

Icelandic 1981 (Biblían (1981))

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1Hallæri varð í landinu, annað hallæri en hið fyrra, sem var á dögum Abrahams. Fór þá Ísak til Abímeleks Filistakonungs í Gerar.

2Og Drottinn birtist honum og mælti: “Far þú ekki til Egyptalands. Ver þú kyrr í því landi, sem ég segi þér.

3Dvel þú um hríð í þessu landi, og ég mun vera með þér og blessa þig, því að þér og niðjum þínum mun ég gefa öll þessi lönd, og ég mun halda þann eið, sem ég sór Abraham, föður þínum.

4Og ég mun margfalda niðja þína sem stjörnur himinsins og gefa niðjum þínum öll þessi lönd, og af þínu afkvæmi skulu allar þjóðir á jörðinni blessun hljóta,

5af því að Abraham hlýddi minni röddu og varðveitti boðorð mín, skipanir mínar, ákvæði og lög.”

6Og Ísak staðnæmdist í Gerar.

7Og er menn þar spurðu um konu hans, sagði hann: “Hún er systir mín,” því að hann þorði ekki að segja: “Hún er kona mín.” “Ella kynnu,” hugsaði hann, “menn þar að myrða mig vegna Rebekku, af því að hún er fríð sýnum.”

8Og svo bar við, er hann hafði verið þar um hríð, að Abímelek Filistakonungur leit út um gluggann og sá, að Ísak lét vel að Rebekku konu sinni.

9Þá kallaði Abímelek á Ísak og mælti: “Sjá, vissulega er hún kona þín. Og hvernig gast þú sagt: ‘Hún er systir mín’?” Og Ísak sagði við hann: “Ég hugsaði, að ella mundi ég láta lífið fyrir hennar sakir.”

10Og Abímelek mælti: “Hví hefir þú gjört oss þetta? Hæglega gat það viljað til, að einhver af lýðnum hefði lagst með konu þinni, og hefðir þú þá leitt yfir oss syndasekt.”

11Síðan bauð Abímelek öllum landslýðnum og mælti: “Hver sem snertir þennan mann og konu hans, skal vissulega deyja.”

12Og Ísak sáði í þessu landi og uppskar hundraðfalt á því ári, því að Drottinn blessaði hann.

13Og maðurinn efldist og auðgaðist meir og meir, uns hann var orðinn stórauðugur.

14Og hann átti sauðahjarðir og nautahjarðir og margt þjónustufólk, svo að Filistar öfunduðu hann.

15Alla þá brunna, sem þjónar föður Ísaks höfðu grafið á dögum Abrahams, föður hans, byrgðu Filistar og fylltu með mold.

16Og Abímelek sagði við Ísak: “Far þú burt frá oss, því að þú ert orðinn miklu voldugri en vér.”

17Þá fór Ísak þaðan og tók sér bólfestu í Gerardal og bjó þar.

18Og Ísak lét aftur grafa upp brunnana, sem þeir höfðu grafið á dögum Abrahams föður hans og Filistar höfðu aftur byrgt eftir dauða Abrahams, og gaf þeim hin sömu heiti sem faðir hans hafði gefið þeim.

19Þrælar Ísaks grófu í dalnum og fundu þar brunn lifandi vatns.

20En fjárhirðar í Gerar deildu við fjárhirða Ísaks og sögðu: “Vér eigum vatnið.” Og hann nefndi brunninn Esek, af því að þeir höfðu þráttað við hann.

21Þá grófu þeir annan brunn, en deildu einnig um hann, og hann nefndi hann Sitna.

22Eftir það fór hann þaðan og gróf enn brunn. En um hann deildu þeir ekki, og hann nefndi hann Rehóbót og sagði: “Nú hefir Drottinn rýmkað um oss, svo að vér megum vaxa í landinu.”

23Og þaðan fór hann upp til Beerseba.

24Þá hina sömu nótt birtist Drottinn honum og mælti: “Ég er Guð Abrahams, föður þíns. Óttast þú eigi, því að ég er með þér. Og ég mun blessa þig og margfalda afkvæmi þitt fyrir sakir Abrahams, þjóns míns.”

25Og hann reisti þar altari og ákallaði nafn Drottins og setti þar tjald sitt, og þrælar Ísaks grófu þar brunn.

26Þá kom Abímelek til hans frá Gerar og Akúsat, vinur hans, og Píkól, hershöfðingi hans.

27Þá sagði Ísak við þá: “Hví komið þér til mín, þar sem þér þó hatið mig og hafið rekið mig burt frá yður?”

28En þeir svöruðu: “Vér höfum berlega séð, að Drottinn er með þér. Fyrir því sögðum vér: ‘Eiður sé milli vor, milli vor og þín,’ og vér viljum gjöra við þig sáttmála:

29Þú skalt oss ekki mein gjöra, svo sem vér höfum eigi snortið þig og svo sem vér höfum eigi gjört þér nema gott og látið þig fara í friði, því að þú ert nú blessaður af Drottni.”

30Eftir það gjörði hann þeim veislu, og þeir átu og drukku.

31Og árla morguninn eftir unnu þeir hver öðrum eiða. Og Ísak lét þá í burt fara, og þeir fóru frá honum í friði.

32Þann sama dag bar svo við, að þrælar Ísaks komu og sögðu honum frá brunninum, sem þeir höfðu grafið, og mæltu við hann: “Vér höfum fundið vatn.”

33Og hann nefndi hann Síba. Fyrir því heitir borgin Beerseba allt til þessa dags.

34Er Esaú var fertugur að aldri, gekk hann að eiga Júdít, dóttur Hetítans Beerí, og Basmat, dóttur Hetítans Elons.

35Og var þeim Ísak og Rebekku sár skapraun að þeim.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →