Micah 4

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ថ្ងៃក្រោយ អុលឡោះ‌តាអាឡា នឹងលើកភ្នំ ដែលមានម៉ាស្ជិទរបស់ទ្រង់ ដាក់នៅលើកំពូលភ្នំទាំង‌ឡាយ ដើម្បីឲ្យភ្នំនោះបានខ្ពស់ជាងគេ ហើយប្រជា‌ជាតិទាំងប៉ុន្មាននឹងនាំគ្នាឡើងទៅ ជាហូរ‌ហែ។

2ប្រជា‌ជាតិជាច្រើននឹងឡើងទៅភ្នំនោះ ទាំងពោលថា «ចូរនាំគ្នាមក! យើងឡើងលើភ្នំរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា យើងឡើងទៅដំណាក់នៃម្ចាស់របស់ យ៉ាកកូប។ ទ្រង់នឹងបង្រៀនយើងអំពីមាគ៌ារបស់ទ្រង់ ហើយយើងនឹងដើរតាមមាគ៌ានេះ» ដ្បិតហ៊ូកុំចេញមកពីក្រុងស៊ីយ៉ូន ហើយបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ក៏ចេញមកពីក្រុងយេរូ‌សាឡឹមដែរ។

3ទ្រង់នឹងធ្វើជាចៅ‌ក្រមរវាង ជាតិសាសន៍ដ៏ច្រើន ទ្រង់នឹងសំរុះ‌សំរួលប្រជា‌ជាតិដ៏ខ្លាំងពូកែ ដែលនៅឆ្ងាយៗ ឲ្យឈប់ទាស់‌ទែងគ្នា។ ពេលនោះ ពួកគេនឹងយកដាវរបស់ខ្លួន មកដំធ្វើជាផាលនង្គ័ល ហើយយកលំពែងដំធ្វើជាកណ្ដៀវវិញ។ ប្រជា‌ជាតិមួយឈប់ច្បាំងនឹង ប្រជា‌ជាតិមួយទៀត ហើយគេក៏លែងហ្វឹក‌ហាត់ធ្វើសង្គ្រាមដែរ។

4មនុស្ស‌ម្នានឹងរស់នៅយ៉ាងសុខ‌សាន្ត ក្រោមម្លប់ដើមទំពាំង‌បាយ‌ជូរ និងដើមឧទុម្ពររបស់គេរៀងៗខ្លួន។ គ្មាននរណាមករំខានពួកគេឡើយ ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលដូច្នេះ។

5ជាតិសាសន៍ទាំងប៉ុន្មាននាំគ្នាដើរតាម ព្រះរបស់គេរៀងៗខ្លួន រីឯពួកយើងវិញ យើងនាំគ្នាដើរតាម អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់យើងជា‌និច្ច រហូតតរៀងទៅ។

6«នៅថ្ងៃនោះ យើងនឹងយកអាសាអ្នករបួស ដែលដើរពុំរួច យើងនឹងប្រមូលផ្ដុំអ្នកខ្ចាត់‌ខ្ចាយក្នុងគ្រាដែល យើងបានធ្វើទោស» - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

7«យើងនឹងឲ្យអ្នករបួសដើរពុំរួច ក្លាយទៅជាប្រជា‌ជនដែលនៅសេស‌សល់ ហើយធ្វើឲ្យអ្នកដែលខ្ចាត់ព្រាត់ ក្លាយទៅជាប្រជា‌ជាតិដ៏ខ្លាំងពូកែ។ យើងជា អុលឡោះ‌តាអាឡា នឹងគ្រងរាជ្យលើពួកគេ នៅភ្នំស៊ីយ៉ូន តាំងពីពេលនេះរហូតតទៅ។

8រីឯអ្នកវិញ ក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ អ្នកប្រៀបដូចជាប៉មចាំយាម និងជាបន្ទាយដ៏រឹង‌មាំ អ្នកនឹងទទួលអំណាចគ្រប់‌គ្រងដូចពីដើម យេរូ‌សាឡឹមនឹងធ្វើជារាជ‌ធានីសាជាថ្មី»។

9ឥឡូវនេះ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកស្រែកថ្ងូរ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកឈឺចុកចាប់ ដូចស្ត្រីសំរាលកូនដូច្នេះ? តើអ្នកគ្មានស្ដេចទេឬ? តើទីប្រឹក្សារបស់អ្នកទៅណាបាត់អស់ហើយ?

10ក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ ចូរឈឺចាប់ និងស្រែកថ្ងូរ ដូចស្ត្រីសំរាលកូនទៅ! ដ្បិតឥឡូវនេះ អ្នកត្រូវចាកចេញពីទីក្រុង ទៅរស់នៅតាមស្រែចម្ការ អ្នកនឹងទៅរហូតដល់ស្រុកបាប៊ី‌ឡូន។ នៅទីនេះ អុលឡោះ‌តាអាឡា នឹងរំដោះអ្នក ទ្រង់នឹងលោះអ្នកពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ខ្មាំង។

11ឥឡូវនេះ ប្រជា‌ជាតិជាច្រើន លើកគ្នាមកវាយប្រហារអ្នក ទាំងបន់ថា: “សូមឲ្យក្រុងស៊ីយ៉ូនបាត់បង់កិត្តិយស ដើម្បីឲ្យយើងឃើញក្រុងនេះអន្តរាយ!”។

12ប៉ុន្តែ ពួកគេពុំស្គាល់បំណងរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទេ ហើយក៏ពុំយល់គម្រោង‌ការរបស់ទ្រង់ដែរ ទ្រង់ប្រមូលពួកគេដូចប្រមូលកណ្ដាប់ស្រូវ នៅក្នុងលានបោកបែន។

13«ប្រជា‌ជនក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ ចូរក្រោកឡើង ជាន់កំទេចពួកគេទៅ! យើងនឹងឲ្យអ្នកមានកម្លាំងខ្លាំង‌ក្លា ដូចគោដែលមានស្នែងធ្វើពីដែក ក្រចកជើងធ្វើពីលង្ហិន អ្នកនឹងជាន់កំទេចជាតិសាសន៍ដ៏ច្រើន ដូចគេបញ្ជាន់ស្រូវ ហើយញែកជយ‌ភ័ណ្ឌរបស់ពួកគេ ទុកសម្រាប់យើង ដែលជា អុលឡោះ‌តាអាឡា និងញែកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេទុកសម្រាប់យើង ដែលជាអុលឡោះជាម្ចាស់នៃផែនដីទាំងមូល»។

14ឥឡូវនេះ អ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមអើយ ចូរត្រៀមខ្លួនជាក្បួនទ័ពទៅ! ខ្មាំងសត្រូវឡោម‌ព័ទ្ធពួកយើងហើយ គេយកដំបងវាយថ្ពាល់មេគ្រប់‌គ្រងរបស់ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល។

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →