Romans 11

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមសួរថា តើព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានបោះបង់ចោលប្រជា‌រាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គហើយឬ? ទេ ព្រះអង្គមិនបោះបង់ចោលគេទេ! ដ្បិតខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ក៏ជាជាតិអ៊ីស្រា‌អែលដែរ ខ្ញុំជាពូជ‌ពង្សរបស់លោកអប្រាហាំ កើតក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធ*បេន‌យ៉ាមីន។

2ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ពុំបានបោះបង់ប្រជា‌រាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ ជាប្រជា‌រាស្ដ្រដែលព្រះអង្គជ្រើសរើសទុកជាមុននោះឡើយ។ តើបងប្អូនមិនជ្រាបសេចក្ដីដែលមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរ ស្ដីអំពីព្យាការី*អេលីយ៉ាទូលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ទាស់នឹងសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទេឬ? គឺលោកទូលថា:

3«បពិត្រព្រះ‌អម្ចាស់ ពួកគេបាននាំគ្នាសម្លាប់ព្យាការីទាំង‌ឡាយរបស់ព្រះអង្គ និងរំលំអាសនៈរបស់ព្រះអង្គ។ មានតែទូល‌បង្គំម្នាក់គត់ដែលបានរួចខ្លួន តែពួកគេរកផ្ដាច់ជីវិតទូល‌បង្គំទៀត!»។

4តើព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់តបទៅលោកវិញដូចម្ដេច? គឺព្រះអង្គមានព្រះ‌បន្ទូលថា: «យើងបានបម្រុងទុកមនុស្សប្រាំ‌ពីរពាន់នាក់ អ្នកទាំងនេះពុំបានលុតជង្គង់ថ្វាយ‌បង្គំព្រះបាលឡើយ» ។

5រីឯបច្ចុប្បន្ន‌កាលនេះក៏ដូច្នោះដែរ គឺមាននៅសល់មនុស្សមួយចំនួនដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានជ្រើសរើស ដោយសារព្រះ‌គុណរបស់ព្រះអង្គ។

6ប្រសិនបើព្រះអង្គជ្រើសរើសគេដោយសារព្រះ‌គុណដូច្នេះ បានសេចក្ដីថា មិនមែនមកពីគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យឡើយ។ បើមកពីគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យ ព្រះ‌គុណលែងមានលក្ខណៈជាព្រះ‌គុណទៀតហើយ ។

7ដូច្នេះ តើយើងត្រូវគិតដូចម្ដេច? អ្វីៗដែលសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលខំស្វែងរកនោះ គេមិនបានទទួលទេ។ មានតែអ្នកដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ជ្រើសរើសប៉ុណ្ណោះ ទើបបានទទួល រីឯអ្នកឯទៀត ព្រះអង្គធ្វើឲ្យគេមានចិត្តរឹង‌រូសវិញ

8ដូចមានចែងទុកមកថា: «ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ទ្រង់ធ្វើឲ្យគេមានវិញ្ញាណ ស្ពឹក‌ស្រពន់ ឲ្យភ្នែកគេមើលពុំឃើញ និងឲ្យត្រចៀកគេស្ដាប់ពុំឮ រហូតមកទល់សព្វថ្ងៃនេះ» ។

9ព្រះ‌បាទដាវីឌក៏មានរាជ‌ឱង្ការថា: «សូមឲ្យតុ របស់ពួកគេ ក្លាយទៅជាអន្ទាក់ ឬជាមង ដែលនាំឲ្យគេរវាតចិត្តបាត់ជំនឿ និងឲ្យគេមានទោស!។

10សូមឲ្យភ្នែករបស់គេទៅជាងងឹត មើលលែងឃើញ ហើយសូមធ្វើឲ្យគេកោងខ្នង រហូតតទៅ» ។

11ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមសួរថា សាសន៍យូដាដែលជំពប់ដួល តើគេត្រូវដួលរហូតឬ? ទេ គេមិនដួលរហូតទេ! គឺកំហុសរបស់ពួកគេបាននាំឲ្យសាសន៍ដទៃទទួលការសង្គ្រោះ ធ្វើឲ្យពួកគេមានចិត្តច្រណែន។

12ប្រសិនបើកំហុសរបស់សាសន៍យូដានាំឲ្យពិភពលោកទទួលព្រះ‌ពរដ៏លើស‌លុប ហើយការចុះអន់‌ថយរបស់គេនាំឲ្យសាសន៍ដទៃទទួលព្រះ‌ពរដ៏លើស‌លុបយ៉ាងហ្នឹងទៅហើយ ចុះទម្រាំបើពួកគេបានចម្រើនឡើងយ៉ាងពោរ‌ពេញវិញនោះ តើព្រះ‌ពរនឹងមានកាន់តែច្រើនលើស‌លុបយ៉ាងណាទៅទៀត?

13ខ្ញុំសូមជម្រាបបងប្អូនជាសាសន៍ដទៃ ក្នុងនាមខ្ញុំជាសាវ័ក*សម្រាប់សាសន៍ដទៃថា ខ្ញុំយកចិត្តទុកដាក់បំពេញមុខងាររបស់ខ្ញុំឲ្យល្អប្រសើរ

14ក្នុងគោលបំណងឲ្យបងប្អូនរួមឈាមរបស់ខ្ញុំច្រណែន ដើម្បីសង្គ្រោះអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេ។

15ដោយសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលដាច់ចេញពីព្រះអង្គទៅ ធ្វើឲ្យមនុស្សលោកបានជានានឹងព្រះអង្គវិញយ៉ាងនេះទៅហើយ ចុះចំណង់បើព្រះអង្គទទួលគេសាជាថ្មី តើនឹងកើតមានយ៉ាងណាទៅទៀត? គឺប្រាកដជាមនុស្សស្លាប់នឹងរស់ឡើងវិញពុំ‌ខាន!

16ប្រសិនបើយើងយកផលដំបូងថ្វាយព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ម្សៅនំប៉័ងទាំងមូលក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរ ហើយប្រសិនបើឫសជារបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ មែកក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរ។

17សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលប្រៀបបីដូចជាដើមអូលីវ ដែលគេកាត់មែកខ្លះចោល រីឯអ្នកវិញ អ្នកប្រៀបបីដូចជាមែកអូលីវព្រៃ ត្រូវគេយកមកផ្សាំជំនួសមែក ដែលគេកាត់ចោលនោះ។ ឥឡូវនេះ អ្នកស្រូបយកជី‌ជាតិពីឫសរួមជាមួយមែកឯទៀតៗដែរ

18ដូច្នេះ អ្នកមិនត្រូវអួតខ្លួន ដោយមើល‌ងាយមែកដែលគេកាត់ចោលនោះឡើយ។ បើអ្នកចង់អួតខ្លួន តោងដឹងថា មិនមែនអ្នកទេដែលចិញ្ចឹមឫស គឺឫសវិញទេតើដែលចិញ្ចឹមអ្នក!

19អ្នកប្រហែលជាពោលថា “ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានកាត់មែកទាំងនោះចោល ដើម្បីយកខ្ញុំមកផ្សាំជំនួស!”។

20មែនហើយ! ព្រះអង្គកាត់មែកទាំងនោះចោល មកពីមែកទាំងនោះគ្មានជំនឿ រីឯអ្នកវិញ អ្នកនៅជាប់នឹងដើមមកពីអ្នកមានជំនឿ។ ដូច្នេះ កុំលើកខ្លួនសោះឡើយត្រូវភ័យខ្លាចវិញ។

21ប្រសិនបើព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ពុំទុកមែកពីកំណើតទេ ព្រះអង្គមុខជាពុំទុកអ្នកដែរ។

22ដូច្នេះ សូមគិតពិចារណាអំពីព្រះ‌ហឫទ័យសប្បុរស និងព្រះ‌ហឫទ័យប្រិត‌ប្រៀបរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ទៅ។ ព្រះអង្គប្រិត‌ប្រៀបចំពោះអស់អ្នកដែលដួល ហើយព្រះអង្គមានព្រះ‌ហឫទ័យសប្បុរសចំពោះអ្នក លុះត្រាណាអ្នកនៅតែពឹងផ្អែកលើព្រះ‌ហឫទ័យសប្បុរសនេះ។ បើមិនដូច្នោះទេ ព្រះអង្គនឹងកាត់អ្នកចោលដែរ។

23ចំពោះពួកគេ ប្រសិនបើគេបោះបង់ចិត្តមិនជឿនោះចោល ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់មុខតែផ្សាំគេវិញជាមិនខាន ដ្បិតព្រះអង្គមានឫទ្ធា‌នុភាពអាចនឹងផ្សាំពួកគេសាជាថ្មីបាន។

24រីឯអ្នក បើអ្នកមានកំណើតពីដើមអូលីវព្រៃ ហើយត្រូវព្រះអង្គកាត់យកមកផ្សាំនឹងដើមអូលីវស្រុក ដែលមិនមែនជាដើមពីកំណើតរបស់អ្នកយ៉ាងហ្នឹងទៅហើយ ចុះទម្រាំបើពួកគេវិញ ព្រះអង្គនឹងយកគេមកផ្សាំជាប់នឹងដើមពីកំណើតរបស់ខ្លួនវិញ រឹតតែងាយជាងនេះយ៉ាងណាទៅទៀត។

25បងប្អូនអើយ ខ្ញុំចង់ឲ្យបងប្អូនជ្រាបយ៉ាងច្បាស់ពីគម្រោង‌ការដ៏លាក់កំបាំងនេះ ក្រែងលោបងប្អូនស្មានថាខ្លួនឯងមានប្រាជ្ញា។ គម្រោង‌ការដ៏លាក់កំបាំងនោះ គឺសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលមួយចំនួនមានចិត្តរឹង‌រូស រហូតដល់ពេលសាសន៍ដទៃទាំងអស់បានចូលមកទទួលការសង្គ្រោះ

26ពេលនោះ ទើបសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទាំងមូលនឹងទទួលការសង្គ្រោះ ដូចមានចែងទុកមកថា: «ព្រះអង្គដែលរំដោះនឹងយាងចេញពីក្រុងស៊ីយ៉ូន ព្រះអង្គនឹងដកអំពើទមិឡ*ចេញពីកូនចៅ លោកយ៉ាកុប

27នេះហើយជាសម្ពន្ធ‌មេត្រី*ដែលយើងនឹង ចងជាមួយពួកគេនៅពេលដែលយើង ដកអំពើបាបចេញពីពួកគេ» ។

28បើគិតតាមដំណឹង‌ល្អ* សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលជាសត្រូវនឹងព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់បងប្អូន។ បើគិតតាមការជ្រើសរើសវិញ ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ស្រឡាញ់គេ មកពីព្រះអង្គគិតដល់បុព្វបុរសរបស់គេ។

29កាលណាព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ប្រទានព្រះ‌អំណោយទានហើយ ព្រះអង្គមិនដកហូតវិញទេ ហើយកាលណាព្រះអង្គត្រាស់ហៅ ព្រះអង្គក៏មិនប្រែ‌ប្រួលដែរ។

30រីឯបងប្អូន ពីដើមបងប្អូនមិនបានស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ទេ តែឥឡូវនេះ ដោយសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលមិនស្ដាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គក៏មេត្តា‌ករុណាដល់បងប្អូន។

31រីឯពួកគេវិញ ពួកគេមិនស្ដាប់បង្គាប់នៅពេលនេះ មកពីព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់មេត្តា‌ករុណាដល់បងប្អូន។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គក៏មេត្តា‌ករុណាដល់ពួកគេនៅពេលនេះដែរ

32ដ្បិតព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានបណ្ដោយឲ្យមនុស្សទាំងអស់មិនស្ដាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ដើម្បីសម្តែងព្រះ‌ហឫទ័យមេត្តា‌ករុណាដល់មនុស្សទាំងអស់។

33ព្រះ‌ហឫទ័យទូលាយរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ជ្រៅពន់ពេកណាស់ ហើយព្រះ‌ប្រាជ្ញា‌ញាណ និងព្រះ‌តម្រិះរបស់ព្រះអង្គក៏ខ្ពង់‌ខ្ពស់ដែរ! គ្មាននរណាអាចយល់ការសម្រេចរបស់ព្រះអង្គឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាអាចយល់មាគ៌ារបស់ព្រះអង្គដែរ!

34តើនរណាស្គាល់គំនិតរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់? តើនរណាបានថ្វាយយោបល់ទៅព្រះអង្គ?

35តើនរណាបានថ្វាយអ្វីមួយទៅព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គតបស្នងសងគុណវិញ? ។

36អ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែមកពីព្រះអង្គ ដោយ‌សារព្រះអង្គ និងសម្រាប់ព្រះអង្គ!។ សូមលើកតម្កើងសិរី‌រុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ អស់‌កល្បជានិច្ច! អាម៉ែន!។

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →