bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Samuel 1
2 Samuel 1
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
1
Sakwisé matiné Saul, waktu Daved mulih sangka ngalahké wong Amalèk, lan manggon rong dina ing Siklag,
2
ing dina kaping telu ana wong tunggalé suradadu-suradaduné Saul, sandangané suwèk-suwèk, lan sirahé diwur-wuri lemah. Bareng tekan ing ngarepé Daved, sujut ing lemah lan nyembah.
3
Daved takon wong mau: “Sangka ngendi tekamu?” Semauré wong mau: “Kula mlayu sangka suradaduné Israèl.”
4
Pitakoné menèh: “Kepriyé kabaré? Maraa aku tyeritanana!” Semauré: “Suradaduné wis pada mlayu sangka peperangan, ora mung tunggalé suradaduné waé sing ambruk mati, uga Saul lan Yonatan, anaké, uga pada mati.”
5
Daved terus ngomong marang wong sing nggawa kabar kuwi: “Kepriyé ngertimu, yèn Saul lan Yonatan, anaké wis mati?”
6
Semauré sing nggawa kabar mau: “Ketepakan kula ing pegunungan Gilboa; sangka kono kétok Saul léndèhan ing tumbaké, nanging diuyak kréta-kréta lan suradadu sing numpak jaran.
7
Waktu nolèh nang mburi weruh kula, terus nyeluk kula, lan kula ngomong: Ya, bendara kula.
8
Saul takon marang kula: Kowé sapa? Semaur kula: Kula wong Amalèk.
9
Terus tembungé marang kula: Tekaa mréné, aku patènana, awit aku krasa kaku banget, nanging nyawaku ijik.
10
Kula nyélaki Saul terus kula patèni, awit kula ngerti, yèn panjenengané mesti ora tetep urip, sakwisé tiba. Jamang sirahé lan gelang lengenné pada kula jikuk lan iki kabèh kula pasrahké ing ngarepé bendara kula.”
11
Daved terus nyuwèk-nyuwèk sandangané lan wong sing pada ngadep ing ngarepé ya pada nandangi mengkono.
12
Uga pada nangis, enggoné pada nangis karo pasa nganti tekan mingslepé srengéngé, awit sangka Saul lan Yonatan anaké, awit sangka umaté GUSTI lan bangsa Israèl, jalaran pada mati karo pedang.
13
Daved terus takon marang wong sing nggawa kabar mau: “Tekamu sangka ngendi?” Semauré: “Kula kuwi wong nglembara, wong Amalèk.”
14
Daved terus ngomong marang wong mau: “Kepriyé? Apa kowé ora wedi ngangkat tanganmu matèni sing dijebatani karo GUSTI?”
15
Daved terus nyeluk salah sijiné suradadu, préntahé: “Maraa réné, wong kuwi pedangen!” Suradadu mau terus medang wong kuwi, nganti mati.
16
Lan Daved ngomong marang wong kuwi: “Getihmu mbayar marang awakmu déwé, awit tutukmu déwé nyeksèni nglawan awakmu déwé, awit omong: Kula matèni sing dijebatani karo GUSTI.”
17
Daved mbengokké kidung tangisané kuwi awit sangka Saul lan Yonatan, anaké.
18
Lan piyambaké ngekèki préntah mulangké kidung iki marang turunané Yéhuda; kuwi ketulis ing kitab Wong Jujur.
19
Hé Israèl, wongmu sing apik déwé mati, mati ing pegununganmu! lan para pahlawané suradadumu pada entèk!
20
Kuwi aja dikabarké ing Gat, lan aja diomongké ing dalan-dalané Askélon, supaya para wong wadon ing Filistèn aja nganti pada seneng-seneng, lan para prawané wong sing ora sunat pada jingklak-jingklak.
21
Hé gunung-gunung ing Gilboa, aja ana ebun utawa udan sing mudun, nibani kowé, duh lemah ara-ara sing nggawa kematian. Awit ing kono tamèngé para suradadu pada reget, tamèngé Saul sing ora mambu lenga jebatan.
22
Wong sing mati tanpa kutahé getih, lan para suradadu tanpa gajihé. Panahé Yonatan ora tau bali tanpa olèh gawé, pedangé Saul ora tau bali nglentung.
23
Saul lan Yonatan, wong sing ditrésnani lan wong sing grapyak, uripé lan matiné ora pisah. Dèkné tyepeté ngungkuli maburé manuk garuda, rosané ngungkuli singa.
24
Hé para botyah wadon ing Israèl, Saul tangisana, sing ndandani kowé karo sandangan sing apik, sangka bakalé kain abang, sing masang dandanan emas ing sandanganmu.
25
Kepriyé ta nanging para suradadu pada mati ing sak tengahé peperangan! Yonatan mati ing pegununganmu.
26
Kula ngrasaké susah awit sangka sampéyan, duh sedulur kula Yonatan; sampéyan rumaket banget marang kula; kanggo kula katrésnan sampéyan kuwi liwat nggumunaké tenimbang katrésnané wong wadon.
27
Kepriyé ta nanging para suradadu pada mati, lan gamané perang pada lebur!
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24