Romans 8

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ឥឡូវនេះ អស់អ្នកដែលចូលរួមជាមួយព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូ ឥតមានទោសពៃរ៍ទៀតឡើយ

2ដ្បិតវិន័យរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណដែលផ្ដល់ជីវិតក្នុងអង្គព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូ បានរំដោះខ្ញុំឲ្យរួចផុតពីបាប និងពីសេចក្ដីស្លាប់។

3ការអ្វីដែលក្រឹត្យ‌វិន័យធ្វើពុំកើត ព្រោះនិស្ស័យលោកីយ៍បានធ្វើឲ្យក្រឹត្យ‌វិន័យនោះទៅជាអស់ឫទ្ធិ ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានសម្រេចការនោះរួចទៅហើយ គឺព្រោះតែបាប ព្រះអង្គចាត់ព្រះ‌បុត្រារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ឲ្យយាងមក មាននិស្ស័យជាមនុស្ស ដូចមនុស្សឯទៀតៗដែលមានបាប ដើម្បីដាក់ទោសបាបក្នុងនិស្ស័យជាមនុស្ស។

4ព្រះអង្គធ្វើដូច្នេះ ដើម្បីប្រោសយើងឲ្យបានសុចរិត ស្របតាមការតម្រូវរបស់ក្រឹត្យ‌វិន័យ គឺចំពោះយើងដែលមិនរស់នៅតាមនិស្ស័យលោកីយ៍ តែរស់នៅតាមព្រះ‌វិញ្ញាណវិញ

5ដ្បិតអ្នកដែលរស់នៅតាមនិស្ស័យលោកីយ៍ គិតតែពីអ្វីៗដែលទាក់ទងនឹងលោកីយ៍ រីឯអ្នកដែលរស់នៅតាមព្រះ‌វិញ្ញាណ គិតតែពីអ្វីៗដែលទាក់ទងនឹងព្រះ‌វិញ្ញាណ។

6ការគិតខាងលោកីយ៍នាំឲ្យស្លាប់ រីឯការគិតខាងព្រះ‌វិញ្ញាណនាំឲ្យមានជីវិត និងសេចក្ដីសុខ‌សាន្តវិញ

7ដ្បិតការគិតខាងលោកីយ៍ទាស់នឹងព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ព្រោះលោកីយ៍ពុំចុះចូលនឹងក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ទេ ហើយថែមទាំងគ្មានសមត្ថ‌ភាពនឹងចុះចូលបានផង។

8អស់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងនិស្ស័យលោកីយ៍ ពុំអាចគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ឡើយ។

9ចំពោះបងប្អូន ដោយព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់សណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូន បងប្អូនមិនស្ថិតក្នុងនិស្ស័យលោកីយ៍ទៀតទេ គឺនៅខាងព្រះ‌វិញ្ញាណ។ អ្នកណាគ្មានព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌គ្រិស្ត អ្នកនោះមិនមែនជាកូនចៅរបស់ព្រះអង្គទេ។

10ប្រសិនបើព្រះ‌គ្រិស្តគង់នៅក្នុងបងប្អូន ទោះបីរូបកាយរបស់បងប្អូនស្លាប់ ព្រោះតែបាបក៏ដោយ ក៏ព្រះ‌វិញ្ញាណនៅតែផ្ដល់ជីវិតឲ្យបងប្អូនដែរ មកពីព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ប្រោសបងប្អូនឲ្យសុចរិត។

11ប្រសិនបើព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ដែលបានប្រោសព្រះ‌យេស៊ូឲ្យមានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ សណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូនមែននោះ ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ដែលបានប្រោសព្រះ‌គ្រិស្តឲ្យមានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ ព្រះអង្គក៏នឹងប្រទានឲ្យរូបកាយរបស់បងប្អូន ដែលតែងតែស្លាប់នេះ មានជីវិតតាមរយៈព្រះ‌វិញ្ញាណដែលសណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូននោះដែរ។

12ហេតុនេះ បងប្អូនអើយ យើងមានជំពាក់ម្យ៉ាង តែមិនមែនជំពាក់នឹងនិស្ស័យលោកីយ៍ ដើម្បីរស់តាមនិស្ស័យលោកីយ៍ទៀតឡើយ។

13ប្រសិនបើបងប្អូនរស់នៅតាមនិស្ស័យលោកីយ៍ បងប្អូននឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើបងប្អូនពឹងផ្អែកលើព្រះ‌វិញ្ញាណ ដើម្បីរំលាយរបៀបរស់នៅតាមនិស្ស័យលោកីយ៍ បងប្អូនមុខតែមានជីវិត

14ដ្បិតអស់អ្នកដែលព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ណែ‌នាំ សុទ្ធតែជាបុត្ររបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់។

15បងប្អូនពុំបានទទួលវិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនទៅជាខ្ញុំបម្រើ ហើយឲ្យនៅតែភ័យខ្លាចទៀតទេ គឺបងប្អូនបានទទួលព្រះ‌វិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនទៅជាបុត្ររបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់។ ដោយ‌សារព្រះ‌វិញ្ញាណនេះ យើងបន្លឺសំឡេងឡើងថា «អប្បា!» ឱព្រះ‌បិតា!

16គឺព្រះ‌វិញ្ញាណផ្ទាល់ដែលផ្ដល់សក្ខីភាពឲ្យវិញ្ញាណរបស់យើងដឹងថា យើងពិតជាបុត្ររបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់មែន។

17ប្រសិនបើយើងពិតជាបុត្រមែន នោះយើងមុខជាទទួលមត៌កពុំ‌ខាន។ យើងនឹងទទួលមត៌កពីព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ គឺទទួលមត៌ករួមជាមួយព្រះ‌គ្រិស្ត។ ដោយយើងរងទុក្ខលំបាករួមជាមួយព្រះអង្គដូច្នេះ យើងក៏នឹងទទួលសិរី‌រុងរឿងរួមជាមួយព្រះអង្គដែរ។

18ខ្ញុំយល់ឃើញថា ទុក្ខលំបាកនាបច្ចុប្បន្ន‌កាលពុំអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងសិរី‌រុងរឿង ដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់សម្តែងឲ្យយើងឃើញ នៅអនាគត‌កាលនោះឡើយ។

19អ្វីៗសព្វសារពើដែលព្រះអង្គបង្កើតមក កំពុងតែអន្ទះ‌អន្ទែង ទន្ទឹងរង់‌ចាំពេលដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់នឹងបង្ហាញបុត្ររបស់ព្រះអង្គ

20ដ្បិតអ្វីៗទាំងអស់នោះបែរទៅជាឥតន័យ តែមិនមែនដោយចិត្តឯងទេ គឺព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានតម្រូវដូច្នេះ។ ពិភពលោកនៅតែមានសង្ឃឹមថា

21ព្រះអង្គនឹងលោះឲ្យរួចផុតពីវិនាសអន្តរាយ ដើម្បីឲ្យមានសេរី‌ភាព និងសិរី‌រុងរឿងនៃបុត្ររបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់។

22យើងដឹងហើយថា មកទល់ថ្ងៃនេះ ពិភពលោកទាំងមូលកំពុងតែស្រែកថ្ងូរ និងឈឺចុកចាប់ ដូចជាស្ត្រីដែលហៀបនឹងសម្រាលកូន។

23មិនត្រឹមតែពិភពលោកប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែយើង ដែលបានទទួលព្រះ‌អំណោយទានដំបូងរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណ ក៏ថ្ងូរក្នុងចិត្ត ទាំងទន្ទឹងរង់‌ចាំព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ប្រោសយើងឲ្យទៅជាបុត្ររបស់ព្រះអង្គ និងលោះរូបកាយយើងទាំងស្រុងដែរ

24ដ្បិតយើងបានទទួលការសង្គ្រោះ តែក្នុងសេចក្ដីសង្ឃឹមប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើយើងបាន អ្វីដែលយើងសង្ឃឹមចង់បាន នោះមិនមែនហៅថាសង្ឃឹមទៀតទេ ព្រោះអ្វីៗដែលយើងបានហើយ តើយើងសង្ឃឹមចង់បានដូចម្ដេចទៀត!។

25ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើយើងសង្ឃឹមទៅលើអ្វីៗ ដែលយើងមិនទាន់មាន នោះយើងទន្ទឹងរង់‌ចាំដោយចិត្តព្យាយាម។

26យ៉ាងណា‌មិញ ព្រះ‌វិញ្ញាណក៏យាងមកជួយយើងដែលទន់ខ្សោយនេះដែរ ដ្បិតយើងពុំដឹងអធិស្ឋាន*ដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យសមនោះឡើយ តែព្រះ‌វិញ្ញាណផ្ទាល់ទ្រង់ទូល‌អង្វរឲ្យយើង ដោយព្រះ‌សូរសៀងដែលគ្មាននរណាអាចថ្លែងបាន។

27រីឯព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ដែលឈ្វេងយល់ចិត្តមនុស្ស ព្រះអង្គជ្រាបព្រះ‌បំណងរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណ ព្រោះព្រះ‌វិញ្ញាណទូល‌អង្វរឲ្យប្រជា‌ជនដ៏វិសុទ្ធ ស្របតាមព្រះ‌ហឫទ័យរបស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់។

28យើងដឹងទៀតថា អ្វីៗទាំងអស់ផ្សំគ្នាឡើង ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានទទួលផលល្អ គឺអ្នកដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅមក ស្របតាមគម្រោង‌ការរបស់ព្រះអង្គ

29ដ្បិតអស់អ្នកដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើស ព្រះអង្គក៏បានតម្រូវគេទុកជាមុន ឲ្យមានលក្ខណៈដូចព្រះ‌បុត្រារបស់ព្រះអង្គដែរ ដើម្បីឲ្យព្រះ‌បុត្រាបានទៅជារៀម‌ច្បង ក្នុងបណ្ដាបងប្អូនជាច្រើន។

30អស់អ្នកដែលព្រះអង្គបានតម្រូវទុកជាមុននោះ ព្រះអង្គក៏បានត្រាស់ហៅ ហើយអ្នកដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅនោះ ព្រះអង្គក៏ប្រោសឲ្យគេសុចរិត រីឯអស់អ្នកដែលព្រះអង្គប្រោសឲ្យសុចរិត ព្រះអង្គក៏ប្រទានឲ្យគេមានសិរី‌រុងរឿងដែរ។

31បើដូច្នេះ តើយើងត្រូវគិតដូចម្ដេចទៀតអំពីសេចក្ដីទាំងនេះ? ប្រសិនបើព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់កាន់ខាងយើងហើយ តើនរណាអាចនឹងចោទប្រកាន់យើងបាន?

32ព្រះអង្គពុំបានទុកព្រះ‌បុត្រារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ទេ គឺព្រះអង្គបានបញ្ជូនព្រះ‌បុត្រានោះមកសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា បើដូច្នេះ ព្រះអង្គមុខជាប្រណី‌សន្ដោសប្រទានអ្វីៗទាំងអស់មកយើង រួមជាមួយព្រះ‌បុត្រានោះដែរ។

33តើនរណាអាចចោទប្រកាន់អស់អ្នកដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បានជ្រើសរើស បើព្រះអង្គប្រោសគេឲ្យសុចរិតហើយនោះ?

34តើនរណាអាចដាក់ទោសគេបាន បើព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូបានសោយទិវង្គត ហើយជាពិសេស ព្រះអង្គមានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ គង់នៅខាងស្ដាំព្រះ‌បិតា និងទូល‌អង្វរឲ្យយើងដូច្នេះ?

35តើនរណាអាចបំបែកយើងចេញពីព្រះ‌ហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះ‌គ្រិស្តបាន? ទុក្ខវេទនា ឬការតប់‌ប្រមល់ អន្ទះ‌អន្ទែង ការបៀត‌បៀន ការស្រេកឃ្លាន ខ្វះសម្លៀក‌បំពាក់ គ្រោះថ្នាក់ ឬមួយត្រូវគេសម្លាប់?

36ដូចមានចែងទុកមកថា: «ព្រោះតែព្រះអង្គ យើងត្រូវគេរកសម្លាប់ពីព្រឹកដល់ល្ងាច គេចាត់ទុកយើងដូចជាចៀមដែលត្រូវគេ យកទៅសម្លាប់» ។

37ប៉ុន្តែ ក្នុងការទាំងនោះ យើងមានជ័យ‌ជម្នះលើសពីអ្នកមានជ័យ‌ជម្នះទៅទៀត ដោយព្រះ‌អម្ចាស់ដែលបានស្រឡាញ់យើង។

38ខ្ញុំជឿជាក់ថា ទោះបីសេចក្ដីស្លាប់ក្ដី ជីវិតក្ដី ទេវតា*ក្ដី វត្ថុស័ក្ដិ‌សិទ្ធិនានាក្ដី បច្ចុប្បន្ន‌កាលក្ដី អនាគត‌កាលក្ដី អំណាចនានាក្ដី

39អ្វីៗដែលនៅស្ថានលើក្តី នៅស្ថានក្រោមក្តី ឬអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់បង្កើតមកក្តី ក៏ពុំអាចបំបែកយើងចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ‌ជា‌ម្ចាស់ ដែលព្រះអង្គបានសម្តែងឲ្យយើងឃើញក្នុងព្រះគ្រិស្ត‌យេស៊ូ ជាអម្ចាស់នៃយើងឡើយ។

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →