bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Samuel 3
2 Samuel 3
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 4 →
1
Perangé antarané brayaté Saul lan brayaté Daved kedawa-dawa; Daved mundak suwé mundak kuwat, nanging brayaté Saul mundak ringkih.
2
Para anaké lanangé Daved sing lair ing kuta Hébron, sing mbarep, patutan sangka Ahinoam, wong wadon sangka Yisreèl, asmané Amnon;
3
anaké nomer loro, patutan sangka Abigail randané Nabal, wong Karmèl, asmané Kileab; anaké nomer telu jeneng Absalom, patutan sangka Maaka, anaké Talmai, ratu ing Gesur,
4
anaké sing nomer papat, patutan sangka Hagit, asmané Adonia, anaké sing kaping lima, patutan sangka Abital, jenengé Sefatya,
5
lan anaké sing kaping enem, patutan sangka Egla, jenengé Yitream. Kuwi kabèh anaké Daved sing lair ing Hébron.
6
Sak suwéné ana peperangan antarané brayaté Saul lan brayaté Daved, Abnèr mundak gedé wibawané ing sak tengahé brayaté Saul.
7
Saul duwé tinggalan bojoné wayuh jenengé Rispa, anaké wadon Aya. Isybosèt ngomong marang Abnèr: “Kenèng apa sampéyan kok ngumpuli wayuhé bapakku?”
8
Abnèr nesu banget, awit sangka tembungé Isybosèt mau, tembungé: “Kula kuwi apa endas asu sangka Yéhuda? Nganti saiki kula tansah nindakké kasetian kula marang brayaté Saul, bapakmu, ya marang para seduluré lan marang para kantyané, lan kula tansah ngéman sampéyan aja nganti tiba ing tangané Daved, nanging saiki sampéyan ndakwa kula mlaku ala karo wong wadon?
9
Muga Gusti Allah ngekèki paukuman marang Abnèr, malah ngliwati sangka kuwi, yèn kula ora nindakké marang Daved sing dijanjèkké karo GUSTI karo sumpah marang piyambaké.
10
Ya kuwi mindah kratoné Saul lan ngedekké damparé kratoné Daved, nganti ngwasani Israèl lan Yéhuda, wiwit ing Dan nganti teka ing Bèrsyéba.”
11
Lan Isybosèt ora bisa nyauri sak ketyap-ketyapa marang Abnèr, awit sangka wediné marang dèkné.
12
Abnèr terus kongkonan marang ngarepé Daved lan diweling: “Negara kuwi duwèké sapa? Kula njaluk supaya nggawé perjanjian karo kula, kula tenan bakal ngréwangi sampéyan, supaya kabèh wong Israèl pada mèlu sampéyan.”
13
Semauré Daved: “Ya apik, aku bakal nggawé perjanjian karo kowé, mung waé ana sak perkara sing tak jaluk marang kowé, ya kuwi kowé ora bakal nemoni aku, yèn kowé ora masrahaké Mikal, anaké Saul, yèn kowé ngadep ing ngarepku.”
14
Daved uga kongkonan wong nemoni Isybosèt, anaké Saul, karo paweling: “Bojoku Mikal sampéyan balèkké marang kula malih, sing wis kula tuku karo ikuté wong lanang Filistèn 100.”
15
Isybosèt terus kongkonan njupuk wong wadon kuwi sangka omahé Paltièl, anaké Lais.
16
Lan bojoné ngetutké wong wadon kuwi karo nangis nganti tekan ing Bahurim. Abnèr terus nyentak marang dèwèké: “Wis muliha!” Wong mau terus mulih.
17
Ing waktu kuwi Abnèr rembukan karo para pinituwané Israèl, tembungé: “Wis suwé sampéyan ngarepké supaya Daved dadi ratu ngwasani sampéyan.
18
Hayuk saiki sampéyan pada nandangi, awit GUSTI wis ngomong marang Daved mengkéné: Lantaran abdi-Ku Daved Aku bakal ngluwari umat-Ku Israèl sangka tangané wong Filistèn lan sangka tangané sakkèhé mungsuhé.”
19
Abnèr uga rembukan karo wong Bényamin; Abnèr uga terus lunga menyang Hébron, ngrembuk karo Daved kabèh perkara sing wis dianggep apik karo wong Israèl lan sakkèhé turunané Bényamin.
20
Bareng Abnèr ngadep ing ngarepé Daved, ditutké wong rong puluh, Daved terus nganakké pésta kanggo Abnèr lan wong-wongé.
