Ezekiel 47

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →

1បុរសនោះនាំខ្ញុំឆ្ពោះទៅកាន់ទ្វារព្រះ‌ដំណាក់វិញ។ នៅទីនោះ ខ្ញុំឃើញទឹកផុសចេញពីក្រោមមាត់ទ្វារ ហូរទៅទិសខាងកើត ព្រោះព្រះ‌ដំណាក់បែរមុខទៅខាងកើត។ ទឹកហូរចុះទៅខាងស្ដាំព្រះ‌ដំណាក់ កាត់តាមខាងត្បូងអាសនៈ។

2បុរសនោះនាំខ្ញុំចេញពីទី‌លានតាមខ្លោងទ្វារខាងជើង ហើយនាំខ្ញុំដើរវាងព្រះ‌ដំណាក់ រហូតដល់ខាងក្រៅទ្វារខាងកើត។ នៅទីនោះ ទឹកក៏ហូរចេញពីខាងស្ដាំមកដែរ។

3កាលបុរសនោះចេញទៅខាងកើត ទាំងកាន់ខ្សែរង្វាស់លោកវាស់មួយពាន់ហត្ថ រួចឲ្យខ្ញុំដើរលុយទឹក ទឹកឡើងដល់ត្រឹមភ្នែកគោល។

4លោកវាស់មួយពាន់ហត្ថទៀត ហើយឲ្យខ្ញុំដើរលុយទឹកទឹកឡើងដល់ត្រឹមក្បាលជង្គង់។ លោកវាស់មួយពាន់ហត្ថសាជាថ្មីទៀត រួចឲ្យខ្ញុំលុយទឹក លើកនេះទឹកឡើងដល់ត្រឹមចង្កេះ។

5លោកវាស់ថែមមួយពាន់ហត្ថទៀត ពេលនោះ ទឹកហូរខ្លាំងដូចទឹកស្ទឹង ខ្ញុំលុយលែងកើតត្រូវតែហែល ព្រោះទឹកឡើងខ្លាំងពេកហើយជ្រៅផង។

6លោកប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ! តើអ្នកឃើញឬទេ?» លោកក៏នាំខ្ញុំទៅមាត់ស្ទឹងវិញ។

7កាលខ្ញុំមកដល់មាត់ស្ទឹង ឃើញមានដើមឈើជាច្រើនដុះទាំងសងខាង។

8លោកប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «ទឹកនេះហូរទៅស្រុកខាងកើត ចុះទៅដល់តំបន់ទន្លេយ័រដាន់ រួចហូរចាក់ទៅសមុទ្រធ្វើឲ្យទឹកសមុទ្រប្រែជាទឹកសាប។

9ស្ទឹងនេះហូរកាត់កន្លែងណា កន្លែងនោះមានសត្វគ្រប់ប្រភេទរស់នៅរវើក‌រវ័ណ្ឌ ហើយមានត្រីដ៏ច្រើនឥតគណនា ដ្បិតទឹកនេះហូរចូលសមុទ្រ ធ្វើឲ្យទឹកសមុទ្រនោះប្រែទៅជាទឹកសាប។ ទឹកនេះហូរទៅកន្លែងណា ជីវិតនឹងកើតមាននៅកន្លែងនោះ។

10ពេលនោះ មានអ្នកនេសាទរាយអួនរបស់ខ្លួនចាប់ពីអេន-‌កេឌី រហូតដល់អេន-‌អេក‌លែម។ ត្រីនៅក្នុងនោះ មានពូជច្រើនប្រភេទ ដូចពូជត្រីនៅក្នុងមហា‌សាគរ។

11រីឯទឹកនៅតាមព្រៃល្បប់ និងព្រៃរនាមជាប់នឹងសមុទ្រនោះ នៅតែប្រៃដដែល ព្រោះជាកន្លែងបម្រុងទុកសម្រាប់ធ្វើអំបិល។

12នៅតាមមាត់ស្ទឹងទាំងសងខាង មានដើមឈើស៊ីផ្លែគ្រប់មុខដុះ ស្លឹកវាមិនចេះស្រពោនឡើយ ហើយផ្លែក៏មិនចេះអស់ដែរ។ រៀងរាល់ខែ ដើមឈើទាំងនោះផ្ដល់ផ្លែថ្មីមិនដាច់ ដ្បិតវាទទួលទឹកដែលហូរចេញពីទីសក្ការៈមក។ គេបេះផ្លែឈើនេះធ្វើជាអាហារ ហើយយកស្លឹកវាធ្វើជាថ្នាំសង្កូវសម្រាប់កែរោគផង»។

13ព្រះ‌ជា‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «អ្នករាល់គ្នាត្រូវបែងចែកទឹកដីឲ្យកុល‌សម្ព័ន្ធទាំងដប់‌ពីរនៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលដូចតទៅ: កូនចៅយ៉ូសែបទទួលពីរចំណែក។

14ក្រៅពីនោះ អ្នករាល់គ្នាត្រូវបែងចែកឲ្យស្មើ គឺស្របតាមពាក្យដែលយើងបានសន្យាយ៉ាងឱឡា‌រិកថា នឹងប្រគល់ឲ្យដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នា។ ដូច្នេះ ទឹកដីនេះត្រូវបានជាកេរ‌មត៌ករបស់អ្នករាល់គ្នា។

15ព្រំស្រុករបស់អ្នករាល់គ្នាមានដូចតទៅ: ខាងជើងត្រូវគិតពីសមុទ្រមេឌី‌ទែរ៉ាណេ ផ្លូវទៅហេត‌ឡូនរហូតដល់ច្រកចូលសេដាត

16ហា‌ម៉ាត់ បេរ៉ូ‌ថា ស៊ីប‌រ៉ែម ដែលនៅចន្លោះព្រំ‌ដែនដាម៉ាស និងព្រំ‌ដែនហា‌ម៉ាត់ ហាសា-‌ហាទី‌កុន នៅព្រំ‌ដែនហារ៉ុន។

17ដូច្នេះ ព្រំ‌ដែនខាងជើងត្រូវលាតសន្ធឹងចាប់ពីសមុទ្រ កាត់តាមហាសា-‌អេណាន ព្រំ‌ប្រទល់ដាម៉ាស សាផូនខាងជើង និងព្រំ‌ប្រទល់ស្រុកហា‌ម៉ាត់។

18ព្រំ‌ដែនខាងកើត គឺទន្លេយ័រដាន់ នៅចន្លោះហាវរ៉ុន ដាម៉ាស និងកាឡាដ ព្រមទាំងស្រុកអ៊ីស្រា‌អែល។ ព្រំ‌ដែនខាងកើតនេះ ត្រូវវាស់ចាប់ពីព្រំ‌ប្រទល់ខាងជើង រហូតដល់សមុទ្រខាងកើត។

19ព្រំ‌ប្រទល់ខាងត្បូងលាតសន្ធឹងចាប់ពីតាម៉ារ រហូតដល់ប្រភពទឹកមេរី‌បា នៅវាលរហោ‌ស្ថានកាដេស និងរហូតដល់ទឹកអូដែលហូរចាក់ទៅក្នុងសមុទ្រមេឌី‌ទែរ៉ាណេ។

20ព្រំ‌ដែនខាងលិច គឺសមុទ្រមេឌី‌ទែរ៉ាណេ ដោយគិតចាប់តាំងពីព្រំ‌ប្រទល់ខាងត្បូង រហូតទៅដល់ច្រកចូលហា‌ម៉ាត់។

21ត្រូវចែកទឹកដីគ្នាតាមកុល‌សម្ព័ន្ធនៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។

22ត្រូវបែងចែកដីនេះជាចំណែកមត៌ក ដោយចាប់ឆ្នោតក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា។ រីឯជនបរទេសដែលរស់នៅជាមួយ ហើយបង្កើតកូនចៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ត្រូវរាប់ជាម្ចាស់ស្រុកដូចជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលដែរ គឺឲ្យគេចាប់ឆ្នោតទទួលដីជាចំណែកមត៌ក ជាមួយកុល‌សម្ព័ន្ធទាំង‌ឡាយនៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលដែរ។

23ដូច្នេះ ជនបរទេសស្នាក់ជាមួយកុល‌សម្ព័ន្ធណា ត្រូវចែកដីឲ្យគេក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធនោះ ទុកជាចំណែកមត៌កផង - នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ ព្រះ‌ជា‌អម្ចាស់ »។

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →