Acts 11

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ក្រុមសាវ័ក* និងបងប្អូននៅស្រុកយូដា ឮដំណឹងថា សាសន៍ដទៃបានទទួលព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ដែរ។

2កាលលោកពេត្រុសឡើងទៅដល់ក្រុងយេរូ‌សាឡឹមវិញ អ្នកជឿដែលជាសាសន៍យូដា នាំគ្នារិះគន់លោកថា៖

3«លោកបានចូលក្នុងផ្ទះសាសន៍ដទៃ ហើយក៏បានបរិភោគជាមួយពួកគេថែមទៀតផង!»។

4លោកពេត្រុសក៏រៀបរាប់ប្រាប់គេយ៉ាងក្បោះ‌ក្បាយថា៖

5«កាលខ្ញុំនៅក្រុងយ៉ុប‌ប៉េ ក្នុងពេលអធិស្ឋាន* ខ្ញុំលង់ស្មារតី និមិត្តឃើញវត្ថុម្យ៉ាងដូចកម្រាលតុមួយយ៉ាងធំ ដែលមានចងចុងជាយទាំងបួនជ្រុង ចុះពីលើមកដល់ខ្ញុំ។

6ពេលខ្ញុំពិនិត្យយ៉ាងដិតដល់ទៅ ខ្ញុំឃើញមានសត្វចតុប្បាទ សត្វព្រៃ សត្វលូនវារ និងបក្សា‌បក្សី។

7ខ្ញុំក៏បានឮព្រះសូរសៀងបញ្ជាមកខ្ញុំថា: “ពេត្រុសអើយ! ចូរសម្លាប់សត្វទាំងនេះបរិភោគទៅ!”។

8ប៉ុន្តែ ខ្ញុំទូលទៅវិញថា: “ទេ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទូលបង្គំពុំដែលទទួលទានអ្វីដែលវិន័យ*ហាមឃាត់ ឬមិនបរិសុទ្ធ*ទាល់តែសោះ”។

9ព្រះសូរសៀងនោះក៏បន្លឺចុះពីលើមេឃមកជាលើកទីពីរថា: “អ្វីៗដែលព្រះ‌ជាម្ចាស់បានប្រោសឲ្យបរិសុទ្ធហើយ ចូរកុំចាត់ទុកថាវិន័យហាមឃាត់នោះឡើយ!”។

10ហេតុ‌ការណ៍នេះបានកើតមានដល់ទៅបីដង ទើបវត្ថុនោះឡើងទៅលើមេឃវិញអស់។

11ពេលនោះ ស្រាប់តែមានបុរសបីនាក់ ដែលគេចាត់ពីក្រុងសេសារាឲ្យមករកខ្ញុំ បានមកដល់ផ្ទះដែលយើងស្នាក់នៅ។

12ព្រះ‌វិញ្ញាណមានព្រះ‌បន្ទូលប្រាប់ខ្ញុំឲ្យចេញដំណើរទៅជាមួយគេ កុំរារែកឡើយ។ ពេលនោះ មានបងប្អូនប្រាំមួយនាក់បានជូនដំណើរខ្ញុំទៅដែរ ហើយយើងបានទៅដល់ផ្ទះលោកកូនេ‌លាស។

13លោកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងថា លោកបានឃើញទេវតាមកជួបលោកនៅក្នុងផ្ទះ ទាំងពោលថា: “សុំលោកចាត់មនុស្សឲ្យទៅក្រុងយ៉ុប‌ប៉េ រកម្នាក់ឈ្មោះស៊ីម៉ូនហៅពេត្រុស

14គាត់នឹងប្រកាសព្រះ‌បន្ទូលដែលផ្ដល់ការសង្គ្រោះឲ្យលោក និងក្រុមគ្រួសាររបស់លោកទាំងមូល”។

15នៅពេលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមនិយាយ ព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធក៏យាងចុះមកសណ្ឋិតលើពួកគេ ដូចព្រះអង្គបានយាងចុះមកសណ្ឋិតលើយើង កាលពីដើមដំបូងនោះដែរ។

16ពេលនោះ ខ្ញុំក៏នឹកឃើញព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ថា “លោកយ៉ូហានបានធ្វើពិធីជ្រមុជឲ្យគេក្នុងទឹក រីឯអ្នករាល់គ្នាវិញ អ្នករាល់គ្នានឹងទទួលពិធីជ្រមុជក្នុងព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ”។

17ប្រសិនបើព្រះ‌ជាម្ចាស់ប្រទានព្រះ‌អំណោយទានដល់គេ ដូចព្រះអង្គប្រទានមកយើង ដែលជឿលើព្រះ‌អម្ចាស់យេស៊ូគ្រិស្តដែរនោះ តើរូបខ្ញុំនេះមានអំណាចអ្វីនឹងឃាត់ឃាំងព្រះ‌ជាម្ចាស់បាន?»។

18កាលពួកអ្នកជឿបានឮសេចក្ដីទាំងនេះ គេក៏ធូរចិត្ត ហើយនាំគ្នាលើកតម្កើងសិរី‌រុងរឿងរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ ទាំងពោលថា៖ «សូម្បីតែសាសន៍ដទៃក៏ព្រះ‌ជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានឲ្យគេកែប្រែចិត្តគំនិត ដើម្បីទទួលជីវិតដែរ!»។

19ក្រោយពីជន‌ជាតិយូដាបានសម្លាប់លោកស្ទេផានហើយ ពួកគេក៏បៀត‌បៀនអ្នកជឿ ធ្វើឲ្យអ្នកទាំងនោះខ្ចាត់‌ខ្ចាយ អ្នកខ្លះទៅដល់ស្រុកភេនីស អ្នកខ្លះទៅដល់កោះគីប្រុស និងអ្នកខ្លះទៀតទៅដល់ក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូក។ អ្នកជឿទាំងនោះពុំបានប្រកាសព្រះ‌បន្ទូលប្រាប់នរណាផ្សេងទៀត ក្រៅពីសាសន៍យូដាឡើយ។

20ប៉ុន្តែ មានអ្នកជឿខ្លះពីកោះគីប្រុស និងពីស្រុកគីរេនមកដល់ក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូក ហើយផ្សព្វ‌ផ្សាយដំណឹង‌ល្អ*ស្ដីអំពីព្រះ‌អម្ចាស់‌យេស៊ូ ប្រាប់ពួកអ្នកដែលនិយាយភាសាក្រិក។

21ព្រះ‌អម្ចាស់បានជួយជ្រោម‌ជ្រែងគេ ហើយមានមនុស្សដ៏ច្រើនលើស‌លុបបានជឿ ព្រមទាំងបែរចិត្តគំនិតមករកព្រះ‌អម្ចាស់ផង។

22ក្រុម‌ជំនុំ*នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹមបានឮដំណឹងនេះ ក៏ចាត់លោកបារណា‌បាសឲ្យទៅក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូក។

23ពេលគាត់ទៅដល់ ហើយឃើញព្រះ‌គុណរបស់ព្រះ‌ជាម្ចាស់ដូច្នេះ គាត់ត្រេកអរសប្បាយ។ គាត់ទូន្មានគេទាំងអស់គ្នាឲ្យប្ដេជ្ញាចិត្តនៅស្មោះត្រង់នឹងព្រះ‌អម្ចាស់ជានិច្ច។

24លោកបារណា‌បាសជាមនុស្សម្នាក់មានចិត្តសប្បុរស ពោរ‌ពេញដោយព្រះ‌វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ និងដោយជំនឿ។ ពេលនោះ មានបណ្ដា‌ជនជាច្រើនបានមកចូលរួមជាមួយព្រះ‌អម្ចាស់។

25បន្ទាប់មកទៀត លោកបារណា‌បាសចេញដំណើរទៅរកលោកសូល នៅក្រុងតើសុស។

26កាលបានជួបហើយ គាត់ក៏នាំលោកមកក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូក។ លោកទាំងពីរបានរស់នៅជាមួយក្រុម‌ជំនុំ អស់រយៈពេលមួយឆ្នាំ ហើយបង្រៀនបណ្ដា‌ជនជាច្រើនផង។ នៅក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូកនោះហើយ ដែលគេហៅពួកសិស្ស* ជាលើកទីមួយថា «គ្រិស្ត‌បរិស័ទ» ។

27នៅគ្រានោះ មានពួកព្យាការី*ធ្វើដំណើរចុះពីក្រុងយេរូ‌សាឡឹម មកដល់ក្រុងអន់‌ទី‌យ៉ូក។

28ក្នុងចំណោមព្យាការីទាំងនោះ មានម្នាក់ឈ្មោះអកា‌ប៊ូស។ ដោយព្រះ‌វិញ្ញាណបានបំភ្លឺ គាត់ក្រោកឡើងប្រាប់ពួកអ្នកជឿឲ្យដឹងថា បន្ដិចទៀតនឹងមានកើតទុរ្ភិក្សនៅលើផែនដីទាំងមូល (ទុរ្ភិក្សនោះក៏កើតមានមែន គឺនៅក្នុងរជ្ជ‌កាលព្រះចៅអធិ‌រាជក្លូឌាស)។

29ពួកសិស្ស*នាំគ្នាសម្រេចចិត្តផ្ញើជំនួយ តាមសមត្ថ‌ភាពរៀងៗខ្លួន ទៅជូនបងប្អូននៅស្រុកយូដា។

30គេបានប្រមូលប្រាក់ ហើយផ្ញើតាមលោកបារណា‌បាស និងលោកសូលយកទៅជូនពួកព្រឹទ្ធា‌ចារ្យ*។

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →