Ruth 3

Georgian 2013 (ბიბლია)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1და უთხრა მას ნაყომიმ, მისმა დედამთილმა: „ჩემო, ასულო, მინდა მყუდრო ადგილი მოგიძებნო, სადაც კარგად იქნები.

2აჰა, ჩვენი ნათესავი ბოყაზი, რომლის მხევლებთანაც ნამყოფი ხარ, ამაღამ ქერს ანიავებს კალოზე.

3დაიბანე, იცხე და გამოეწყვე საგარეო სამოსელში და მერე ადი კალოზე. მაგრამ არ დაენახო იმ კაცს, ვიდრე ჭამა-სმას არ მორჩება.

4ხოლო როცა ის დასაძინებლად დაწვება, გაიგე ის ადგილი, სადაც დაწვება, მიდი, გადახადე ფეხებზე და შეუწექი. და ის თავად გეტყვის, როგორ უნდა მოიქცე.“

5უთხრა: „რაც მითხარი ყოველივეს შევასრულებ.“

6და ავიდა იგი კალოზე და ისე მოიქცა, როგორც მისმა დედამთილმა უბრძანა.

7და როცა ბოყაზი ჭამა-სმას მორჩა და იმხიარულა, წავიდა და დაწვა ძნების ზვინებში. უჩუმრად მივიდა რუთი, ფეხებზე გადახადა და შეუწვა.

8და შუაღამისას შეკრთა კაცი, წამოიწია, და, აჰა, ფეხებთან ქალი უწევს.

9და თქვა: „ვინა ხარ?“ და უთხრა მან: „რუთი ვარ, შენი მხევალი. გადმოაფარე შენს მხევალს შენი კალთა, რადგან გამომხსნელი ხარ ჩემი.“

10და უთხრა ბოყაზმა: „კურთხეულ იყავი უფლისაგან, ჩემო ასულო! შენ ახლა პირვანდელზე მეტი სიკეთე გამოიჩინე, რომ ვინმე ჭაბუკს არ გამოეკიდე, არც ღარიბს და არც მდიდარს.

11და ახლა, ჩემო ასულო, ნუ გეშინია, ყველაფერს შეგისრულებ, რასაც მეტყვი, რადგან მთელმა ხალხმა იცის ჩემს ქალაქში, რომ ღირსეული ქალი ხარ.

12ახლა, მართალია, შენი გამომხსნელი ვარ, მაგრამ სხვა, ჩემზე ახლობელი გამომხსნელიცა გყავს.

13გაათიე ეს ღამე აქ. და დილით, თუ ის მოინდომებს შენს გამოხსნას, ხომ კარგი, მას შეუძლია ამის გაკეთება; ხოლო თუ შენს გამოხსნას არ ისურვებს, მაშინ მე გამოგიხსნი, უფალს ვფიცავ. იწექი აქ დილამდე!“

14და ეძინა რუთს მის ფერხთით დილამდე. და ადგა რუთი დილაბნელზე ისე, რომ არ შეუცვნიათ ერთმანეთი. და უთხრა მას ბოყაზმა: „არავინ გაიგოს, ქალი რომ ამოვიდა კალოზე.“

15და უთხრა მან რუთს: „მოიტანე ეგ მოსასხამი და გაშალე.“ და მანაც გაშალა. და ჩაუყარა ბოყაზმა ექვსი საწყაო ქერი და ზურგზე მოჰკიდა, თავად კი ქალაქში წავიდა.

16ხოლო რუთი თავის დედამთილთან დაბრუნდა, რომელმაც ჰკითხა: „რა იყო, ჩემო ასულო?“ და მან მოუთხრო ყოველივე, რაც იმ კაცმა გაუკეთა,

17და უთხრა: „ეს ექვსი საწყაო ქერი მომცა და მითხრა, ხელცარიელი ნუ წახვალო დედამთილთან.“

18ხოლო მან უთხრა: „დაელოდე, ჩემო ასულო, ვიდრე შეიტყობდე, თუ რით დამთავრდება საქმე; რადგან ეს კაცი არ მოისვენებს, ვიდრე დღესვე არ დაასრულებს ყველაფერს.“

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →