Zechariah 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Aku terus ndangak menèh lan weruh: lah ana kréta papat metu sangka antarané gunung loro. Nanging gunung kuwi gunung tembaga.

2Kréta sing kaping pisan rakitané jaran abang, kréta sing kaping pindo jarané ireng.

3Sing kaping telu jarané putih lan sing papat jaran blorèng, plontèng-plontèng lan kuwat.

4Aku terus njaluk ngerti marang mulékat sing omong karo aku, omonganku: “Duh bendara, kuwi kabèh tegesé kepriyé?”

5Semauré mulékat: “Kabèh kuwi metu menyang ing kéblat papat, sakwisé pada ngadep ing ngarepé Gusti sak lumahé bumi.”

6Sing rakitané jaran ireng kuwi menyang ing negara lor; sing putih kuwi parané mengulon, nanging sing blorèng menyang negara kidul;

7lan sing abang kuwi metu, bingung arep lunga ndlajahi sak lumahé bumi. Terus pada dikongkon: “Lungaa, pada ndlajahana sak lumahé bumi!” Bumi terus didlajahi.

8Mulékaté terus mbengok marang aku: “Sawangen, sing mlakuné menyang negara lor kuwi arep nentremaké nesu-Ku ing negara lor kono.”

9Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:

10“Ing dina iki uga kowé lungaa, menyang omahé Yosia, anaké Sépanya narikana pisungsungé Hèldai, Tobia lan Yedaya, wong sing wis pada bali sangka pembuwangan ing Babèl.

11Njukuka slaka lan emas, kuwi terus gawénen makuta lan kuwi tumpangna ing sirahé imam gedé Yosua, anaké Yosadak,

12karo omongana: GUSTI sing ngwasani langit lan bumi ngomong mengkéné: iki wong lanang sing asmané Sang Trubusan. Iki bakal trubus sangka panggonané, lan bakal nggawé griyané GUSTI.

13Panjenengané sing bakal mbangun griyané GUSTI, lan sing bakal nampa kaluhuran lan njagong ing damparé karo dadi ratu. Ing tengené bakal ana sakwijiné imam, lan wong loro kuwi bakal pada rembukan bab nggawé katentreman.

14Nanging makuta kuwi bakal tetep disimpen ing griyané GUSTI, kanggo pengéling-éling marang Hèldai, Tobia, Yedaya lan marang Yosia, anaké Sépanya.

15Wong-wong sing adoh bakal pada teka mèlu mbangun griyané GUSTI, ing kono kowé bakal pada weruh yèn GUSTI sing ngwasani langit lan bumi sing ngutus aku nemoni kowé kabèh. Lan perkara iki bakal kelakon, yèn kowé pada ngrungokké swarané GUSTI, Gusti Allahmu karo tenan.”

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →