Micah 1

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

Jump to: Chapter 2 →

1នេះជាបន្ទូលដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា ថ្លែងមកកាន់លោកមីកា ជាអ្នកស្រុកម៉ូរ៉ា‌ស៊ីត តាមរយៈនិមិត្ត‌ហេតុអស្ចារ្យស្ដីអំពីក្រុងសាម៉ារី និងក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ក្នុងរជ្ជកាលស្តេចយ៉ូថាម ស្តេចអេហាស និងស្តេចហេ‌សេគា ជាស្ដេចស្រុកយូដា។

2ជាតិសាសន៍ទាំងអស់អើយ ចូរនាំគ្នាស្ដាប់! ផែនដី និងអ្វីៗដែលរស់នៅលើផែនដីអើយ ចូរយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់! អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់ចោទប្រកាន់អ្នករាល់គ្នា ពីទី‌សក្ការៈដ៏‌វិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។

3អុលឡោះ‌តាអាឡា ចេញពីដំណាក់ចុះមក ទ្រង់នៅតាមទីខ្ពស់នៃផែនដី។

4ភ្នំទាំង‌ឡាយស្រុតចុះនៅក្រោមទ្រង់ ហើយជ្រលងភ្នំទាំង‌ឡាយក៏ត្រូវរលាយ ដូចក្រមួនរលាយនៅមុខភ្លើង ឬដូចទឹកហូរចុះតាមជំរាលភ្នំដែរ។

5ហេតុ‌ការណ៍ទាំងនេះកើតមាន ព្រោះតែអំពើទុច្ចរិតរបស់ពូជ‌ពង្សយ៉ាកកូប និងអំពើបាបរបស់ពូជ‌ពង្សអ៊ីស្រ‌អែល។ តើនរណានាំឲ្យកូនចៅ របស់យ៉ាកកូបប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត? គឺក្រុងសាម៉ារី! តើនរណានាំឲ្យយូដាគោរព ព្រះក្លែង‌ក្លាយនៅតាមទីខ្ពស់? គឺក្រុងយេរូ‌សាឡឹម!

6យើងនឹងធ្វើឲ្យសាម៉ារីក្លាយទៅជាគំនរឥដ្ឋ ជាចម្ការមួយដែលគេដាំទំពាំង‌បាយជូរ យើងនឹងរុញគំនរឥដ្ឋរបស់ក្រុងនេះ ទម្លាក់ទៅក្នុងជ្រោះ ហើយបំផ្លាញទីក្រុងឲ្យនៅសល់តែគ្រឹះ។

7រូបបដិមាទាំងប៉ុន្មាននឹងត្រូវបាក់បែក គ្រឿងសក្ការៈបូជាទាំងប៉ុន្មានដែលគេយក មកសែនរូបទាំងនោះ នឹងត្រូវដុតក្នុងភ្លើង។ យើងនឹងកំទេចព្រះក្លែង‌ក្លាយទាំងអស់ រូបព្រះទាំងនោះជាផលនៃអំពើពេស្យា‌ចារ ដូច្នេះ គេនឹងយករូបទាំងនោះទៅបង់ថ្លៃ ស្រីពេស្យា។

8ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំយំសោកសង្រេង ខ្ញុំដើរជើងទទេ និងខ្លួនទទេ ខ្ញុំស្រែកលូដូចឆ្កែចចក ហើយថ្ងូរដូចព្រាប

9ដ្បិតដំបៅរបស់សាម៉ារីមិនអាចមើលជាបានទេ ដំបៅនេះស៊ីរហូតដល់ស្រុកយូដា និងដល់ទ្វារក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ជាទីលំ‌នៅនៃប្រជា‌ជនរបស់ខ្ញុំ។

10កុំប្រកាសដំណឹងនេះនៅក្រុងកាថឡើយ ហើយក៏កុំបង្ហូរទឹកភ្នែកដែរ។ កុំដេកននៀលលើដីនៅក្រុងបេត-‌លេ-‌អាប្រា ឲ្យសោះ។

11អ្នកស្រុកសា‌ភៀរអើយ ចូររត់គេចខ្លួនទាំងអាក្រាត និងអាម៉ាស់ទៅ! អ្នកក្រុងសាណានមិនហ៊ានចេញពីទីក្រុងទេ។ អ្នកក្រុងបេត-‌អេត‌សែលនាំគ្នាកាន់ទុក្ខ ពួកគេមិនអាចធ្វើជាបង្អែករបស់ អ្នករាល់គ្នាបានទេ។

12អ្នកក្រុងម៉ារ៉ូតភ័យខ្លាចបាត់បង់សុភ‌មង្គល ដ្បិតទុក្ខវេទនាដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា បញ្ជូនមកនោះ មកដល់មាត់ទ្វារក្រុងយេរូ‌សាឡឹមហើយ។

13អ្នកក្រុងឡាគីសអើយ ចូរទឹមរទេះសេះទៅ! អ្នកបាននាំអាទិ៍ប្រជា‌ជនក្រុងស៊ីយ៉ូន ឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដ្បិតអំពើទុច្ចរិតរបស់អ៊ីស្រ‌អែល ចាប់ផ្ដើមឡើងនៅក្នុងក្រុងរបស់អ្នក។

14ហេតុនេះហើយបានជាអ្នកត្រូវបែកចេញពី ប្រជា‌ជននៅក្រុងម៉ូរ៉ា‌ស៊ីត-‌កាថ។ ចំណែកឯអ្នកក្រុងអាក់‌ស៊ីបវិញ គេនឹងធ្វើឲ្យស្ដេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែលខកចិត្ត។

15អ្នកស្រុកម៉ារី‌សាអើយ អុលឡោះនឹងនាំសត្រូវមកឈ្លាន‌ពានអ្នក មេដឹកនាំដ៏រុង‌រឿងរបស់អ៊ីស្រ‌អែល នឹងរត់ភៀសខ្លួនទៅដល់រូងភ្នំអាឌូ‌ឡាំ។

16អ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមអើយ ចូរកោរសក់ យំសោកស្រណោះកូនប្រុសៗ ដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នក ចូរទុកក្បាលឲ្យនៅត្រងោលដូចក្បាលត្មាត ដ្បិតកូនប្រុសៗរបស់អ្នកត្រូវខ្មាំងកៀរយក ទៅជាឈ្លើយឆ្ងាយពីអ្នកហើយ!។

Jump to: Chapter 2 →