1 Samuel 8

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1កាលលោកសាំយូ‌អែលមានវ័យកាន់តែចាស់ណាស់ហើយ លោកបានតែង‌តាំងកូនប្រុសៗរបស់លោកឲ្យគ្រប់‌គ្រងប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែល។

2កូនប្រុសច្បងរបស់លោកឈ្មោះយ៉ូ‌អែល និងកូនទីពីរឈ្មោះអប៊ី‌យ៉ា។ អ្នកទាំងពីរគ្រប់‌គ្រងនៅក្រុងបៀរ‌សេបា។

3ប៉ុន្តែ កូនប្រុសរបស់លោកសាំយូ‌អែលពុំបានដើរតាមគន្លងរបស់ឪពុកទេ។ ពួកគេគិតតែពីចង់បានប្រាក់កាស ស៊ីសំណូក និងកាត់ក្ដីដោយអយុត្តិធម៌។

4ហេតុនេះ ព្រឹទ្ធា‌ចារ្យទាំងអស់របស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលបានប្រជុំគ្នា ហើយទៅជួបលោកសាំយូ‌អែលនៅរ៉ាម៉ា។

5ព្រឹទ្ធា‌ចារ្យទាំងនោះជម្រាបលោកថា៖ «ឥឡូវនេះ លោកចាស់ហើយ រីឯកូនរបស់លោកទៀតសោត ក៏ពុំដើរតាមគន្លងរបស់លោកដែរ។ ដូច្នេះ សូមតែង‌តាំងឲ្យមានស្ដេចមួយអង្គសោយរាជ្យលើយើងខ្ញុំ ដូចប្រជា‌ជាតិទាំងប៉ុន្មានផង»។

6ពេលឮពួកព្រឹទ្ធា‌ចារ្យពោលថា «សូមតែង‌តាំងឲ្យមានស្ដេចមួយអង្គសោយរាជ្យលើយើងខ្ញុំ» ដូច្នេះ លោកសាំយូ‌អែលមិនសប្បាយចិត្តទេ លោកក៏ទូល‌អង្វរ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

7ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលតបមកថា៖ «ចូរស្ដាប់តាមពាក្យសម្ដីទាំងប៉ុន្មានរបស់ប្រជា‌ជនដែលបានទាម‌ទារនោះចុះ។ មិនមែនអ្នកទេដែលពួកគេបោះបង់ចោល គឺយើងទេតើដែលពួកគេបោះបង់ចោល ពួកគេមិនចង់ឲ្យយើងសោយរាជ្យលើពួកគេទៀតឡើយ។

8តាំងពីថ្ងៃយើងបាននាំពួកគេចេញពីស្រុកអេស៊ីបមក រហូតដល់ឥឡូវនេះ ពួកគេបានបោះបង់ចោលយើង ដើម្បីទៅគោរពបម្រើព្រះដទៃទៀត។ ពួកគេប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នក ដូចពួកគេធ្លាប់ប្រព្រឹត្តចំពោះយើងដែរ។

9ដូច្នេះ ចូរស្ដាប់តាមពាក្យសម្ដីពួកគេឥឡូវនេះចុះ ប៉ុន្តែ ចូរព្រមានពួកគេយ៉ាងម៉ឺង‌ម៉ាត់ជាមុន ព្រមទាំងពន្យល់ពួកគេថា ស្ដេចដែលនឹងសោយរាជ្យលើពួកគេនោះ មានសិទ្ធិយ៉ាងណាៗខ្លះ»។

10លោកសាំយូ‌អែលបាននាំយកព្រះ‌បន្ទូលទាំងប៉ុន្មានរបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ មកថ្លែងប្រាប់ប្រជា‌ជន ដែលទាម‌ទារសុំឲ្យមានស្ដេចនោះថា៖

11«ស្ដេចដែលនឹងសោយរាជ្យលើអ្នករាល់គ្នាមានសិទ្ធិដូចតទៅ គឺស្ដេចនឹងយកកូនប្រុសរបស់អ្នករាល់គ្នាធ្វើជាទាហាន ខ្លះនៅខាងកងរទេះចម្បាំងរបស់ស្ដេច ខ្លះនៅខាងទ័ពសេះរបស់ស្ដេច ខ្លះទៀតរត់នៅមុខរាជ‌រថ។

