1 Kings 5

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាម ជាស្ដេចក្រុងទីរ៉ុស និងជាមិត្ត‌ភក្ដិដ៏ជិតស្និទ្ធរបស់ព្រះ‌បាទដាវីឌជ្រាបថា គេបានអភិ‌សេកព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនឲ្យស្នងរាជ្យរបស់ព្រះ‌បាទដាវីឌជាបិតា ស្ដេចក៏ចាត់រាជបម្រើទៅគាល់ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន។

2ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនចាត់អ្នកនាំសារឲ្យទៅទូលព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាមដូចតទៅ៖

3«ព្រះ‌ករុណាជ្រាបហើយថា ព្រោះតែសង្គ្រាមកើតមានឥតស្រាក‌ស្រាន្តពីគ្រប់ទិស‌ទី ព្រះ‌បាទដាវីឌ ជាបិតារបស់ទូលបង្គំ ពុំអាចសង់ព្រះ‌ដំណាក់ថ្វាយព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះរបស់លោកបានទេ រហូតទាល់តែ ព្រះ‌អម្ចាស់ បង្ក្រាបខ្មាំងសត្រូវឲ្យនៅក្រោមបាទារបស់លោក។

4ឥឡូវនេះ ព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ទូលបង្គំប្រោសប្រទានសេចក្ដីសុខ‌សាន្ត នៅគ្រប់ទិស‌ទី គឺគ្មានមារសត្រូវ គ្មានគ្រោះកាចទៀតទេ។

5ដូច្នេះ ទូលបង្គំមានបំណងសង់ព្រះ‌ដំណាក់មួយថ្វាយ ព្រះ‌អម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ទូលបង្គំ ស្របតាមព្រះ‌បន្ទូលដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ ថ្លែងមកកាន់ព្រះ‌បាទដាវីឌ ជាបិតារបស់ទូលបង្គំថា “បុត្ររបស់អ្នក ដែលយើងនឹងតែង‌តាំងឲ្យឡើងស្នងរាជ្យបន្តពីអ្នក នឹងសង់ដំណាក់សម្រាប់យើង”។

6សូមព្រះ‌ករុណាបញ្ជាគេកាប់ដើមតាត្រៅនៅភ្នំលីបង់ ឲ្យទូលបង្គំផង។ អ្នកបម្រើរបស់ទូលបង្គំនឹងធ្វើការរួមជាមួយអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌ករុណា ដ្បិតព្រះ‌ករុណាជ្រាបហើយថា ក្នុងចំណោមពួកទូលបង្គំ គ្មាននរណាម្នាក់ប្រសប់កាប់ឈើ ដូចអ្នកស្រុកស៊ីដូនទេ។ ទូលបង្គំនឹងបង់ប្រាក់ឈ្នួលឲ្យអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌ករុណា តាមព្រះ‌ករុណាបង្គាប់»។

7កាលព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាមទទួលសារពីព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន ទ្រង់មានអំណរជាខ្លាំង រួចមានរាជ‌ឱង្ការថា៖ «ថ្ងៃនេះ សូមលើកតម្កើង ព្រះ‌អម្ចាស់ ដែលបានប្រោសប្រទានបុត្រមួយអង្គប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាស‌វៃដល់ព្រះ‌បាទដាវីឌ ដើម្បីគ្រប់‌គ្រងលើប្រជា‌ជនដ៏ច្រើននេះ»។

8បន្ទាប់មក ព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាមចាត់គេឲ្យទៅទូលព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនថា៖ «ទូលបង្គំបានទទួលសាររបស់ព្រះ‌ករុណាហើយ ទូលបង្គំនឹងផ្ដល់ឈើទាំងប៉ុន្មានដែលព្រះ‌ករុណាត្រូវការ គឺឈើតាត្រៅ និងឈើកកោះ។

9ពួកអ្នកបម្រើរបស់ទូលបង្គំនឹងដឹកឈើហ៊ុបទាំងនោះពីភ្នំលីបង់ទៅដល់មាត់សមុទ្រ ហើយចងជាក្បូន បណ្តែតតាមសមុទ្រ រហូតដល់កន្លែងដែលព្រះ‌ករុណាកំណត់ទុក។ នៅទីនោះ ពួកអ្នកបម្រើរបស់ទូលបង្គំនឹងស្រាយក្បូន ហើយអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌ករុណាមកទទួលយកឈើហ៊ុបទាំងនោះ។ រីឯថ្លៃឈ្នួលវិញ សូមព្រះ‌ករុណាផ្គត់‌ផ្គង់ស្បៀងអាហារ ដែលទូលបង្គំត្រូវការសម្រាប់ចិញ្ចឹមអ្នកបម្រើក្នុងវាំងរបស់ទូលបង្គំផង»។

10ព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាមថ្វាយឈើតាត្រៅ និងឈើកកោះទាំងប៉ុន្មាន តាមសេចក្ដីត្រូវការរបស់ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន។

11ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនបានផ្ដល់ស្បៀងអាហាររៀងរាល់ឆ្នាំ មានស្រូវចំនួនប្រាំមួយពាន់តោន និងប្រេងឆាគុណ‌ភាពល្អចំនួនប្រាំបួនពាន់លីត្រ សម្រាប់ផ្គត់‌ផ្គង់សេចក្ដីត្រូវការក្នុងវាំងរបស់ព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាម។

12ព្រះ‌អម្ចាស់ ប្រទានប្រាជ្ញាដល់ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន តាមព្រះ‌បន្ទូលសន្យា។ ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន និងព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាម ចងសម្ពន្ធ‌មិត្តជាមួយគ្នា ហើយមានទំនាក់‌ទំនងទៅវិញទៅមកដោយសុខ‌សាន្ត។

13ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនកេណ្ឌមនុស្សចំនួនបីម៉ឺននាក់ ក្នុងស្រុកអ៊ីស្រា‌អែលទាំងមូល មកធ្វើពល‌កម្ម

14ស្ដេចចាត់ពួកគេឲ្យទៅធ្វើការនៅភ្នំលីបង់ តាមវេន ចំនួនមួយម៉ឺននាក់ ក្នុងមួយខែ ក្រោមការត្រួត‌ត្រារបស់លោកអដូ‌នីរ៉ាម។ ពួកគេធ្វើការនៅភ្នំលីបង់មួយខែ ហើយវិលមកនៅផ្ទះវិញពីរខែ។

15ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនប្រើមនុស្សចំនួនប្រាំ‌ពីរម៉ឺននាក់សម្រាប់លី‌សែង និងប្រាំ‌បីម៉ឺននាក់សម្រាប់ដាប់ថ្មនៅលើភ្នំ។

16ក្រៅពីពួកពល‌ករ ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូនតែង‌តាំងអ្នកទទួលខុសត្រូវចំនួនបីពាន់បីរយនាក់ទៀត សម្រាប់ត្រួត‌ត្រាលើការ‌ងាររបស់ពល‌ករផង។

17ព្រះ‌រាជាបង្គាប់ឲ្យគេគាស់ថ្មធំៗ យកមកដាប់យ៉ាងល្អប្រណីត សម្រាប់ធ្វើគ្រឹះព្រះ‌ដំណាក់។

18ពួកពល‌កររបស់ព្រះ‌បាទសាឡូម៉ូន និងព្រះ‌បាទហ៊ីរ៉ាម ព្រមទាំងជាងពីស្រុកកេបាលនាំគ្នាដាប់ថ្ម ហើយរៀបចំត្រៀមឈើ និងថ្មសម្រាប់សង់ព្រះ‌ដំណាក់។

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →