Zechariah 8

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Terus ana tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné:

2“Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: Banget enggon-Ku trésna marang Sion lan karo katrésnan sing gede Aku mbélani dèkné.

3Tembungé GUSTI: Aku bakal teka ing Sion menèh lan manggon ing tengahé Yérusalèm, lan Yérusalèm bakal disebut: Kuta setia lan gunungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi bakal disebut: gunung Sutyi.

4Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: Ing alon-alon Yérusalèm bakal ana wong kaki-kaki lan nini-nini pada lungguh menèh karo pada nyekel teken, awit sangka okèhé umuré;

5lan alon-alon ing kuta kuwi bakal kebak botyah-botyah lanang lan wadon sing pada dolanan ing kono.

6Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: Yèn lelakon ing waktu kuwi diarani anèh karo turahé bangsa iki, apa Aku ya bakal nganggep anèh uga? Mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.

7Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: Umat-Ku Tak slametké sangka panggonan njedulé srengéngé nganti tekan ing panggonan mingslepé,

8lan bakal Tak balèkké mréné, supaya pada manggon ing tengahé Yérusalèm, uga bakal pada dadi umat-Ku, lan Aku dadi Gusti Allahé karo kasetian lan keadilan.”

9Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: “Pada kuwatna atimu, hé, para wong sing sak suwéné iki pada krungu tembungé sing diomongké karo para nabi kuwi, wiwit waktu masang dasaré griyané GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, waktu griya sutyi diedekaké.

10Awit sak durungé kuwi wong pada ora olèh rejekiné, mengkono uga kéwan; lan wong sing mlebu metu ora aman awit sangka anané mungsuh, uga Aku ndadèkké wong kabèh pada memungsuhan.

11Nanging saiki, karep-Ku marang turahé bangsa iki ora kaya dèk mbiyèn, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.

12Nanging Aku bakal nyebar katentreman. Ing kono wit anggur bakal ngetokké wohé, bumi bakal ngetokké pametuné lan langit bakal ngekèkké ebun. Kuwi kabèh bakal Tak wènèhké marang turahé bangsa iki dadia duwèké.

13Hé, turunané Yéhuda lan turunané Israèl, dèk mbiyèn kowé dadi ipat-ipat ing antarané para bangsa, nanging saiki Aku bakal ndadèkké katentreman marang kowé kabèh nganti pada dadi berkah. Aja pada wedi, kuwatké atimu!”

14Awit tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: “Yèn ing mbiyèn waktu para leluhurmu pada nangèkké nesu-Ku, Aku terus nduwé karep arep nekakké tyilaka marang kowé kabèh lan Aku ora gela, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi,

15nanging saiki Aku gelem nggawé betyik menèh marang Yérusalèm lan marang turunané Yéhuda. Kowé aja pada wedi!

16Iki perkara-perkara sing kudu kok tandangi: Saben wong ngomonga sing bener marang sak pepadané, lan netepana pernatan ing sak beneré sing njalari tentrem ing gapura-gapuramu.

17Aja ngréka-ngréka marang tyilakané sak pepadamu, uga menèh aja seneng sumpah palsu, awit kabèh kuwi Tak sengiti.” Mengkono tembungé GUSTI.

18Ana menèh tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi marang aku, isiné:

19“GUSTI sing ngwasani langit lan bumi ngomong mengkéné: Waktu pasa ing sasi kaping papat lan ing sasi kaping lima, ing sasi kaping pitu lan ing sasi kaping sepuluh, kuwi bakal dadi kabungahan lan seneng-seneng uga dadi riyaya sing nyenengké marang turunané Yéhuda; mulané kowé pada ngupayaa marang sing bener lan rukunan!”

20Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: “Para bangsa lan wong isiné kuta-kuta pirang-pirang ijik bakal pada teka menèh,

21lan sing manggon ing kuta sing siji pada marani marang sing manggon ing kuta sijiné karo ngomong: Hayuk pada ngadep masrahaké puji sukur marang GUSTI, supaya gelem ngekèki kawelasan lan nggolèki marang GUSTI sing ngwasani langit lan bumi! Aku déwé ya bakal pada nemoni.

22Dadi bangsa pirang-pirang lan para taleré bangsa sing kuwat bakal pada teka ing Yérusalèm, nggolèki GUSTI sing ngwasani langit lan bumi lan pada njaluk kawelasané GUSTI.”

23GUSTI sing ngwasani langit lan bumi ngomong mengkéné: “Ing waktu kuwi ana wong sepuluh tunggalé para bangsa lan basa werna-werna, pada nggondèli pojoké jubahé wong Ju siji karo kentyeng lan ngomong: Kita pada bakal mèlu sampéyan kabèh, awit kita pada krungu, yèn Gusti Allah bareng karo kowé!”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →