bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Exodus 21
Exodus 21
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 22 →
1
Þetta eru réttarreglur sem þú skalt leggja fyrir þá.
2
Þegar þú kaupir hebreskan þræl skal hann vinna sem þræll í sex ár. Á sjöunda ári skal hann halda burt sem frjáls maður án lausnargjalds.
3
Hafi hann komið einhleypur skal hann fara einhleypur en hafi hann verið kvæntur skal kona hans fara með honum.
4
Hafi húsbóndi hans fengið honum eiginkonu og hún alið honum syni eða dætur eru konan og börn hennar eign húsbónda hennar. Þrællinn skal fara einhleypur.
5
Hafi nú þrællinn sagt: Mér þykir vænt um húsbónda minn, eiginkonu mína og börn og vil því ekki fá frelsi,
6
skal húsbóndi hans leiða hann fram fyrir Guð og að dyrunum eða dyrastafnum. Síðan skal húsbóndi hans stinga al í gegnum eyra hans og hann verða þræll hans ævilangt.
7
Þegar maður selur dóttur sína sem ambátt fær hún ekki að fara frjáls ferða sinna á sama hátt og þrælar.
8
Hafi húsbóndi hennar ætlað hana sjálfum sér en hún ekki fallið honum í geð skal hann leyfa að hún verði keypt laus. Hann hefur ekki rétt til að selja hana útlendingum því að hann hefur svikið hana.
9
Hafi hann ætlað hana syni sínum skal hún hafa sama rétt og dætur.
10
Taki hann sér enn eina konu má hann ekki minnka við hana mat, klæðnað eða sambúð.
11
Veiti hann henni ekki þetta þrennt getur hún farið burt án þess að lausnargjald verði greitt.
12
Sá sem lýstur mann banahögg skal líflátinn.
13
En hafi hann ekki setið um líf hans, heldur hafi Guð látið manninn verða fyrir hendi hans, mun ég velja stað fyrir þig sem hann getur flúið til.
14
Sýni maður þá bíræfni að myrða einhvern með svikum skaltu grípa hann, jafnvel við altari mitt, og færa til lífláts.
15
Sá sem slær föður sinn eða móður skal líflátinn.
16
Sá sem rænir manni skal líflátinn, hvort sem hann selur hann eða maðurinn finnst í vörslu hans.
17
Sá sem bölvar föður sínum eða móður skal líflátinn.
18
Deili menn og annar slær hinn með steini eða krepptum hnefa og hann deyr ekki en verður rúmliggjandi,
19
kemst síðan á fætur og getur gengið um úti við staf, er sá sem sló hann sýkn saka. Samt skal hann bæta honum vinnutap og læknismeðferð.
20
Berji maður þræl sinn eða ambátt með staf svo að af hlýst bani skal þess hefnt.
21
En lifi hann einn dag eða tvo skal þess ekki hefnt því að hann er eign mannsins.
22
Fljúgist menn á og rekist á þungaða konu svo að henni leysist höfn án þess að annar skaði hljótist af skal sá sem olli greiða þær bætur sem eiginmaður hennar ákveður. Hann skal greiða bætur frammi fyrir dómurum.
23
En hljótist skaði af skaltu láta líf fyrir líf,
24
auga fyrir auga, tönn fyrir tönn, fót fyrir fót,
25
brunasár fyrir brunasár, sár fyrir sár, skeinu fyrir skeinu.
26
Slái maður þræl sinn eða ambátt á augað og skemmi það skal gefa honum frelsi fyrir augað.
27
Slái hann tönn úr þræli sínum eða ambátt skal hann gefa honum frelsi fyrir tönnina.
28
Stangi naut karl eða konu til bana skal grýta nautið og ekki neyta kjötsins. Eigandi nautsins er þá sýkn saka.
29
Hafi nautið stangað áður og eigandi nautsins verið varaður við en ekki gætt nautsins sem skyldi svo að það verður karli eða konu að bana, skal grýta nautið. Eigandi þess skal einnig tekinn af lífi.
30
En séu honum gerðar fébætur skal hann greiða það sem á hann er lagt í lausnargjald fyrir líf sitt.
31
Stangi nautið dreng eða stúlku skal farið með eiganda þess eftir sömu reglum.
32
Stangi það þræl eða ambátt skal eigandi þess greiða húsbónda þeirra þrjátíu sikla silfurs og nautið skal grýtt.
33
Láti maður brunn standa opinn eða grafi brunn án þess að byrgja hann og naut eða asni fellur í hann,
34
skal eigandi brunnsins bæta. Hann skal greiða eiganda dýrsins fé fyrir það en sjálfur halda dauða dýrinu.
35
Stangi naut manns naut annars manns til bana skulu þeir selja nautið sem lifir og skipta verði þess. Dauða nautinu skulu þeir einnig skipta.
36
Ef vitað var að nautið hefði stangað áður og eigandi þess ekki gætt þess sem skyldi, skal hann bæta naut með nauti en sjálfur fær hann dauða nautið.
37
Steli maður nauti eða sauði og slátrar eða selur, skal hann bæta naut með fimm nautum og sauðinn með fjórum sauðum.
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40