1 Kings 14

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Waktu semono Abia, anaké Yérobéam ngalami lara.

2Yérobéam terus ngomong marang bojoné: “Tata-tataa, nylamura mlakumu bèn wong ora pada weruh, yèn kowé kuwi bojoné Yérobéam lan lungaa menyang Silo. Nabi Ahia apa ora ing kana! Kuwi sing wis ngomongké bab aku, yèn aku bakal ngadek dadi ratuné bangsa iki.

3Kowé nggawaa roti sepuluh, kuku kismis lan madu sak botol, terus menyanga ing omahé. Piyambaké bakal ngekèki weruh marang kowé, kepriyé bakal kedadiané botyah iki.”

4Bojoné Yérobéam ya terus nindakké mengkono. Sakwisé tata-tata terus lunga menyang Silo terus mlebu ing omahé Ahia. Nabi Ahia wis ora bisa weruh menèh, awit mripaté wis rodok lamur jalaran wis tuwa.

5Nanging GUSTI wis ngetokké tembung marang Ahia: “Bojoné Yérobéam teka arep takon marang kowé bab anaké sing ijik lara. Kowé ngomonga ngéné.” Waktu wong wadon mau mlebu, étok-étok dadi wong liyané.

6Nanging bareng Ahia krungu swarané mlakuné wong wadon mau waktu mlebu ing lawang, gelis terus ditampa: “Hayuk mlebu, duh bojoné Yérobéam! Apa sebabé sampéyan kok ndadak nylamur mlaku? Kula dikongkon masrahké paweling sing abot marang sampéyan.

7Kono kula njaluk sampéyan lunga, lan ngomong marang Yérobéam: Mengkéné tembungé GUSTI, Gusti Allahé Israèl: Aku wis ngangkat kowé sangka sak tengahé bangsa iki lan ngedekké kowé dadi ratuné umat-Ku Israèl;

8Aku wis metyah kratoné tyedak turuné Daved lan Tak wènèhké marang kowé, nanging kowé ora kaya abdi-Ku Daved sing tetep nglakoni kabèh tembung-Ku lan manut miturut Aku karo sak kabèhé atiné lan mung tansah nindakké apa sing bener ing mripat-Ku.

9Awit kowé wis nglakoni penggawé ala ngungkuli sakkèhé wong sak durungé kowé lan wis nggawé allah liyané lan retya-retyané tyitakan, nganti kowé nggawé nesuné ati-Ku, malah kowé wis nyingkur Aku,

10mulané Aku bakal nekakké tyilaka marang turunané Yérobéam. Aku bakal ngentèkké saben wong lanang sangka turunané Yérobéam, sing duwur lan sing endèk pangkaté ing Israèl. Aku bakal nyaponi turunané Yérobéam kaya tyarané wong nyaponi regetan nganti resik.

11Tunggalé turunané Yérobéam sing mati ing kuta bakal dipangan karo asu, nanging sing mati ing ara-ara bakal dipangan karo manuk ing awang-awang. Awit GUSTI wis ngomong mengkono.

12Nanging sampéyan, hayuk kula njaluk ngadek lan terus mulih. Yèn sampéyan mengko wiwit njangkah ing njeruhné kuta, anak kuwi bakal mati.

13Wong Israèl kabèh pada bakal nangisi, lan terus bakal nguburké, awit turuné Yérobéam ya mung piyambaké sing bakal mlebu ing kuburan, awit ing antarané turunané Yérobéam ya mung piyambaké kuwi sing kanggonan perkara sing apik ing ngarepé GUSTI, Gusti Allahé Israèl.

14Lan GUSTI bakal ngangkat ratu ing Israèl sing bakal ngentèkké turunané Yérobéam - kaya lelakonan saiki sing nyata iki.

15Sakwisé mengkono GUSTI terus bakal ngajar wong Israèl, nganti senpoyongan kaya glagah ing banyu, lan bakal kejebol sangka lemah sing apik, sing wis dikèki marang leluhuré kuwi, terus bakal kasebar ing sabrangé kali Efrat, awit wis pada nggawé tyagak-tyagak brahala lan awit sangka mengkéné terus nggawé nesuné atiné GUSTI.

16Panjenengané bakal ngetyulaké wong Israèl awit sangka dosa-dosané sing wis dilakoni karo Yérobéam lan sing njalari wong Israèl ya terus nggawé dosa.”

17Sakwisé mengkono bojoné Yérobéam terus ngadek lan lunga lan teka ing Tirsa. Waktu ijik njangkah mlebu ing lawangé kraton, anaké mati

18lan terus dikubur; wong Israèl pada nangisi kabèh, tyotyok karo tembungé GUSTI sing diomongké lantaran Ahia abdiné.

19Kanggo turahé sejarahé Yérobéam, enggoné kepriyé perang lan enggoné dadi ratu, kuwi kabèh wis ketulis ing layang sejarahé para ratu ing Israèl.

20Nanging enggoné Yérobéam dadi ratu suwéné rolikur taun, terus mapan ngasuh nunggal karo para leluhuré lan anaké terus ngadek ratu nggentèni piyambaké.

21Nanging Réhabéam, anaké Salomo, kuwi dadi ratu ing Yéhuda. Waktu dadi ratu Réhabéam umuré patang puluh siji taun lan pitulas taun enggoné dadi ratu ing Yérusalèm, kuta sing dipilih karo GUSTI sangka antarané taler Israèl kabèh kanggo nerusaké asmané ing kono. Nanging ibuné asmané Naama, wong wadon bangsa Amon.

22Nanging wong Yéhuda pada nglakoni apa sing ala ing ngarepé GUSTI lan pada nggawé panasé atiné awit dosa sing digawé kuwi ngungkuli kabèh sing ditindakké karo para leluhuré.

23Awit ya pada ngedekké panggonané pangurbanan lan tugu-tugu brahala lan tyagak-tyagak brahala ana saben puntuk sing duwur lan ing sak ngisoré saben wit sing ngrembuyung.

24Malah ing negara kono uga ana lonté kanggo ngabekti. Wong-wong pada nglakoni kabèh penggawé ala sing ditindakké karo para bangsa sing wis ditundung karo GUSTI sangka ngarepé wong Israèl.

25Nanging ing taun sing kaping lima jaman Réhabéam, Sisak, ratu ing negara Egipte, teka lan nyerang Yérusalèm.

26Barang-barang piranti griyané GUSTI lan barang-barang ing kraton pada dirampas; kabèh pada direbut. Uga sakkèhé tamèng emas sing digawé karo Salomo.

27Kanggo gantiné Réhabéam nggawé tamèng-tamèng tembaga, sing terus dipasrahké marang para penggedéné suradadu sing njaga ing lawangé kraton.

28Saben mlebu ing griyané GUSTI, para suradadu mau sing nggawa mlebu tamèng-tamèng kuwi lan ya prajurit-prajurit kuwi sing nggawa bali menyang ing kamar penjagan.

29Sak luwihé sejarahé Réhabéam lan kabèh sing ditindakké, kuwi wis pada ketulis kabèh ing layang sejarahé para ratu ing Yéhuda.

30Lan tanpa ana pedoté enggoné Réhabéam perang karo Yérobéam.

31Sakwisé mengkono Réhabéam terus mapan ngasuh nunggal karo para leluhuré lan dikubur ing sandingé para leluhuré ing kutané Daved. Nanging asmané ibuné Naama, wong wadon bangsa Amon. Lan anaké, Abiam, terus nggentèni dadi ratu.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →