1 Samuel 21

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Davíð gekk síðan leiðar sinnar en Jónatan sneri aftur til borgarinnar.

2Davíð hélt til Nób til Ahímeleks prests. Ahímelek gekk skjálfandi af hræðslu á móti honum og spurði: „Hvers vegna ert þú einn á ferð og enginn með þér?“

3Davíð svaraði Ahímelek presti: „Konungur fól mér ákveðið erindi og bauð að enginn mætti vita neitt um sendiför mína eða erindið sem hann fól mér. Þess vegna hef ég stefnt mönnum mínum saman á ákveðinn stað.

4En hvað ertu með, ef til vill fimm brauð? Gefðu mér þau eða eitthvað annað.“

5Presturinn svaraði Davíð og sagði: „Ég hef ekkert venjulegt brauð tiltækt, aðeins heilagt brauð. En hafa fylgdarmenn þínir haldið sig frá konum?“

6Davíð svaraði prestinum og sagði: „Okkur hefur verið meinað að hafa samneyti við konur undanfarið. Þegar ég hélt af stað voru vopn fylgdarmanna minna áreiðanlega heilög þó að þetta sé aðeins venjuleg ferð. Hversu miklu fremur verða þeir þá helgaðir í dag ásamt vopnum sínum?“

7Þá gaf presturinn honum heilagt brauð því að þarna voru aðeins til skoðunarbrauð, sem höfðu verið tekin frá augliti Drottins, en volg brauð lögð fram í þeirra stað.

8Þennan dag var einn af þjónum Sáls lokaður þarna inni frammi fyrir augliti Drottins. Hann hét Dóeg og var frá Edóm og var yfir fjárhirðum Sáls.

9Síðan spurði Davíð Ahímelek: „Hefurðu ekki spjót eða sverð við höndina? Ég gat hvorki tekið sverð mitt né annað vopn með mér því að erindi konungs bar svo brátt að.“

10Presturinn svaraði: „Sverð Filisteans Golíats, sem þú felldir í Eikadalnum, er hér. Það er vafið í klæði á bak við hökulinn. Ef þú vilt nota það skaltu taka það. Hér er ekkert annað að hafa.“ Davíð sagði: „Það er sverða best. Fá þú mér það.“

11Sama dag lagði Davíð á flótta undan Sál og fór til Akíss, konungs í Gat.

12Þá spurðu hirðmenn Akíss: „Er þetta ekki Davíð, konungur landsins? Er það ekki hann sem sungið var um í dansinum: Sál felldi sín þúsund en Davíð sín tíu þúsund?“

13Davíð lagði þessi orð á minnið en varð mjög hræddur við Akís, konung í Gat.

14Hann gerði sér því upp vitfirringu frammi fyrir mönnum hans og lét sem óður væri þegar þeir reyndu að hemja hann, lamdi á hurðir borgarhliðsins og slefaði í skegg sér.

15Þá sagði Akís við menn sína: „Þið sjáið að maðurinn er vitstola. Hvers vegna komið þið með hann til mín? Er ekki nóg af vitfirringum hér þó að þið komið ekki með hann til að angra mig með æði sínu? Hvað hefur hann að gera í mitt hús?“

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →