bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Zechariah 7
Zechariah 7
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 8 →
1
Ing taun sing kaping papat jamané Darius, nalika tanggal kaping papat sasi kaping sanga, ya kuwi sasi Kislèw, ana tembungé GUSTI marang Sakaria.
2
Nanging wong sing manggon ing Bétel wis pada kongkonan Sareser lan Regem-Melek sak kantyané, supaya ngempukké ati-Né GUSTI,
3
lan takon marang para imam ing griyané GUSTI sing ngwasani langit lan bumi lan marang para nabi, mengkéné: “Apa kita kudu pada nangis lan pasa ing sasi kaping lima kaya sing wis kita lakoni taun-mataun suwéné kuwi?”
4
Ing kono ana tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi marang aku, mengkéné:
5
“Kowé takana marang rayat sak kabèhé lan marang para imam, mengkéné: Waktu kowé pada pasa karo ngaduh-aduh ing sasi kaping lima lan kaping pitu selawasé pitung puluh taun iki, apa enggonmu pasa kuwi kanggo Aku?
6
Uga yèn kowé mangan utawa ngombé, apa ora ya mung mangan utawa ngombé kanggo awakmu déwé, ta?
7
Iki apa ora tembungé sing wis dipréntahké karo GUSTI lantaran para nabi sing ndisik, waktu Yérusalèm uga kuta-kuta ing sak ubengé ijik dienggoni lan ijik kuwat, mengkono uga negara Negeb lan bawah Pegunungan ya ijik dienggoni.”
8
GUSTI terus ngetokké tembung marang Sakaria, mengkéné:
9
“Tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi mengkéné: Enggonmu nindakké pengadilan sing jejek, lan pada nindakké katrésnan lan kawelasan marang wong siji lan sijiné.
10
Aja nindes randa lan botyah lola, uga wong mantya lan wong mlarat, mengkono uga ing sak njeruhné atimu aja ana sing ngrantyam sengaja nindakké sing ala marang wong siji lan sijiné.”
11
Nanging pada ora gelem ngrungokké, malah ngakokké pundaké sengaja nglawan lan mbudekké kupingé supaya aja nganti krungu.
12
Atiné pada diatosaké kaya inten, supaya aja nganti krungu marang piwulang lan tembungé sing dipréntahké karo GUSTI sing ngwasani langit lan bumi karo Rohé lantaran para nabiné sing ndisik. Awit kuwi pada katekan bebenduné sing ngidap-idapi sangka GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.
13
“Kaya enggoné pada ora ngrungokké waktu dityeluk, ya kaya mengkono enggon-Ku ora ngrungokké waktu pada sambat-sambat, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.
14
Mulané bakal pada Tak sebul kaya angin lésus, menyang antarané sak kabèhé para umat sing ora dikenal, lan sakwisé kuwi negarané dadi suwung, nganti ora disaba karo wong, mengkono negara sing apik kuwi pada didadèkké negara sing sepi mamring karo wong-wong mau.”
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14