Zechariah 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Ing sasi sing kaping wolu ing taun sing kaping pindo jamané Darius, ana tembungé GUSTI marang Sakaria, anaké Bérékya, anaké Ido, mengkéné:

2“Banget nesuné GUSTI marang para leluhurmu.”

3Mulané kowé ngomonga marang wong-wong kuwi: Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: “Kowé pada mratobata marang Aku”, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: “Aku terus bakal mbalèni kowé”, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.

4Kowé aja pada kaya para leluhurmu, sing wis pada dipituturi karo para nabi mbiyèn mengkéné: Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: “Kowé pada mundura sangka mlakumu sing ala lan pokal-gawému sing duraka! Nanging pada ora gelem ngrungokké lan pada ora perduli marang Aku,” mengkono tembungé GUSTI.

5Para leluhurmu kuwi pada ing ngendi? Lan para nabi kuwi apa pada urip selawasé?

6Nanging sak kabèhé tembung lan putusan-Ku sing wis Tak omongké marang abdi-Ku para nabi, kuwi apa ora wis tekan marang para leluhurmu? Wong-wong kuwi terus pada mratobat lan nduwé tembung mengkéné: “Kaya sing wis dadi karepé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi enggoné nindakké marang kita, miturut laku lan pokalé kita, ya kaya mengkono Panjenengané enggoné nindakké marang kita!”

7Ing taun sing kaping pindo jamané Darius, nalika sasi sing kaping sewelas, ya sasi Syébat, tanggal kaping patlikur, ana tembungé GUSTI marang Sakaria, anaké Bérékya, anaké Ido, mengkéné:

8“Dèk mau mbengi aku nampa wahyu: aku weruh ana wong lanang numpak jaran abang, ngadek ing antarané wit murad ing jurang; lan ing mburiné ana jaran-jarané sing wernané abang, abang nom lan putih.

9Aku terus ngomong: Duh, bendara, apa tegesé kabèh kuwi? Mulékat sing ngomongi aku terus semaur mengkéné: Aku bakal nduduhké apa tegesé kabèh kuwi mau.

10Wong lanang sing ngadek ing antarané wit murad kuwi terus wiwit guneman, omongé: Iki kabèh wong sing pada diutus karo GUSTI ndlajahi bumi.

11Wong-wong mau terus pada ngomong marang Mulékaté GUSTI sing ngadek ing antarané wit murad, mengkéné: Kita wis pada ndlajahi bumi, lah sak lumahé bumi. Bumi kétok ayem lan tentrem.

12Ing kono tembungé Mulékaté GUSTI: Duh, GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, bakal nganti sak pira menèh suwéné enggèn Panjenengan ora welas marang Yérusalèm lan kuta-kutané Yéhuda sing wis Panjenengan bebendu suwéné pitung puluh taun kuwi?

13GUSTI terus semaur marang mulékat sing ngomong karo aku mau, karo tetembungan sing kepénak lan nglipur.

14Mulékat sing omongi karo aku terus ngongkon marang aku mengkéné: Iki kabarna: Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: Wis banget enggon-Ku nrésnani marang Yérusalèm lan Sion,

15nanging banget enggon-Ku nesu marang para bangsa sing rumangsa tentrem kuwi lan bareng Aku nesu setitik waé, terus pada ngréwangi nggawé sing ala marang umat-Ku.”

16Mulané GUSTI ngomong mengkéné: “Aku mulih menèh nang Yérusalèm karo kawelasan. Griya-Ku bakal dibangun menèh ing kana”, mengkono préntahé GUSTI, sing ngwasani langit lan bumi, lan tali ukuran bakal dipentèng menèh ing sak nduwuré Yérusalèm.

17Kejaba sangka kuwi kowé nganakna iki: Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: “Kuta-kuta-Ku bakal pada pulih lubèr ing kabetyikan, lan GUSTI bakal ngekèki panglipuran marang Sion lan Yérusalèm bakal dipilih menèh.”

18Aku terus ndangak lan weruh, ana sungu papat,

19aku terus ngomong takon marang mulékat sing omongi marang aku, mengkéné: “Kuwi tegesé apa?” Semauré: “Sungu-sungu kuwi sing wis mbuyarké Yéhuda, Israèl, lan Yérusalèm.”

20GUSTI terus nduduhké marang aku pandé wesi papat.

21Aku terus takon: “Wong-wong kuwi tekané bakal nindakké apa?” Semauré mulékat marang aku mengkéné: “Kuwi uga sungu sing wis pada mbuyarké Yéhuda, nganti ora ana wong siji-sijia sing wani ndangak. Nanging tekané kuwi arep nggawé kagèté wong-wong kuwi, ya kuwi nyingkérké sunguné para bangsa sing wis pada masang sunguné marang negara Yéhuda arep dibuyaraké.”

Jump to: Chapter 2 →