21
Abnèr ngomong marang Daved: “Lilanana kula nglumpukké kabèh wong Israèl ing ngarepé ratu, supaya pada nggawé perjanjian karo sampéyan lan sampéyan, terus dadi ratu ngwasani kabèh sing sampéyan karepaké.” Daved terus nglilani Abnèr lunga karo slamet.
22
Daved lan sak balané ijik waé mulih sangka enggoné ngluruk dituntun karo Yoab lan nggawa barang rayahané okèh. Nanging Abnèr wis mundur sangka ngarepé Daved ing Hébron, awit Abnèr wis dililani lunga karo slamet.
23
Bareng Yoab wis mulih ditutké sak balané, dikèki weruh mengkéné: “Abnèr, anaké Nèr, wis nemoni marang Daved, lan wis dililani mulih karo slamet.”
24
Yoab terus nemoni Daved, tembungé: “Apa ta sing sampéyan tandangi kuwi? Abnèr wis nemoni sampéyan, kenèng apa sampéyan dililani mulih mengkéné waé?
25
Sampéyan apa ora ngerti watekké Abnèr anaké Nèr kuwi? Tekané bakal masrahaké sampéyan lan supaya ngerti rantyaman sampéyan lan bakal weruh kabèh, sing bakal sampéyan tandangi.”
26
Sakwisé kuwi Yoab mulih sangka ngarepé Daved lan kongkonan wong nututi Abnèr, terus digawa bali sangka sumur Sira ora dingertèni karo Daved.
27
Waktu Abnèr bali menyang Hébron, Yoab ngajak minggir dèkné sedilut menyang ing tengahé gapura, étok-étok ngajak rembukan dèkné meneng-meneng, terus disuduk wetengé ing kono nganti mati, mbales getihé Asaèl, adiké.
28
Bareng Daved krungu perkara kuwi, dèkné ngomong: “Aku lan kratonku ora kesalahan ing ngarepé GUSTI, nganti sak lawas-lawasé kanggo getihé Abnèr anaké Nèr kuwi.
29
Bèn kuwi disangga karo Yoab déwé lan sakkèhé brayaté. Ing sak turun-turunané ora pedot-pedot anaa sing lara umbelen, lara lépra, sing mlaku nganggo teken, sing mati karo pedang, utawa kekurangan pangan.”
30
Mengkono enggoné Yoab lan Abisai seduluré, matèni Abnèr, awit Abnèr matèni Asaèl seduluré ing Gibéon, ing peperangan.
31
Daved ngomong marang Yoab lan marang para rayat sing ngadep dèkné: “Hayuk pada nyuwèka sandanganmu lan sabukana mori kasusahan lan nangisa ing ngarepé layoné Abnèr.” Daved déwé uga lunga ing mburiné layon.
32
Waktu wong pada ngubur Abnèr ing Hébron, Daved nangis karo swara banter ing kuburané Abnèr lan kabèh rayat ya pada nangis.
33
Awit sangka Abnèr kuwi Daved nggawé kidung tangisané iki: “Kenèng apa Abnèr matiné kaya wong bodo,
34
tanganmu tanpa dibanda lan sikilmu ora diranté, matimu kaya wong sing mati awit tumindak ala.” Lan para rayat kabèh mundak banget enggoné pada nangis awit sangka dèkné.
35
Kabèh wong pada nemoni Daved, nggawa mangan marang dèkné ing waktu wayah awan, nanging Daved sumpah, tembungé: “Supaya Gusti Allah nibakké paukuman marang aku mengkéné, malah ngungkuli sangka kuwi, yèn sak durungé srengéngé mingslep aku nganti ngrasakaké roti utawa liyané.”
36
Waktu wong kabèh weruh perkara kuwi, nganggep bab kuwi apik kaya enggoné pada nganggep apik kabèh sing ditindakké karo Daved.
37
Dadiné para rayat kabèh, uga sakkèhé wong Israèl ing dina kuwi pada ngerti, yèn enggoné Abnèr mati kuwi duduk karepé ratu.
38
Terus ngomong marang para pegawéné: “Apa kowé pada ora ngerti, yèn ing dina iki ana penggedéné, wong gedé ing Israèl sing nemoni pati?
39
Nanging aku iki saiki ijik ringkih, senajan wis dijebatani dadi ratu, nanging wong-wong kuwi, anak-anaké Seruya, kuwaté pada ngungkuli aku. Supaya GUSTI ngekèki mbales marang wong sing nindakké memala tyotyok karo penggawéné sing ala.”
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24