12ស្ដេចនឹងតែង‌តាំងមេកងឲ្យត្រួតទាហានមួយពាន់នាក់ ឬមេក្រុមដែលត្រួតទាហានហា‌សិបនាក់។ ស្ដេចប្រើអ្នកខ្លះឲ្យទៅភ្ជួររាស់ ច្រូតកាត់ថ្វាយស្ដេច ហើយខ្លះទៀតផលិតគ្រឿងអាវុធ និងគ្រឿងប្រដាប់រទេះចម្បាំងរបស់ស្ដេច។

13ស្ដេចនឹងប្រើកូនស្រីៗរបស់អ្នករាល់គ្នាឲ្យធ្វើជាអ្នកលាបគ្រឿងក្រអូប អ្នកដាំបាយ និងអ្នកធ្វើនំ។

14ស្ដេចនឹងយកស្រែ ចម្ការទំពាំង‌បាយជូរ និងចម្ការអូលីវដ៏ល្អៗរបស់អ្នករាល់គ្នា ប្រគល់ទៅឲ្យមេ‌ទ័ពរបស់ខ្លួន។

15ស្ដេចនឹងយកពន្ធមួយភាគដប់នៃភោគ‌ផលពីស្រូវ ពីចម្ការទំពាំង‌បាយជូររបស់អ្នករាល់គ្នា ប្រគល់ទៅឲ្យមហា‌តលិក រាជការ និងរាជបម្រើរបស់ខ្លួន។

16ស្ដេចនឹងយកខ្ញុំបម្រើប្រុសស្រី និងពួកយុវជន របស់អ្នករាល់គ្នា គឺអ្នកដែលមានកម្លាំងកំហែងជាងគេ ព្រមទាំងយកសត្វលារបស់អ្នករាល់គ្នា ឲ្យទៅធ្វើការ‌ងាររបស់ខ្លួន។

17ស្ដេចនឹងយកចៀមចំនួនមួយភាគដប់ ពីហ្វូងចៀមរបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងក្លាយជាខ្ញុំបម្រើរបស់ស្ដេច។

18ថ្ងៃមួយ អ្នករាល់គ្នានឹងស្រែកអង្វរ ព្រះ‌អម្ចាស់ ព្រោះតែស្ដេចដែលអ្នករាល់គ្នាបានជ្រើសរើស តែនៅថ្ងៃនោះ ព្រះអង្គមិនឆ្លើយតបមកអ្នករាល់គ្នាឡើយ!»។

19ប៉ុន្តែ ប្រជា‌ជនមិនព្រមស្ដាប់តាមពាក្យរបស់លោកសាំយូ‌អែលទេ។ ពួកគេប្រកែកថា៖ «ទេ! យើងចង់បានស្ដេចមួយអង្គសោយរាជ្យលើយើង

20ដើម្បីឲ្យយើងបានដូចប្រជា‌ជាតិទាំងប៉ុន្មានទៀតដែរ។ ស្ដេចរបស់យើងនឹងគ្រប់‌គ្រងលើយើង ទ្រង់នឹងយាងនាំមុខយើង ហើយចេញទៅច្បាំងជាមួយយើង»។

21កាលលោកសាំយូ‌អែលឮពាក្យសម្ដីទាំងប៉ុន្មានរបស់ប្រជា‌ជន លោកក៏យកទៅទូល ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

22ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលមកលោកសាំយូ‌អែលថា៖ «ចូរស្ដាប់តាមពាក្យរបស់គេ ហើយតែង‌តាំងស្ដេចមួយអង្គឲ្យគ្រងរាជ្យលើពួកគេចុះ!»។ បន្ទាប់មក លោកសាំយូ‌អែលមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែលថា៖ «ចូរនាំគ្នាវិលត្រឡប់ទៅស្រុកភូមិរៀងៗខ្លួនវិញចុះ!»។

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →